Street food: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 39 bajtów ,  3 lata temu
m
(+grafika, drobne merytoryczne)
 
== Historia ==
Przykłady sprzedawania żywności gotowej do spożycia na ulicach miast spotykamy już w czasach starożytnych. W starożytnej Grecji były to zazwyczaj suszone ryby. Znacznie bogatszy repertuar potraw oferowano na ulicach [[Starożytny Rzym|starożytnego Rzymu]], w tym zupę z [[Ciecierzyca pospolita|ciecierzycy]], podawaną z pieczywem i [[makaron]]em. Kupowali je zazwyczaj ubodzy mieszkańcy miasta, którzy nie mieli możliwości przyrządzenia w domu ciepłego posiłku<ref>Andrew Dalby, ''Food in the Ancient World from A to Z'', Routledge 2003</ref>.
 
W miastach [[Imperium Osmańskie|Turcji osmańskiej]] powszechnie spotykano sprzedawców [[kebab]]ów i [[pilaw]]u, a także różnych przekąsek z opiekanego na rożnie mięsa<ref name="Mary Ellen Snodgrass 2004">Mary Ellen Snodgrass, ''Encyclopedia of Kitchen History'', Taylor & Francis 2004, s.966</ref>. Walter Thornbury, który w 1859 odwiedził [[Stambuł]], pisał o tureckiej ''street food'' jako wyjątkowo schludnej i dobrze przyrządzonej<ref>Walter Thornbury, ''Turkish life and character'', tom 2, Londyn 1860, s.74</ref>.
 
Bogaty repertuar dań sprzedawanych na ulicy spotykano w miastach [[Aztekowie|azteckich]] przed pojawieniem się Europejczyków. Były wśród nich ''atolli'' (przygotowywane z [[mąka kukurydziana|mąki kukurydzianej]]), kilkadziesiąt odmian ''[[tamal]]'', a także pieczone insekty<ref>Long Towell Long, Luis Alberto Vargas, ''Food Culture in Mexico'', Greenwood Publishing Group 2005, s.124</ref> Hiszpańska kolonizacja [[Peru]] spowodowała zanik tradycyjnych potraw, a ich miejsce na ulicznych stoiskach zajęła pieczona wołowina<ref>''Food Cultures of the World Encyclopedia'', ed. Ken Albala, ABC-CLIO 2011, s.269</ref>.
Gwałtowny wzrost sprzedaży produktów typu ''street food'' widoczny jest szczególnie tam, gdzie następuje masowy napływ ludności ze wsi do miast. Sprzedaż żywności na ulicy staje się często podstawowym zajęciem dla mieszkańców wsi, nieprzygotowanych do podjęcia innej pracy ([[Meksyk]]), ale także w sposób widoczny rośnie liczba konsumentów ''street food'' ([[Indie]], [[Nigeria]]).
 
Jednym z najszybciej rosnących segmentów rynku jest sprzedaż jedzenia w ''[[Foodfood truck|food truckach]]ach''<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Rules of the world | czasopismo = Economist | strony = 54 | data = 6 May 2017}}</ref>.
 
== Kontrola sanitarna ==
Podstawowym problemem zdrowotnym, w przypadku gwałtownego rozwoju punktów sprzedaży ''street food'' pozostaje kontrola sanitarna tego typu produktów. Pierwsze próby kontroli sanitarnej punktów sprzedaży gotowej do spożycia żywności pojawiły się już w XIV wieku, we [[Florencja|Florencji]]<ref> name="Mary Ellen Snodgrass, ''Encyclopedia of Kitchen History'', Taylor & Francis 2004, s.966<"/ref>. W 1987 problemem higieny sprzedaży street food w krajach Trzeciego Świata zajął się na 33 sesji plenarnej Komitet Wykonawczy [[Codex Alimentarius]]<ref>Esther Balogh, ''Eating Out in Nigeria: From Food Vendors to the Sheraton'', [w:] ''Oxford Symposium on Food and Cookery 1991: Public Eating : Proceedings'', red. Harlan Walker, Oxford Symposium 1991, s.29</ref>. Współcześnie, w krajach wysoko rozwiniętych realizowane są programy edukacyjne skierowane do sprzedawców, ale także sprawuje się stały nadzór nad czystością i jakością produktów. Brak odpowiedniego nadzoru sprawia, że ''street food'', dostępna w Indiach czy krajach afrykańskich zazwyczaj stwarza poważne zagrożenie zdrowotne dla konsumentów. W 2002 przeprowadzone w [[Ghana|Ghanie]] badania [[Światowa Organizacja Zdrowia|Światowej Organizacji Zdrowia]] wykazały, że większość spośród 511 zbadanych punktów sprzedaży żywności nie spełnia podstawowych wymogów sanitarnych<ref>''Globalization of Food Systems in Developing Countries: Impact on Food Security and Nutrition'', Wyd. 83, Food & Agriculture Organization, s.11</ref>. Przykłady ulicznej sprzedaży potraw, która w niewielkim stopniu podlega urzędowym regulacjom i zasadom higieny można współcześnie spotkać na Filipinach<ref>Michael Symons, ''A History of Cooks and Cooking'', University of Illinois Press 2003, s.309.</ref>.
 
{{Przypisy|2}}
214 680

edycji