Dyskusyjny klub filmowy: Różnice pomiędzy wersjami

int.
(drobne redakcyjne, WP:SK+mSK+ToS)
(int.)
'''Dyskusyjny klub filmowy''' (DKF, ang. ''film society'', fr. ''ciné club'') – zrzeszenie miłośników sztuki filmowej, mające na celu pogłębianie wiedzy członków klubu na temat tej sztuki oraz jej popularyzację. Głównym sposobem realizacji tych celów są projekcje filmów o wysokich walorach artystycznych lub poznawczych. Jednak z założenia DKF nie ogranicza się tylko do takiej formy, uzupełniając projekcje o prelekcje, dyskusje, spotkania z twórcami, publikacje.
 
Ojczyzną ruchu klubów filmowych jest Francja. Terminu "klub„klub filmowy"filmowy” po raz pierwszy użyli w 1921 r. [[Germaine Dulac]] i [[Ricciotto Canudo]]. Pierwszym klubem była "Filmowa Wolna Trybuna", którą założył w 1924 roku [[Charles Leger]], a pierwszym klubem masowym był klub "Przyjaciół Spartakusa" założony w 1928 r. Kolejnymi krajami, w których zaczęły powstawać kluby filmowe, były Niemcy i Holandia. W 1947 r. powołano do życia w [[Cannes]] Międzynarodową Federację Klubów Filmowych (FICC – Fédération internationale des ciné clubs), zrzeszającą federacje krajowe.
 
W Polsce pierwsze kluby filmowe zaczęły powstawać w połowie lat 50. Pierwszym formalnie założonym DKF-em był, obecnie nieistniejący, warszawski "po prostu", który powstał przy [[Po prostu (czasopismo)|tygodniku]] o tej samej nazwie. Rozpoczął on działalność 8 listopada 1955 r. projekcją filmu "[[Dyktator (film 1940)|Dyktator]]" [[Charlie Chaplin]]a w sali kina Wiedza [[Pałac Kultury i Nauki|Pałacu Kultury i Nauki]]. 27 maja 1956 r. przedstawiciele 26 istniejących klubów powołali do życia Polską Federację Dyskusyjnych Klubów Filmowych. Pierwszym przewodniczącym Federacji został wybrany reżyser [[Antoni Bohdziewicz]].