Testy doświadczalne ogólnej teorii względności: Różnice pomiędzy wersjami

przypisy
(przypisy)
(przypisy)
 
Ruch Merkurego nie jest zgodny z przewidywaniami, które można wyprowadzić z grawitacji newtonowskiej. Anomalia prędkości precesji
peryhelium została po raz pierwszy zaobserwowana w 1859 przez [[Urbain Le Verrier|Le Verriera]]. Na podstawie obserwacji ruchu [[Merkury|Merkurego]] prowadzonych od 1697 do 1848 Le Verrier ustalił, że rzeczywiste tempo precesji odbiega od przewidywań teorii Newtona o 38″ ([[sekundy i minuty łukowe|sekundy lukowe]]) na [[wiek zwrotnikowy]] (w 1882 dokładniejsze oszacowanie 43″ zostało podane przez Simona Newcomba) <ref>U. Le Verrier (1859), (in French),[https://archive.org/stream/comptesrendusheb49acad#page/378/mode/2up "Lettre de M. Le Verrier à M. Faye sur la théorie de Mercure et sur le mouvement du périhélie de cette planète"], Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des sciences (Paris), vol. 49 (1859), pp.379–383.</ref>. Zaproponowano szereg doraźnych wyjaśnień tych efektów, jednak powodowały one kolejne większe problemy.
 
Brakująca wartość w prędkości [[precesja|precesji]] została ostatecznie wyjaśniona na bazie ogólnej teorii względności. Einstein pokazał, ze ogólna teoria względności daje przewidywania dokładnie zgodne z obserwowaną wartością przesunięcia peryhelium <ref name=Ein1916 />. Wyjaśnienie prędkości precesji Merkurego odegrało bardzo ważną role w procesie akceptacji ogólnej teorii względności. W ostatnich latach Friedman i Steiner <ref name="Merc">{{Cite czasopismo |nazwisko=Friedman |imię=Y. |nazwisko2=Steiner |imię2=J. M.|data=2016 |tytuł= Predicting Mercury's Precession using Simple Relativistic Newtonian Dynamics |czasopismo=Europhysics Letters (EPL) |wolumin=113|strony=39001 {{arxiv|1603.02560}} |doi=10.1209/0295-5075/113/39001|arxiv=1603.02560|bibcode=2016EL....11339001F}}</ref> wyjaśnili obserwowaną wielkość przesunięcia peryhelium bez pełnej ogólnej teorii względności, jedynie w ramach modelu [[relatywistyczna dynamika newtonowska|relatywistycznej dynamiki newtonowskiej]] (RND).
 
Wcześniejsze pomiary ruchu planet były wykonywane przy pomocy tradycyjnych teleskopów, natomiast współcześnie przeprowadzono bardziej dokładne pomiary wykorzystując metody radarowe. Całkowita zmierzona precesja wynosi 574.10″±0.65 na wiek <ref name="Clemence">{{Cytuj czasopismo |imię=G. M. |nazwisko=Clemence |tytuł=The Relativity Effect in Planetary Motions |czasopismo=Reviews of Modern Physics |wolumin=19 |wydanie=4 |strony=361–364 |data=1947 |doi=10.1103/RevModPhys.19.361 |bibcode=1947RvMP...19..361C}}</ref> względem [[ICRF|Międzynarodowego Niebieskiego Układu Odniesienia]] (ICRF). Taka wartość precesji jest uważana za wypadkowy efekt następujących przyczyn:
 
{| class="wikitable" style="margin-left:auto; margin-right:auto;"