Instytut Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego: Różnice pomiędzy wersjami

m
Bot: Dodanie tytułów do linków w przypisach (patrz FAQ); zmiany kosmetyczne
(Wycofano ostatnią zmianę treści (wprowadzoną przez 31.178.173.172) patrz zasada WP:LZ)
m (Bot: Dodanie tytułów do linków w przypisach (patrz FAQ); zmiany kosmetyczne)
W czasie II wojny światowej pracownicy Seminarium prowadzili tajne nauczanie, przerwane przez wybuch Powstania warszawskiego. Wznowiło ono działalność tuż po wojnie i już w 1946 roku odbyła się promocja doktorska Macieja Żurowskiego. Od 1949 roku dyrektorem Seminarium filologii romańskiej był [[Mieczysław Brahmer]], który kierował nim do 1969 roku. W tym czasie Seminarium przekształciło się w Katedrę Języków i Literatur Romańskich, Katedrę Filologii Romańskiej, w Instytut Filologii Romańskiej i od 1970 roku w Instytut Romanistyki<ref>''Ibid'', s. 114.</ref>. Ściśle współpracował on z utworzonym w 1958 roku i działającym do dzisiaj Centrum Kultury Francuskiej przy Uniwersytecie Warszawskim (obecnie Ośrodek Kultury Francuskiej i Studiów Frankofońskich){{r|Les études romanes|strony = 115}}. W 1982 roku Zakład Filologii Włoskiej, pod kierownictwem profesora [[Krzysztof Żaboklicki|Krzysztofa Żaboklickiego]], opuścił Instytut Romanistyki i został samodzielną Katedrą Filologii Włoskiej{{r|Les études romanes|strony = 116}}.
 
Po profesorze Brahmerze kolejnymi dyrektorami Instytutu Romanistyki byli:
* [[Ewa Rzadkowska]] (1970-1978),
* [[Jerzy Parvi]] (1979-1981),
* [[Krzysztof Bogacki]] (1981-1982),
* [[Krystyna Kasprzyk]] (1982-1987),
* [[Jerzy Parvi]] (1987-1990),
* [[Teresa Giermak-Zielińska]] (1990-1993),
* [[Henryk Chudak]] (1993-1999),
* [[Zbigniew Naliwajek]] (1999-2002),
* [[Remigiusz Forycki]] (2002-2003),
* [[Anna Mańkowska]] (2002-2005),
* [[Remigiusz Forycki]] (2005-2012)<ref>http://www.irom.uw.edu.pl/pl/instytut/historia</ref>.
* [[Ewa Pilecka]] (2012-2016),
* [[Maciej Smuk]] (od 2016).
Po roku 1990 Instytut współtworzy program nauczania , a także obejmuje opieką naukowo-dydaktyczną kolegia językowe w Bydgoszczy, Suwałkach, Siedlcach i Łowiczu. W latach 2000 rozwija się utworzony na początku z Instytutem Anglistyki a później już w ramach współpracy w ramach Wydziału Neofilologii kierunek Studia filologiczno-kulturoznawcze Europy Zachodniej{{r|Les études romanes|strony = 118}}
 
Do 2009 roku Instytut wykształcił około 2000 absolwentów z tytułem magistra filologii romańskiej, powstało około 90 rozpraw doktorskich i 30 rozpraw habilitacyjnych. Instytut zorganizował ponadto około 50 międzynarodowych konferencji naukowych i 32 Olimpiady Języka Francuskiego<ref>Les études romanes / françaises hier et aujourd`hui. 90 ans des études romanes à l'Université de Varsovie, Redakcja naukowa Teresa Giermak-Zielińska, Zbigniew Naliwajek, Joanna Żurowska, Varsovie, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2011, s. 119.</ref>. Od 2012 roku Instytut zmienił siedzibę i mieści się na trzecim piętrze budynku dydaktycznego kierunków lingwistycznych przy ulicy Dobrej 55<ref>{{Cytuj | url=http://www.dobra55.uw.edu.pl | tytuł=Usługi Informatyczne<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.dobra55.uw.edu.pl | data dostępu=2017-11-18}}</ref>.
 
== Struktura ==
* Studia niestacjonarne drugiego stopnia (magisterskie) zaoczne
 
W ramach Studium doktoranckiego Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego Instytut Romanistyki prowadzi także studia trzeciego stopnia (doktoranckie)<ref>{{Cytuj | url=http://www.neofilologia.uw.edu.pl | tytuł=Wydział Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.neofilologia.uw.edu.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-18}}</ref>.
 
{{Przypisy}}
2 867 778

edycji