Tadeusz Pióro (generał): Różnice pomiędzy wersjami

m
gimnazjum
(→‎Życiorys: drobne redakcyjne, int.)
m (gimnazjum)
 
== Życiorys ==
Był synem Elżbiety i [[Jan Pióro|Jana]], pułkownika lekarza Wojska Polskiego, [[Zbrodnia katyńska|zamordowanego w Charkowie]]. W 1938 roku złożył maturę w [[I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu|Gimnazjum im. Słowackiego w Przemyślu]]. Do czerwca 1939 roku ukończył [[Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii|Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii]] w [[Włodzimierz Wołyński|Włodzimierzu Wołyńskim]] i odbył staż w [[22 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP)|22 Pułku Artylerii Lekkiej]] w [[Przemyśl]]u. W czasie [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] 1939 roku jego oddział został rozbity, a on sam z grupą żołnierzy dostał się w rejonie [[Lwów|Lwowa]] do sowieckiej niewoli. Po ucieczce z transportu wrócił do Przemyśla, a później przeniósł się do Lwowa, w którym rozpoczął studia na Wydziale Naftowym [[Politechnika Lwowska|Lwowskiego Instytutu Politechnicznego]] i pracę zarobkową w [[Rafineria ropy naftowej|rafinerii naftowej]], w charakterze robotnika. Naukę przerwał, ponieważ został wcielony do batalionu budowlanego (strojbatu).
 
Pod koniec maja 1941 roku został wcielony do (222?) zmotoryzowanego pułku strzelców [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] stacjonującego w stanicy [[Ust'-Łabińsk]]aja, w rejonie [[Krasnodar]]u. Po [[Atak Niemiec na ZSRR|ataku Niemiec na ZSRR]] przeniesiony został w rejon [[Kijów|Kijowa]] do 363 Samodzielnego Batalionu Budowlanego. Jego jednostka, tzw. strojbat, zajmowała się kopaniem [[Rów przeciwpancerny|rowów przeciwpancernych]] - wyłącznie przy użyciu łopat - a następnie została wycofana do [[Nowoczerkask]]a.