Wpieriod za Rodinu: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 4 bajty ,  3 lata temu
(po czyszczeniu kodu przejrzyj wykonane zmiany!)
'''"Wpieriod za Rodinu" (Naprzód za Ojczyznę)''' ([[język rosyjski|ros.]] Бронепоезд "Вперед за Родину") – lekki [[pociąg pancerny]] [[Biali (Rosja)|białych]] podczas wojny domowej w [[Rosja|Rosji]]
 
Był jednym z pierwszych pociągów pancernych [[Armia Ochotnicza (Rosja)|Armii Ochotniczej]]. Został utworzony 1 lipca 1918 r. w [[stanica kozacka|stanicy]] Tichorieckaja, stanowiącej jeden z największych węzłów kolejowych na północnym [[Kaukaz (kraina historyczna)|Kaukazie]]. Do jego budowy posłużyły zdobyte opancerzone platformy kolejowe. Był uzbrojony w 2 działa 75 mm. Początkowo występował jako "3 Pociąg Opancerzony", zaś 16 listopada 1918 r. nazwano go "Wpieriod za Rodinu". W lipcu 1918 r. uczestniczył w ataku na [[Krasnodar|Jekaterynodar]]. Wkrótce potem zginął jego dowódca. W II poł. sierpnia tego roku od strony stanicy Kawkazkaja brał udział w natarciu na [[Armawir (Rosja)|Armawir]]. Podczas walki na stacji Otrada-Kubanskaja 1 września zostały zniszczone jego 2 platformy, po czym odjechał do Jekaterynodara w celu otrzymania nowych. 14 września powrócił na front. Wspierał drugie natarcie na Armawir, po jego utracie dzień wcześniej. Artyleria bolszewicka trafiła w kocioł lokomotywy. Śmiertelnie ranny został dowódca. Wkrótce pociąg otrzymał działo 75 mm w obrotowej wieżyczce i został przeniesiony na linię kolejową [[Stawropol]]-stanica Kawkazkaja, gdzie wspierał atak na Stawropol. Następnie operował na linii kolejowej Stawropol-[[Swietłograd]]. 17 listopada, kiedy wracał do Stawropola dla uzupełnienia zapasów wody i paliwa, dostał się niespodziewanie pod ogień strzelecki oddziału bolszewickiego, w wyniku którego został silnie uszkodzony. Skierowano go na remont do stanicy Tichorieckaja. W 1919 r. wchodził w skład 1 Dywizjonu Pociągów Pancernych. Brak wiadomości o jego ówczesnych działaniach bojowych. Na pocz. 1920 r. walczył na linii kolejowej Armawir-[[Tuapse]] z partyzanckimi oddziałami "zielonych". Po przybyciu [[Pociąg pancerny GenerałGienierał Korniłow|pociągu pancernego "Generał Korniłow"]] odjechał do stacji Krymskaja. 9 lutego tego roku w czasie walki pod Biełoj Glinoj jego załoga poniosła ciężkie straty (zabitych 4 oficerów i 14 żołnierzy). Od 4 marca na czele kolumny pociągów pancernych przerwał obronę zgrupowania "zielonych", po czym 10 marca przyjechał do Tuapse. Następnie wspierał ogniem artyleryjskim obronę miasta. 24 marca doszło do jego ostatniej walki w rejonie stacji Gojtch. Po jej zakończeniu załoga zdjęła 2 działa i obrotowe wieżyczki, przenosząc je na statki. Część załogi 25 marca broniła Tuapse. Pociąg 2 kwietnia został zostawiony w rejonie stacji Lao pod Tuapse. Na [[KrymPółwysep Krymski|Krymie]]ie jego załoga ukompletowała pociąg pancerny "Sewastopolec".
 
== Dowódcy ==