Johann Ludwig Yorck von Wartenburg: Różnice pomiędzy wersjami

m
drobne merytoryczne
(int.)
m (drobne merytoryczne)
17 marca [[1813]] Yorck wkroczył do [[Berlin]]a w atmosferze powszechnego uniesienia. Tego samego dnia król wypowiedział wojnę Francji. W czasie kampanii 1813-14 Yorck odniósł szereg dalszych sukcesów. Osłaniał odwrót Blüchera po przegranej pod [[Bitwa pod Budziszynem (1813)|Budziszynem]] i odegrał kluczową rolę w [[Bitwa nad Kaczawą|bojach nad Kaczawą]]. Podczas marszu na [[Lipsk]] jego korpus wygrał pod [[Wartenburg nad Łabą|Wartenburgiem nad Łabą]] (3 października 1813) i wziął udział w zwycięskiej dla sił koalicji [[Bitwa Narodów|Bitwie Narodów]]. W kampanii francuskiej roku 1814 Yorck brał udział w bitwach pod [[Bitwa pod Montmirail|Montmirail]] i [[Bitwa pod Laon|Laon]].
 
Uderzenie na [[Obrona Paryża|Paryż]] było ostatnią bitwą, w jakiej brał udział. W czasie kampanii roku 1815, zgodnie z doktryną [[August von Gneisenau|Gneisenaua]], żaden ze starszych generałów nie został powołany w szeregi armii. Yorck został przeniesiony do korpusu rezerwowego w Prusach, po czym uważając, że nie jest już potrzebny, zgłosił chęć odejścia z wojska. Król nie przyjął jego rezygnacji i w roku 1821 mianował go feldmarszałkiem. W 1814 został także hrabią [[Yorck von Wartenburg (ród)|Yorck von Wartenburg]]. Resztę życia spędził w [[Oleśnica Mała|Oleśnicy Małej]] na [[Śląsk]]u, w posiadłości, którą otrzymał w darze od króla. Został pochowany w mauzoleum rodowym w Oleśnicy Małej. Jego pomnik, dłuta [[Christian Daniel Rauch|Christiana Daniela Raucha]], wzniesiono w Berlinie w roku 1855. Nazwisko feldmarszałka nadano wielu ulicom – ''[[Yorckstraße]]''.
 
Jego prapraprawnukiem był [[Peter Yorck von Wartenburg]] – przeciwnik [[hitleryzm]]u.
15 621

edycji