Clare Hollingworth: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 71 bajtów ,  4 lata temu
m
poprawa linków, lit.
m (poprawa linków, lit.)
Zaręczyła się z synem znajomych swoich rodziców, jednak zamiast wyjść za mąż, zatrudniła się jako sekretarka w Lidze Unii Narodów. Otrzymała następnie stypendium [[UCL School of Slavonic and East European Studies|Szkoły Nauk Słowiańskich i Wschodnio-Europejskich]] w Londynie oraz miejsce na [[Uniwersytet w Zagrzebiu|Uniwersytecie w Zagrzebiu]], gdzie studiowała język chorwacki<ref>{{Cytuj|autor=Esther Addley|tytuł=Profile: Clare Hollingworth|czasopismo=The Guardian|data=2004-01-17|data dostępu=2017-10-10|issn=0261-3077|url=http://www.theguardian.com/books/2004/jan/17/featuresreviews.guardianreview13|język=en-GB}}</ref>.
 
Jako [[freelancer|freelancerka]]ka pisała artykuły do magazynu ''[[New Statesman]]''<ref>{{Cytuj|tytuł=Obituary: Clare Hollingworth|czasopismo=BBC News|data=2017|data dostępu=2017-10-10|url=http://www.bbc.co.uk/news/uk-13960347|język=en-GB}}</ref>. W czerwcu 1939 roku została kandydatką do parlamentu z [[Okręg wyborczy Melton|okręgu wyborczego Melton]] [[Partia Pracy (Wielka Brytania)|Partii Pracy]] do wyborów generalnych, które miały mieć miejsce pod koniec 1940 roku, jednakże wybuch wojny spowodował ich zawieszenie.
 
W 1938 roku po zagarnięciu przez Niemcy, na mocy [[Układ monachijski|Układu monachijskiego]] terenów [[Kraj Sudecki|Kraju Sudeckiego]], wyjechała do [[Warszawa|Warszawy]] by współpracować z czeskimi uchodźcami<ref>{{Cytuj|tytuł=Obituary: Clare Hollingworth|czasopismo=BBC News|data=2017|data dostępu=2017-10-10|url=http://www.bbc.co.uk/news/uk-13960347|język=en-GB}}</ref>. Od marca do lipca 1939 roku pomogła wydostać się tysiącom ludzi spod okupacji hitlerowskiej dzięki brytyjskim wizom<ref>{{Cytuj|autor=Alice Hutton|tytuł=Birthday message for correspondent, 105|czasopismo=BBC News|data=2016-10-10|data dostępu=2017-10-10|url=http://www.bbc.com/news/uk-37606306|język=en-GB}}</ref>. Doświadczenie to w sierpniu 1939 roku zwróciło na nią uwagę jej przeszłegoprzyszłego pracodawcy, Arthura Wilsona, redaktora ''[[The Daily Telegraph]]''<ref>{{Cytuj|tytuł=Obituary: Clare Hollingworth|czasopismo=BBC News|data=2017|data dostępu=2017-10-10|url=http://www.bbc.co.uk/news/uk-13960347|język=en-GB}}</ref>''.''
 
== II Wojna Światowa ==
Hollingworth już po pierwszym tygodniu pracy  jako dziennikarka w Daily Telegraph została wysłana do Polski, aby przedstawić narastający konflikt oraz pogarszającą sytuacje polityczną w Europie. Przekonała brytyjskiego konsula generalnego w Konsulatu Zjednoczonego Królestwa w Katowicach w mieście w okręgu przemysłowym blisko południowo zachodniej granicy Polski, Johna Anthony Thwaitesa, aby pożyczył jej samochód wraz z szoferem w celu przeprowadzenia na misji rozpoznawczej w Niemczech. Poruszając się samochodem dyplomaty w dniu 28 sierpnia wzdłuż granicy niemiecko-polskiej Hollingworth zauważyła w źle ustawionych i rozwiewanych wiatrem siatkach maskujących niemieckie czołgi. Zaintrygowana tym faktem rozpoczęła dalszą obserwację i zidentyfikowała  ogromne ilości niemieckich żołnierzy, czołgów i samochodów opancerzonych, stojących wzdłuż polskiej granicy. Jej raport na temat tych obserwacji pojawił się następnego dnia na stronie głównej dziennika Telegraph.
 
1 września Hollingworth wezwała brytyjską ambasadę w Warszawie do ogłoszenia niemieckiej inwazji na Polskę. Aby przekonać urzędników ambasady, którzy mieli wątpliwości co do tego faktu, w czasie rozmowy wystawiła  telefon z okna swojego pokoju w Katowicach, aby uchwycić kanonadę  niemieckich dział. Pierwsze sprawozdanie, które brytyjski minister spraw zagranicznych odebrał na temat inwazji na Polskę, przywoływało relację Hollingworth naocznego świadka wydarzeń. Dalsze części raportu o sytuacji w Polsce opracowywane były przez Hollingworth do roku 1940 r., po czym  udała się do Bukaresztu, aby relacjonować  wymuszoną przez niemców abdykację króla Karola II. W 1941 r. wyjechała do Egiptu, a następnie do Turcji, Grecji i Kairu Jej misją była utrudniona faktem, że kobiety korespondentki wojenne nie otrzymały oficjalnej akredytacji. Następnie relacjonowała działania sił dowodzonych przez Dwighta D. Eisenhowera w Algierze, później raportowała z Palestyny, Iraku i Persji, Iranu gdzie wspierała organizację polskich sił zbrojnych gen. Andersa.{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
== [https://www.youtube.com/watch?v=btOGxc9WJN0 Linki] zewnętrzne ==
== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.youtube.com/watch?v=btOGxc9WJN0 Clare Hollingworth: Breaking the news of World War Two] BBC News {{język|en}}
* [http://www.iwm.org.uk/collections/item/object/80020181 Wywiad z Hollingworth w Imperial War Museum z 2001] {{język|en}}
* [http://www.bbc.co.uk/programmes/p00942p9 Wywiad z Hollingworth z roku 1999] na antenie BBC Radio 4 {{język|en}}