Vincas Mykolaitis-Putinas: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 97 bajtów ,  4 lata temu
różne poprawki
(kat.)
(różne poprawki)
'''Vincas Mykolaitis-Putinas''' (ur. [[6 stycznia]] [[1893]] r. w Pilotiszkach, zm. [[7 czerwca]] [[1967]] r. w [[Kaczerginie|Kaczerginiach]]) – [[Litwa|litewski]] poeta i prozaik., Najbardziejnajbardziej znany ze swoichz wierszy symbolicznych i powieści "''W cieniu ołtarzy"''.
 
[[Plik:MykolaitisPutinas.jpg|mały|prawo|Vincas Mykolaitis-Putinas]]
 
== Życiorys ==
Vincas Mykolaitis przyszedł na świat jako najstarszy syn w wielodzietnej, zamożnej rodzinie chłopskiej. Kształcił się w [[Gimnazjum w Mariampolu|gimnazjum mariampolskim gimnazjum]], gdzie ukończył cztery klasy. W roku [[1909]] wstąpił do seminarium duchownego w [[Sejny|Sejnach]]. W [[1911]] r. pod pseudonimem ''Putinas'' ([[Język litewski|lit.]] "kalina"„kalina”) opublikował swój pierwszy wiersz.
 
Choć w końcowym okresie studiów seminaryjnych targały nim wątpliwości co do własnego powołania, ostatecznie w [[1915]] roku przyjął święcenia kapłańskie. Nie podjął jednak pracy duszpasterskiej, lecz w latach 1915 – [[1917]]1915–1917 kontynuował naukę w [[Metropolitalna Katolicka Akademia Duchowna w Petersburgu|Akademii Duchownej w Petersburgu]]. W 1917 wydał swój pierwszy zbiór poezji, pt. ''Raudoni žiedai'' ("Czerwone„Czerwone pierścienie"pierścienie”). Rok później, otrzymawszy stypendium na studia w Europie Zachodniej, wyjechał do [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. W latach [[1918]] – [[1923]]1918–1923 najpierw na [[Uniwersytet we Fryburgu (Szwajcaria)|uniwersytecieUniwersytecie we Fryburgu]], a następnie w [[Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium|Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium]], studiował filozofię oraz historię filozofii i sztuki.
 
Od 1923 do [[1928]] roku pracował jako wykładowca na [[Uniwersytet Witolda Wielkiego|Uniwersytecie Litewskim]] w [[Kowno|Kownie]], gdzie wykładał współczesną literaturę litewską, wprowadzenie do literatury powszechnej, rozwój liryki litewskiej, a także estetykę. W 1928 otrzymał tytuł profesorski. W latach [[1933]] – [[1937]]1933–1937 był przewodniczącym Stowarzyszenia Pisarzy Litewskich<ref>Žurnalistikos enciklopedija. – VilniusWilno: Pradai, 1997. –, strs. 328</ref>.
 
W roku [[1927]] ukazał się zbiór jego wierszy symbolicznych ''Tarp dviejų aušrų'' ("Między„Między dwoma świtami"świtami”). W 1933 ukończył powieść ''Altorių šešėly'' ("W„W cieniu ołtarzy"ołtarzy”). Dwa lata później oficjalnie wystąpił ze stanu kapłańskiego i ożenił się. Kolejny istotny zbiór jego poezji – ''Keliai ir kryžkeliai'' ("Drogi„Drogi i rozdroża"rozdroża”) – wydano w roku [[1936]].
 
Po [[Sejm Ludowy Litwy|włączeniu Litwy do Związku Radzieckiego]], w latach [[1940]] – [[1954]],1940–1954 był profesorem [[Uniwersytet Wileński|Uniwersytetu Wileńskiego]]. Z okazji Nowego Roku [[1941]] pisał: ''Życzę, aby w 1941 roku życie kulturalne Litwy ożywił duch mądrej stalinowskiej konstytucji oraz by jej przepisy uporządkowały wszystkie sprawy naszej republiki''[<ref>Lietuva 1940–1990: okupuotos Lietuvos istorija. – V.Wilno: Lietuvos[[Centrum gyventojųBadania genocidoLudobójstwa iri rezistencijosRuchu tyrimoOporu centrasMieszkańców Litwy]], 2007.</ref>.'' Gdy [[Armia Czerwona]] ponownie zajęła Litwę, nie uciekł na Zachód. W latach [[1945]] – [[1946]]1945–1946 był dyrektorem Instytutu Literatury Litewskiej., Oda od 1941 r. członekczłonkiem Akademii Nauk [[Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka|LSRR]].
 
W tym czasie napisał pierwszą część nieukończonej nigdy powieści ''Sukilėliai'' ("Powstańcy"„Powstańcy”), a także wrócił do tworzenia poezji. Tłumaczył dzieła zagranicznych pisarzy i poetów. Zmarł w 1967 roku w podkowieńskich Kaczerginiach,; pochowano go na wileńskim [[Cmentarz naNa Rossie|cmentarzu naNa Rossie]] w [[Wilno|Wilnie]].
 
{{Przypisy}}
25 535

edycji