Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 27 bajtów ,  4 lata temu
m
Dodaję nagłówek przed Szablon:Uwagi, dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy
(Anulowanie wersji 41283650 autora 89.78.252.33: Potrzebne źródło, sprzeczność z definicją (subst. p. zapalają się w kontakcie z powietrzem, a nie wodą))
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Uwagi, dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
 
Do pierwiastków wykazujących właściwości piroforyczne w temperaturze pokojowej należą [[cez]]<ref>{{Cytuj książkę | autor= [[Adam Bielański (chemik)|Adam Bielański]] | inni= | tytuł= Chemia ogólna i nieorganiczna | data=1981 | wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]] | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-02626-X | strony=534}}</ref> i [[fosfor biały]]<ref>{{cytuj książkę|autor=[[Włodzimierz Trzebiatowski]]|tytuł=Chemia nieorganiczna|wydawca=PWN|miejsce=Warszawa|data=1978|strony=566-567; 577-578|wydanie=VIII}}</ref>. Przykładami związków piroforycznych są np. [[tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>), [[wodorek sodu]] (NaH), [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li) i liczne [[związki metaloorganiczne]].
== Uwagi ==
{{Uwagi}}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
 
1 289 123

edycje