Neutrofil: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 166 bajtów ,  2 lata temu
m
→‎Aktywacja neutrofilów: drobne redakcyjne, drobne merytoryczne
m (zmiana ilustracji, szablon)
m (→‎Aktywacja neutrofilów: drobne redakcyjne, drobne merytoryczne)
Żeby neutrofile mogły sprawnie działać, muszą być najpierw aktywowane. Aktywacja tych komórek zachodzi dwustopniowo, zaś jej oznaką jest zmiana kształtu komórki na dwubiegunowy, przy czym na jednym z biegunów wytwarzają się liczne [[Nibynóżki|pseudopodia]] (nibynóżki).
 
Pierwszym etapem aktywacji jest tzw. '''preaktywacja''', która dopiero przygotowuje komórkę do dalszego działania. Preaktywacja jest wywoływana przez endogenne czynniki występujące w organizmie gospodarza, głównie [[cytokiny]]. Główną rolę odgrywają tutaj [[TNF-α|TNF-alfa]] oraz jedna z [[chemokin]]y – [[Interleukina 8|CXCL8]] (znana również pod nazwą ''Interleukina 8''. TaCXCL8 drugapoprzez cytokinareceptory jestchemokin, najprawdopodobniejktóre jednymulegają zekspresji najsilniejw działającychbłonie nakomórkowej neutrofileneutrofila, czynnikówdziałają [[chemotaksja|chemotaktycznych]] przemieszczając neutrofile z krwi do tkanek i w tkankach (np. do ogniska infekcji).
 
Preaktywacja „uczula” komórkę na działanie innych związków, takich jak występujące jedynie w bakteriach N-formylowane [[Białka|peptydy]] bakteryjne. Przyłączenie się tych substancji powoduje w komórce wzrost stężenia wapnia, [[Cykliczny adenozyno-3',5'-monofosforan|cAMP]] oraz 1,4,5-trisfosforanu inozytolu i diacyloglicerolu. Wszystkie te czynniki są wewnątrzkomórkowymi przekaźnikami informacji i wywołują zmianę kształtu komórki, jej ruch oraz umożliwiają zachodzenie opisanego poniżej procesu fagocytozy.