Analiza widmowa: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 105 bajtów ,  15 lat temu
brak opisu edycji
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
* poprzez porównanie natężenia światła w uniach różnych pierwiastków wchodzących w skład substancji określa się jej skład procentowy
 
'''Analiza Widmowa i jej zastosowanie'''
{{astronomia stub}}
 
[[Kategoria:Fizyka gwiazd]]
[[Kategoria:Cyfrowe przetwarzanie sygnałów]]
 
[[fr:Analyse spectrale]]
 
Analiza Widmowa i jej zastosowanie
WIDMO jest to zarejestrowany obraz promieniowania, które zostało wyemitowane albo weszło w kontakt z analizowaną substancją i zostało przez nią odbite lub przepuszczone. Widma możemy otrzymać za pomocą siatki dyfrakcyjnej albo pryzmatu.
Generalnie widma dzielimy na absorpcyjne związane z rozkładem natężenia promieniowania elektromagnetycznego w funkcji częstotliwości lub długości fali po przejściu przez substancję, pochłaniającą fale elektromagnetyczne o charakterystycznych dla siebie częstotliwościach i emisyjne powodujące rozkład natężenia promieniowania elektromagnetycznego, wysyłanego przez daną substancję w funkcji częstotliwości. Wśród widm emisyjnych rozróżniamy kilka rodzajów:
· Liniowe - wysyłane przez gazy i pary o cząsteczkach jednoatomowych.
 
'''ANALIZA WIDMOWA''' jest to dział analizy instrumentalnej, w którym na podstawie charakteru widma, poprzez położenia linii i pasm oraz natężenia, można ustalić skład ilościowy i jakościowy danej substancji.
W roku 1859 Bunsen i Kirchoff odkryli, że pierwiastek w stanie lotnym, w określonych warunkach pobudzony do świecenia, daje tylko sobie właściwe widmo liniowe. Można pokusić się o stwierdzenie, że widmo atomu jest jego „liniami papilarnymi”, które pozwalają na jego bezbłędną identyfikacje i klasyfikację. Każdy pierwiastek daje pewną, większą albo mniejszą liczbę linii widmowych, w określonych barwach. Tak na przykład, wodór atomowy pobudzony do świecenia daje cztery linie widmowe widzialne: czerwoną, niebieską i dwie fioletowe.
Niektóre pierwiastki dotychczas nieznane zostały odkryte właśnie dzięki metodzie analizy widmowej. Historia taka miała miejsce w przypadku odkrycia helu. Najpierw zaobserwowano linie widmowe w widmie Słońca, a dopiero później znaleziono ów pierwiastek na Ziemi. Tą metodą odkryto też prawie wszystkie gazy szlachetne, a także gal, ind i tal, których istnienie jest trudne do stwierdzenia na drodze chemicznej.
 
'''ZASTOSOWANIE'''
 
Analizę widmową wykorzystuje się w kryminalistyce i medycynie sądowej. Często na miejscu zbrodni zdarza się tak, że sprawca nie pozostawił po sobie praktycznie żadnych widocznych śladów, jednakże zawsze zostają mikroślady. Właśnie do ich badania wykorzystuje się działy spektroskopii. Często dzięki właśnie takiemu mikrośladowi oraz analizie widmowej (oraz pokrewnych jej technik analitycznych) zostaje ujęty sprawca przestępstwa. Użycie tej techniki w medycynie sądowej jest bardzo podobne, z tą różnicą, że owe mikroślady są znajdowane przez patologa na ofierze. Nawet niewielka ilość substancji wystarczy do jej zidentyfikowania dzięki niezwykłym właściwościom widm, budowie atomu, cząsteczek.
Anonimowy użytkownik