Arabska Armia Wyzwoleńcza: Różnice pomiędzy wersjami

m
Bot poprawa linki wewnętrzne, apostrofy, cudzysłowy itp.
m (Zmiany redakcyjne - poprawa linków, apostrofów, cudzysłowów etc.)
m (Bot poprawa linki wewnętrzne, apostrofy, cudzysłowy itp.)
W pierwszym tygodniu 1947 roku dla potrzeb Arabskiej Armii Wyzwoleńczej utworzono w pobliżu Damaszku szkołę oficerską oraz ośrodek szkoleniowy dla podoficerów i żołnierzy. Ośrodek ten stał się głównym centrum rekrutacji ochotników. Później utworzono drugi ośrodek szkoleniowo-rekrutacyjny położony na wschód od miasta [[Kair]] w Egipcie, oraz dwa ośrodki w Palestynie. Wielkość docelowej rekrutacji określono na 10 tys. żołnierzy, ale do połowy marca 1948 roku osiągnięto jedynie około 6 tys. ochotników. Rzeczywista wielkość jednostek polowych była niższa i zazwyczaj nie przekraczała 3,5 tys. ludzi. Ochotnicy byli Syryjczykami, Libańczykami, Irakijczykami, Jordańczykami, Egipcjanami i [[Druzowie|Druzami]]. Obok nich byli w mniejszej ilości [[Jugosławia|Jugosłowianie]], [[Niemcy (naród)|Niemcy]], [[Turcy]] i [[Wielka Brytania|brytyjscy]] [[dezercja|dezerterzy]]<ref name="desert">{{cytuj stronę | url = http://www.moqatel.com/openshare/Behoth/Siasia2/Harb48/sec15.doc_cvt.htm | tytuł = Rozmiary i warunki sił arabskich | data dostępu = 2011-05-05| autor = | opublikowany = | praca = Encyclopedia Fighter of Desert | data = | język = ar}}</ref>.
 
W dniu 5 stycznia 1948 roku podczas spotkania w Damaszku zorganizowano Palestyńskie Dowództwo Polowe Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. W skład dowództwa weszli: generał [[Ismail Safwat]] (Irak), generał [[Taha al-Haszimi]] (Irak), pułkownik Szukajri (Liban), pułkownik [[Muhammad al-Hindi]] (Syria) i pułkownik [[Abd al-Kadir al-Dżundi]] (Transjordania). Naczelnym dowódcą został [[Fauzi al-Kawukdżi]]. Siedziba dowództwa znajdowała się w pobliżu Damaszku w Syrii. Terytorium Palestyny podzielono na cztery obszary działań operacyjnych: (1) Dowództwo Północne - rejon pogranicza z Syrią i Libanem, oraz cała [[Galilea]] i północna [[Samaria (kraina)|Samaria]]; (2) Dowództwo Jerozolimy - rejon Jerozolimy, [[Ramallah]], [[Hebron]]u i [[Jerycho]]; (3) Dowództwo Lod i Ramli - rejon miast [[Lod]] i [[Ramla (Izrael)|Ramli]]; (4) Dowództwo [[Strefa Gazy|Strefy Gazy]] i pustyni [[Negew]]<ref name="desert"/>. Wśród celów postawionych przed Arabską Armią Wyzwoleńczą postawiono wyzwolenie całej Palestyny i utworzenie [[Wielka Syria|Wielkiej Syrii]], jednak w rzeczywistości tworzyła ona w północnej Palestynie i Samarii bufor bezpieczeństwa pomiędzy Syrią a Transjordanią<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Levenberg | imię = Haim | tytuł = Military Preparations of the Arab Community in Palestine: 1945-1948 | wydawca = Routledge | miejsce = London | rok = 1993 | strony = 200 | isbn = 0-7146-3439-5}}</ref>.
 
Sformowano następujące jednostki operacyjne:
* '''Region Centralny''' -
** 1 Regiment Jarmuk - posiadał trzy kompanie liczące razem około 500 ochotników. Dowódcą był Muhammad Safa. Wkroczył on do Palestyny w połowie stycznia 1948 i prowadził działania w rejonie miast [[Nablus]] i [[Dżanin]], a następnie przegrupował się w rejon [[BeitBet SzeanSze’an]]
** Regiment Kadisijja - posiadał trzy kompanie liczące około 450 ochotników. Dowódcą był Mahdi Salih al-Anani. Wkroczył do Palestyny w lutym 1948 i prowadził działania w Samarii. Po poniesieniu dużych strat przeszedł reorganizację w Regiment Ajnadin.
** * Regiment Husajn - posiadał trzy kompanie liczące około 500 żołnierzy. Dowódcą był major Mohammad Husajn. Wkroczył do Palestyny w kwietniu 1948 i prowadził działania w Samarii. Jego żołnierze zbuntowali się i zostali rozlokowani w innych jednostkach.
312 457

edycji