Aleksy I Romanow: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 853 bajty ,  4 lata temu
uzup.
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
(uzup.)
Car Aleksy objął rządy w wieku 16 lat, był bardzo pobożny, dbał o splendor swego dworu, lecz nie radził sobie w sprawach gospodarczych. Przyznawał ulgi handlowe szybko bogacącym się kupcom i [[bojarzy|bojarom]] oraz przywileje dla duchowieństwa. Z drugiej strony wydany przez niego w 1649 roku kodeks sądowy, ''[[Ułożenie soborowe]]''<ref>L. Bzylow, ''Historia nowożytnej kultury rosyjskiej'', Warszawa 1986, s. 156. {{ISBN|83-01-05684-3}}.</ref>, wprowadził ostre kary za najmniejsze przestępstwa, a chłopi zostali w pełni podporządkowani i uzależnieni od feudalnych właścicieli ziemskich. Natomiast dla ludności miejskiej bardzo uciążliwe było podwyższenie podatku od soli. W rezultacie doszło do szerokich wystąpień chłopstwa i miast przeciwko bojarom i władzom państwowym. Największe konsekwencje miał tzw. "bunt solny" w miastach i car musiał wycofać się z części swych decyzji.
W [[1654]] Rosja zawarła w [[Perejasław Chmielnicki|Perejasławiu]] [[Ugoda perejasławska|unię z Ukrainą]], kierowaną przez [[hetman]]a [[Bohdan Chmielnicki|Bohdana Chmielnickiego]]. Było to równoznaczne z rozpoczęciem nowej [[Wojna polsko-rosyjska 1654-1667|wojny polsko-rosyjskiej]]. Wojska rosyjskie zajęły wtedy [[Smoleńsk]], całą [[Białoruś]] i część [[Litwa|Litwy]] z [[Wilno|Wilnem]]. Lecz zaraza, panująca w Rosji i [[potop szwedzki|napaść Szwedów na Rzeczpospolitą]], spowodowały wstrzymanie walk [[rozejm w Niemieży|rozejmem w Niemieży]], po czym także Rosja rozpoczęła wojnę ze Szwecją. Prowadzona ona była jednak ospale, zakończyła się rozejmem w [[1658]]. Po odejściu Szwedów z Rzeczypospolitej i uznaniu przez hetmana [[Iwan Wyhowski|Iwana Wyhowskiego]] jej zwierzchnictwa nad Ukrainą, car Aleksy wznowił wojnę z Polską. Zakończył ją dopiero [[rozejm andruszowski]] w [[1667]], w którym ostatecznie przyznane zostały Rosji ziemie smoleńskie, czernichowskie i siewierskie oraz cała Ukraina Zadnieprzańska wraz z Kijowem.
 
Z powodu ogromnej żarliwości religijnej i częstych modlitw nazywany był "najcichszym"<ref>Simon Sebag Montefiore, "Romanowowie 1613-1918", Warszawa 2016, s. 52.</ref>. Pod wpływem koterii ze swojego otoczenia zwanej "kółkiem krzewicieli pobożności" (do którego należał m.in. [[Nikon (patriarcha Moskwy)|patriarcha Nikon]]) Aleksy wprowadził zakaz używania instrumentów muzycznych, palenia tytoniu, organizowania "haniebnych przedstawień i zabaw", przeklinania i picia alkoholu, potępił rozwiązłość seksualną i zwolnił z dworskiej służby karłów, nakazując również spalenie na stosie na [[Plac Czerwony w Moskwie|Placu Czerwonym]] lutni jako "diabelskich" instrumentów<ref>Simon Sebag Montefiore, "Romanowowie 1613-1918", Warszawa 2016, s. 52-53.</ref>.
 
W latach [[1668]]-[[1671]] miały miejsce w Rosji liczne bunty i powstania chłopskie, wzniecane przeciwko pańszczyźnianemu uciskowi ze strony wielkich właścicieli ziemskich. Największy, pod przywództwem Stiepana Razina, miał charakter wojny chłopskiej, objął tereny nad dolnym Donem i prawie całe Powołże, trwał dwa lata. Zakończył się rozbiciem przez regularne wojska carskie i ciężkimi represjami wobec opozycji chłopskiej.
== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko=Andrusiewicz | imię=Andrzej| tytuł = Romanowowie. Imperium i familia | wydawca = Wydawnictwo Literackie| miejsce = Kraków| rok = 2014| isbn = 978-83-08-05394-2 | odn=tak}}
* Simon Sebag Montefiore, ''Romanowowie 1613-1918'', Warszawa 2016.
 
{{Władcy Rosji}}