Lawrio: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 189 bajtów ,  4 lata temu
→‎Lawrio w XIX i XX wieku: - owe koleje w osobną część hasła
(→‎Lawrio w XIX i XX wieku: plus info o firmie Koleje Attyckie, wiki mapy ich połączeń nie dodaję, gdyż tylko po grecku, a Polakowi dziś już nic nie mówi.)
(→‎Lawrio w XIX i XX wieku: - owe koleje w osobną część hasła)
W trakcie [[Pacyfikacja|tłumienia strajków]] zdarzały się ofiary śmiertelne, wielu było rannych, jednocześnie wprowadzano jednak nieznaczne podwyżki płac<ref>Informacje o strajkach, płacy i używaniu broni przez siły porządkowe [http://www.eranet.gr/lavrio/html/gstrikes.html ]</ref>.
 
Po zakończeniu wydobycia, powstał Geologiczny [[Park narodowy|Park Narodowy]] Sunion – Lawrio, m.in. obejmujący ponad 5 tysięcy [[sztolnia|sztolni]] i ze stanowiskami udostępnionych do zwiedzania odkrywek archeologicznych, starożytnej produkcji przemysłowej. Możliwy jest dojazd samochodem. W latach 80 XX w., po wejściu Grecji do [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]] i w jego efekcie głębokiej [[Dezindustrializacja|deindustrializacji]] Grecji<ref>[http://www.ypan.gr/c_announce/45_3150_cms.htm Minister Rozwoju Dimitrs Sioufas przedstawia skrót jednego z licznych programów przeciwdziałania skutkom deindustrializacji Grecji. (gr.)</ref><ref>Dimitrios Katsoridas – współpracownik naukowy Instytutu Pracy Generalnej Federacji Robotników Grecji (INE/GSEE-ADEDY) – ''Δημήτρης Κατσορίδας – επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.'' [http://library.panteion.gr:8080/dspace/bitstream/123456789/1116/1/katsoridas.pdf ''- Uwagi o deindustrializacji Grecji (gr.)'']</ref>, Lawrio przeżyło upadek. [[Bezrobocie]] osiągnęło wtedy ok. 80% – najwięcej w Grecji.
 
== Historyczne linie kolejowe ==
W roku 1885, ukończono, trwającą 3 lata budowę wąskotorowej linii kolejowej Lavrio - Agioi Anargiroi (obecnie dzielnica Aten), krzyżującej się z kilkoma innymi liniami, w tym z główną trasą przewozu pasażerów, ówcześnie także z trakcją parową, obecnie [[Metro w Atenach|ateńskiego metra]], "zieloną" linią nr 1 "Ilektrikos". Linia należała do przedsiębiorstwa ''Koleje Attyckie - Αττικοί Σιδηρόδρομοι'' (1885-1926).
A w roku 1887, też po 3 latach prac, Lawrio i leżące po drodze liczne letniska połączyła z Atenami szynowa, parowa komunikacja publiczna, prekursor linii tramwajowych. Prowadzona nadmorską, znacznie dłuższą trasą, co skróciło przejazd tędy z 8 do 4 godzin.
Aktualnie, w Ziemi Lawryjskiej, linie kolejowe nie działają. Pozostały pamiątki architektoniczne i wagon pasażerski, przy dawnej stacji Lawrio - Port.
 
Po zakończeniu wydobycia, powstał Geologiczny [[Park narodowy|Park Narodowy]] Sunion – Lawrio, m.in. obejmujący ponad 5 tysięcy [[sztolnia|sztolni]] i ze stanowiskami udostępnionych do zwiedzania odkrywek archeologicznych, starożytnej produkcji przemysłowej. Możliwy jest dojazd samochodem. W latach 80 XX w., po wejściu Grecji do [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]] i w jego efekcie głębokiej [[Dezindustrializacja|deindustrializacji]] Grecji<ref>[http://www.ypan.gr/c_announce/45_3150_cms.htm Minister Rozwoju Dimitrs Sioufas przedstawia skrót jednego z licznych programów przeciwdziałania skutkom deindustrializacji Grecji. (gr.)</ref><ref>Dimitrios Katsoridas – współpracownik naukowy Instytutu Pracy Generalnej Federacji Robotników Grecji (INE/GSEE-ADEDY) – ''Δημήτρης Κατσορίδας – επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.'' [http://library.panteion.gr:8080/dspace/bitstream/123456789/1116/1/katsoridas.pdf ''- Uwagi o deindustrializacji Grecji (gr.)'']</ref>, Lawrio przeżyło upadek. [[Bezrobocie]] osiągnęło wtedy ok. 80% – najwięcej w Grecji.
 
== Lawrio współczesne ==
Anonimowy użytkownik