Marcin Kazanowski (1563–1636): Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
m (Halfbricking przeniósł stronę Marcin Kazanowski (1563-1636) do Marcin Kazanowski (1563–1636): int.)
 
== Rodzina ==
Syn [[Mikołaj Kazanowski|Mikołaja Kazanowskiego]] (zm. [[1539]]) i [[Katarzyna Korycińska|Katarzyny Korycińskiej]]. W [[1600]] poślubił [[Katarzynę Starzycką]], z którą miał trójkę dzieci: [[Dominik Aleksander Kazanowski|Dominika Aleksandra]], wojewodę bracławskiego, [[Adam Kazanowski (zm. 1648)|Adama]], oboźnego koronnego i [[Elżbieta Kazanowska|Elżbietę]] – żonę [[Mikołaj Potocki (kasztelan krakowski)|Mikołaja Potockiego]] "Niedźwiedziej Łapy".
 
== Życiorys ==
[[Plik:Kluszyn.png|150px|left|thumb|Plan bitwy]]
W [[1608]] mianowany rotmistrzem królewskim. Podczas słynnej zwycięskiej bitwy St. Żółkiewskiego pod [[Bitwa pod Kłuszynem|Kłuszynem]] dowodził swoim pułkiem<ref>Leszek Podhorodecki, ''Stanisław Żółkiewski'', Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988, {{ISBN|83-205-4082-8}}, str. 164-177</ref>. W czasie wyprawy [[Władysław IV Waza|Władysława IV]] na Moskwę w [[1617]] był mianowany [[regimentarz]]em (doszło wówczas do spięć między ambitnym Kazanowskim a hetmanem wielkim litewskim [[Jan Karol Chodkiewicz|Janem Karolem Chodkiewiczem]], który nawet cisnął w niego przy wojsku [[buzdygan]]em). Wiosną [[1618]] na czele 6000 Polaków zdobył [[Starodub]]. W [[1620]] umacniał polski obóz w [[bitwa pod Cecorą (1620)|bitwie pod Cecorą]], dostał się do niewoli, ale przebrany za zwykłego żołnierza za mały okup odzyskał wolność. W [[1628]] został pułkownikiem królewskim. W roku [[1629]] brał udział w [[bitwa pod Górznem|Bitwie o Górzno]] przeciwko Szwedom, jako dowodzący oficer hetmana [[Stanisław Koniecpolski (hetman)|Stanisława Koniecpolskiego]].
 
Mianowany [[1632]] wojewodą podolskim. Był elektorem [[Władysław IV Waza|Władysława IV Wazy]] z [[województwo podolskie|województwa podolskiego]] w [[1632]] roku<ref>Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]</ref>. W [[1633]] już jako ''hetman polny koronny'' wyruszył na wyprawę smoleńską. Był komisarzem królewskim podpisującym [[pokój w Polanowie]] [[1634]] z Rosją. Odkryta [[Legenda Madonny Bołszowieckiej]] mówi, że podczas jednej z wypraw w obronie Rzeczypospolitej przeciwko Tatarom hetman Kazanowski odkrył ikonę Błogosławionej Dziewicy. Zostało to przez jego wojska odczytane jako cud i podniosło ich morale, prowadząc do zwycięstwa nad Tatarami.
 
Razem z żoną został pochowany w [[Sanktuarium Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bołszowcach|kościele Karmelitów]] w [[Bołszowce|Bołszowcach]], który ufundował. Szczątki hetmana Kazanowskiego odnaleźli archeolodzy z [[Wrocław]]ia podczas prowadzenia prac zabezpieczających kościół w 2006 roku<ref>[http://kuriergalicyjski.com/images/archiwum/kg/2013_5_177.pdf Kurier Galicyjski, ''Historia sanktuarium w Bołszowcach'' i ''Odnowa'']. „Kurier Galicyjski”, s. 9].</ref>.
 
{{Przypisy}}