Ochrona przyrody: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2134 bajty ,  4 lata temu
Anulowanie wersji 52360029 autora 94.254.170.90 (dyskusja) Tekst skopiowano z: http://scia ga.pl/tekst/47464-48-ochrona_przyrody
[wersja nieprzejrzana][wersja przejrzana]
(ort., , komentarz, głos)
(Anulowanie wersji 52360029 autora 94.254.170.90 (dyskusja) Tekst skopiowano z: http://scia ga.pl/tekst/47464-48-ochrona_przyrody)
Znacznik: Anulowanie edycji
 
Rozwój wiedzy przyrodniczej w XIX wieku przyczynił się do powstania idei [[park narodowy|parku narodowego]]. Pierwszym takim obiektem był [[Park Narodowy Yellowstone]] powołany ustawą [[Kongres Stanów Zjednoczonych|amerykańskiego Kongresu]] w [[1872]] roku. W [[1887]] roku powołano [[Park Narodowy Banff]] w [[Kanada|Kanadzie]], a w [[1894]] roku w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]] [[Park Narodowy Tongariro]].
 
== Czerwona księga ==
W Czerwonej Księdze rejestruje się zagrożone gatunki życia. Zawiera listę wymierających gatunków roślin oraz zwierząt. Dołączone są do tego opisy i mapy z rozmieszczeniem danego gatunku. W niej określa się stopień zagrożenia wyginięciem, rzadkość występowania i sposoby ochrony. Polską Czerwoną Księgę zwierząt opracowano w 1992 roku, a roślin rok później. Pierwsza światowa księga gatunków wymierających powstała w 1949 roku, dzięki pracy Komisji Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów. Komisja ta bada przyczyny ginięcia gatunków i podaje sposoby ich ocalenia. W 1962 roku wydano Międzynarodową „Czerwoną księgę danych” zawierającą 300 gatunków. Dla uproszczenia umieszczono je na kolorowych kartach w zależności od stopnia zagrożenia. Na czerwonych kartach zamieszczono gatunki znajdujące się na krawędzi zagłady (stąd też nazwa księgi). Na kartach zielonych wpisano gatunki wyprowadzone ze stanu zagrożenia. Niestety, Księga ta wciąż zwiększa swoją objętość.
 
"/BN/DK/"
 
== Parki Narodowe ==
Bardzo ważnymi składnikami systemu ochrony są polskie parki narodowe. Łącznie obejmują one obszar 3000 km kwadratowych, w tym 683 to obszar ochrony ścisłej. Na pozostałym obszarze naukowcy i pracownicy parków pomagają w odradzaniu przyrody zniszczonej przez człowieka. Obszary o mniejszym znaczeniu to rezerwaty. Innymi ważnymi elementami są parki krajobrazowe. Jest ich 120. Ich łączna powierzchnia wynosi 24 500 km kwadratowych. Różnią się od parków narodowych tym, że można tam wprowadzić działalność np.: rolniczą. Odizolowane chronione obszary to tzw. Użytki ekologiczne. Chroni się także pojedyncze pomniki przyrody. Parkami narodowymi Polski są: Babiogórski, Białowieski, Biebrzański, Bieszczadzki, Borów Tucholskich, Drawieński, Gorczański, Gór Stołowych, Kampinoski, Karkonoski, Magurski, Narwiański, Ojcowski, Pieniński, Poleski, Roztoczański, Słowiński, Świętokrzyski, Tatrzański, Wielkopolski, Wigerski i Woliński. (zdjęcie obok – rozmieszczenie parków narodowych Polski).
 
"/BN/DK/"
 
== Zobacz też ==
32 311

edycji