Schutzstaffel: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 74 bajty ,  3 lata temu
m
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Uwagi, dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
 
== Historia ==
W 1924 roku powstał ''[[Stosstrupp Adolf Hitler|Stoßtrupp Adolf Hitler]]'' – oddział mający chronić [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]] przed ewentualnymi atakami ze strony mało zdyscyplinowanych oddziałów [[Sturmabteilung|SA]]. 1 kwietnia 1925 roku [[Julius Schreck]] otrzymał od Hitlera polecenie utworzenia nowej jednostki, która miała przejąć ochronę sal (po niemiecku ''Saalschutz''), w których odbywały się spotkania NSDAP. Powstała ona 4 kwietnia 1925 roku z byłych członków jednostki ''Stoßtrupp Adolf Hitler''. Wkrótce zaczęły powstawać podobne jednostki w całych Niemczech, ale nosiły początkowo różne nazwy (np. ''Schutzkommando'' czy ''Sturmstaffel''). Dopiero 9 listopada 1925 roku ustalono jednolitą nazwę dla wszystkich tych oddziałów jako ''Schutzstaffel'', czyli eskadra ochronna. Nazwę tę zaproponował ówczesny szef [[Sturmabteilung|SA]] – [[Hermann Göring]] na uroczystościach poświęconych [[Manfred von Richthofen|Manfredowi von Richthofenowi]]. Szefem [[Schutzstaffel|SS]] (jako ''Oberleiter'', czyli nadkierownik) został Julius Schreck.
 
Zadania [[Schutzstaffel|SS]] opisał Adolf Hitler w swoim rozkazie z roku 1930 następująco: „Zadaniem SS jest przede wszystkim służba policyjna wewnątrz partii”. Od 1930 roku symbolem SS stały się dwie podobne do błyskawic [[runy]]. Początkowo SS podlegało dowództwu [[Sturmabteilung|SA]], które dbało o to, aby SS za bardzo nie urosło w siłę. Służył temu m.in. rozkaz określający maksymalna liczebność SS na 10% stanu osobowego SA na danym terenie. Poza tym oddział SS nie mógł liczyć więcej niż 10 ludzi z dowódcą. Taki stan rzeczy oraz to, że dowództwo SA zlecało SS mało ważne zadania, spowodował w 1928 roku ustąpienie pierwszego szefa SS – Juliusa Schrecka, który pozostał osobistym ochroniarzem i kierowcą Hitlera. Jego następcą został [[Joseph Berchtold]], potem [[Erhard Heiden]], którzy jednak nie potrafili dać sobie rady z ograniczaniem roli SS przez SA. 5 stycznia 1930 roku Hitler zwolnił Heidena z funkcji szefa SS, a na jego miejsce mianował jego dotychczasowego zastępcę – [[Heinrich Himmler|Heinricha Himmlera]].
 
W 1934 oddziały SS odegrały zasadniczą rolę w rozprawieniu się z opozycją wewnątrzpartyjną w trakcie tzw. [[noc długich noży|nocy długich noży]], podczas której wymordowano przywódców [[Sturmabteilung|SA]] (także powołanej przez Hitlera). W wyniku tego ich rola jako zbrojnego ramienia partii niewymiernie wzrosła. W 1936 utworzono zmilitaryzowane jednostki dyspozycyjne SS (''[[SS-Totenkopfverbände]]'' i ''[[SS-Verfügungstruppe]]''), które w latach 1941–1943 zostały przekształcone w [[Waffen-SS]]. Oddziały SS stanowiły również załogi [[Obozy niemieckie 1933–1945|obozów koncentracyjnych]]. Do końca wojny SS stało się najpotężniejszą organizacją w [[III Rzesza|III Rzeszy]]. Jej członkami byli najbardziej fanatyczni zwolennicy [[Narodowy socjalizm|nazizmu]], chociaż od 1942 roku tworzono również oddziały składające się m.in. z Rosjan, Ukraińców, Łotyszy, których motywacje były inne niż Niemców (przede wszystkim nienawiść do komunizmu oraz chęć uniknięcia śmierci w obozach jenieckich). W czasie wojny oddziały SS wykazały się wyjątkową brutalnością, szczególnie gdy były rzucane do walk z partyzantami.
2688

edycji