Kontratenor: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 20 bajtów ,  4 lata temu
Wycofano ostatnią zmianę treści (wprowadzoną przez 37.47.108.99) i przywrócono wersję 49594424 autorstwa Ilse birgen
[wersja nieprzejrzana][wersja przejrzana]
(Dodany Dimash, młody kontratenor. Bez przypisów.)
Znaczniki: Z urządzenia mobilnego Z wersji mobilnej
(Wycofano ostatnią zmianę treści (wprowadzoną przez 37.47.108.99) i przywrócono wersję 49594424 autorstwa Ilse birgen)
Ze względu na pracę krtani technika śpiewania głosem kontratenorowym przypomina śpiewanie [[falset]]em – dynamiczne spektrum krtani zostaje ograniczone poprzez częściowe jej domknięcie, emisja głosu odbywa się bez wzmocnienia rezonatorem piersiowym, przy zmniejszonej elastyczności krtani. Zasadnicze różnice polegają na tym, że głos kontratenora, podobnie jak to się odbywa przy emisji naturalnego głosu klasycznego, ulega silnemu wzmocnieniu i udźwięcznieniu w rejonie obszarów twarzoczaszki (twarde podniebienie, zatoki). Dziś śpiewacy operujący tą techniką wykonują partie przeznaczone dla [[kastrat]]ów, którzy byli popularni zwłaszcza w epoce baroku. Należy jednak zaznaczyć, że głos kontratenora jest zasadniczo odmienny od głosu kobiecego (mniejszy wolumen i mniejsze nasycenie alikwotowe) i tym bardziej od większych głosów należących niegdyś do kastratów.
 
Słynnymi kontratenorami są: [[Philippe Jaroussky]], [[David Daniels]], [[Andreas Scholl]], [[Paul Esswood]], [[David James]], [[Klaus Nomi]] (właśc. Klaus Sperber), [[Vitas]] (właśc. Witalij Władasowicz Graczew), Dimash Kudaibergen. Z polskich kontratenorów największe uznanie zdobyli [[Artur Stefanowicz]]{{fakt|data=2017-06}}, Piotr Łykowski{{fakt|data=2017-06}}, [[Jacek Laszczkowski]]{{fakt|data=2017-06}} i [[Dariusz Paradowski]]{{fakt|data=2017-06}} – ostatni jednoznacznie utożsamiany z naturalnym sopranem{{fakt|data=2017-06}}.
 
== Zobacz też ==
6099

edycji