Anna Kutrzeba-Pojnarowa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3415 bajtów ,  4 lata temu
uzupełniono życiorys
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
(uzupełniono życiorys)
'''Anna Kutrzeba-Pojnarowa''' (ur. [[4 maja]] [[1913]] w [[Kraków|Krakowie]], zm. [[29 kwietnia]] [[1993]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – etnograf. Prof. zw. dr<ref>{{Ludzie nauki|63255}} [dostęp 2011-12-11].</ref>. Wykładała na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]], zajmowała się m.in. historią polskiej etnografii.
 
== Życiorys ==
Urodzona 4 maja 1913 roku w [[Kraków|Krakowie]], była najstarszą z trzech córek Stanisława i Janiny Kutrzebów. Pod kierunkiem matki - polonistki - Anna przerabiała w domu program szkoły podstawowej i dwóch klas gimnazjum. Następne klasy ukończyła w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Wandy. Maturę zdała w 1931.
 
Rozwój zainteresowań etnograficznych zawdzięczała uczestnictwu w Szkolnym Kole Krajoznawczym. Brała udział w dokumentowaniu kapliczek wiejskich według kwestionariusza [[Seweryn Udziela (etnograf)|Seweryna Udzieli]]. W wieku 16 lat samodzielnie zebrała i opracowała do druku rysunki i opisy 49 kapliczek we wsi [[Zawoja]] pod [[Babia Góra|Babią Górą]] (''Kapliczki, krzyże i figury przydrożne w Zawoi'', "Orli lot" 10, 1929, nr 4).
 
W późniejszych latach Anna Kutrzeba pogłębiła i utrwaliła swój stosunek do wsi jako środowiska społeczno-kulturowego, zawarłszy związek małżeński z Marianem Pojnarem, prawnikiem wywodzącym się z podkarpackiej wsi [[Trześniów (województwo podkarpackie)|Trześniów]] k. Brzozowa, i utrzymując przez wiele lat serdeczne więzi z jego rodziną i rodzinną wsią. Z czasem Trześniów stał się dla niej nie tylko przestrzenią życiową, ale też terenem obserwacji, badań i refleksji na temat rozwoju kulturowego. Mąż był dla niej najbardziej wiarygodnym informatorem i ekspertem, co zawsze podkreślała z wdzięcznością.
 
W latach 1931-1937 studiowała historię ze specjalnością średniowieczną na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. Równocześnie uczęszczała na wykłady, ćwiczenia i seminaria z zakresu historii kultury, archeologii, geografii, historii prawa, [[Etnografia|etnografii]] i [[Socjologia|socjologi]]<nowiki/>i. Tytuł magisterski z historii średniowiecza otrzymała w 1938 na podstawie pracy ''Vesnica - danina miodowa''. Ukończyła roczne studium pedagogiczne dla historyków oraz odbyła praktyki w III Państwowym Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego. Od 1937 rozpoczęła pracę młodszego asystenta w Katedrze Socjologii i Etnografii UJ. Pracowała tam z przerwą wojenną do 1953.
 
W 1947 obroniła doktorat na podstawie pracy ''Rozwój etnologii i etnografii w Polsce'' - jej promotorem był [[Kazimierz Moszyński (etnograf)|Kazimierz Moszyński]]. Należała do [[Polskie Stronnictwo Ludowe|Polskiego Stronnictwa Ludowego]], co przyczyniło się do politycznej decyzji rektora o zwolnieniu jej z UJ; decyzja została wycofana dzięki interwencji [[Jan Żołna-Manugiewicz|Jana Żołny-Manugiewicza]]. Prowadziła jako asystent, a następnie jako adiunkt, zajęcia ze studentami, badała region krakowski. Prowadziła krakowską delegaturę Muzeum Kultur Ludowych (1947-1951), organizując zakup eksponatów z Polski południowej.
 
W 1951, już jako Kutrzeba-Pojnarowa, podjęła pracę w Katedrze Etnografii [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. Tam uzyskała kolejno stopnie docenta (1955), profesora nadzwyczajnego (1969) oraz zwyczajnego (1976). Pełniła funkcję prodziekana ds. naukowych Wydziału Historycznego. Włączyła się w prace badawcze Zakładu Etnografii Polski w Instytucie Historii Kultury Materialnej [[Polska Akademia Nauk|PAN]]<ref>{{Cytuj |autor = Maria Biernacka |tytuł = Prof. Anna Kutrzeba-Pojnarowa (1913-1993) |data = 1993}}</ref>.
 
== Wybrane publikacje ==
*'''Książki''':
**''Budownictwo ludowe w Zawoi'', Kraków 1931
**''Rozwój etnografii i etnologii w Polsce'', Kraków 1948.
**''Tradycyjna społeczność wiejska w procesie przemian współczesnych. Studium wsi Mników, pow. krakowskiego'', Wrocław 1968.
28

edycji