Łew Rebet: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2 bajty ,  4 lata temu
m (m-ce pochówku - kat.)
Ukończył [[gimnazjum w Stryju]], następnie ukończył studia prawnicze we [[Lwów|Lwowie]]. W [[1928]] roku wstąpił do [[Ukraińska Organizacja Wojskowa|UWO]]. W [[1934]] roku objął kierownictwo okręgu [[Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów|OUN]] w Stryju. W latach [[1935]]-[[1938]] ''prowidnyk krajowy'' (krajowy przewodniczący) OUN.
 
We wrześniu [[1939]] r. Rebet odmówił kategorycznie wykonania polecenia zarządu zagranicznego OUN (pod kierownictwem [[Andrij Melnyk|Andrija Melnyka]]) wszczęcia powstania antypolskiego, jako dywersji na rzecz Niemiec. Uważał, że wobec [[pakt Ribbentrop-Mołotow|paktu Ribbentrop-Mołotow]] będzie to działanie wyłącznie na korzyść ZSRR. Decyzja Rebeta podjęta w zastępstwie [[Stepan Bandera|Stepana Bandery]] (Bandera został po wybuchu wojny wypuszczony z więzienia i zaaprobował następnie decyzję Rebeta) była podstawą rozłamu w OUN na frakcję OUN(M) (Andrij Melnyk i melnykowcy) i OUN(B) (Stepan Bandera, Łew Rebet, [[Jarosław Stećko]] – banderowcy).
 
Po deklaracji niepodległości Ukrainy w dn. 30 czerwca [[1941]] r i utworzeniu rządu ukraińskiego z premierem [[Jarosław Stećko|Jarosławem Stećką]] we Lwowie został wicepremierem – zastępcą Stećki, a po jego aresztowaniu – pełniącym obowiązki premiera.
 
Cały skład rządu został aresztowany przez Niemców. Podczas ostatecznych rozmów prowadzonych we wrześniu [[1941]] r. w Berlinie w gmachu byłej ambasady polskiej zarówno [[Stepan Bandera]], jak i Jarosław Stećko odmówili odwołania deklaracji niepodległości Ukrainy. W konsekwencji zostali przewiezieni do obozu koncentracyjnego w [[Sachsenhausen (KL)|Sachsenhausen]] (oddział dla więźniów specjalnych tzw. Zellenbau, gdzie przebywali również m.in. [[Stefan Rowecki]], kanclerz Austrii [[Kurt Schuschnigg]] i premier Francji [[Édouard Daladier|Edouard Daladier]]). Cały kierowniczy aktyw OUN(b) został również aresztowany. Łwa Rebeta osadzono w więzieniu we Lwowie, później w Krakowie, następnie wysłany został do [[Obozy niemieckie 1933–1945|niemieckiego obozu]] [[obóz koncentracyjny|koncentracyjnego]] [[Auschwitz-Birkenau]] ([[Oznakowanie więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych|nr oboz. 57368]], przybył [[8 sierpnia]] 1942). Przebywał tam do 19 grudnia [[1944]] roku, gdy przywódcy OUN(b) zostali uwolnieni w związku z organizowaniem przez Niemców [[Ukraińska Armia Narodowa|Ukraińskiej Armii Narodowej]].
 
W latach [[1945]]-[[1948]] był głównym sędzią [[Zagraniczne Formacje OUN|Zagranicznych Formacji OUN]], a od 1948 wraz z [[Mykoła Łebed|Mykołą Łebediem]], [[Iwan Butkowśkyj|Iwanem Butkowśkim]] i [[Myrosław Prokop|Myrosławem Prokopem]] członkami Rady Politycznej OUN (zagranicznej). Niedługo później został jej przewodniczącym.
Anonimowy użytkownik