Henryk III Biały: Różnice pomiędzy wersjami

m
int.
m (infobox,)
m (int.)
[[Bolesław II Rogatka|Bolesław Rogatka]] został uwolniony w lutym [[1258]]r<ref>Tamże, s. 261.</ref>. W drodze kompromisu uzyskanego przez franciszkanów [[Bolesław II Rogatka|Bolesław]] złożył 2 grudnia [[1258]]r. w klasztorze franciszkanów w [[Złotoryja|Złotoryi]] przysięgę, w której zobowiązywał się do odbycia pokuty, polegającej na przejściu ze [[Złotoryja|Złotoryji]] do [[Wrocław]]ia w odpowiednim stroju i boso oraz zadośćuczynieniu Kościołowi za wyrządzone szkody<ref>Tamże, s. 262.</ref>. Innym czynnikiem, które pchnęły Bolesława Rogatkę do współdziałania z [[Kościół katolicki|Kościołem]], było zagrożenie najazdem tatarskim.Przypuszczalnie, między innymi, właśnie dlatego Henryk Biały udał się na spotkanie z [[Przemysł Ottokar II|Przemysłem Ottokarem II]]. Spotkanie odbyło się 5 stycznia [[1259]] r. w [[Brno|Brnie]], gdzie przypuszczalnie Henryk starał się uzyskać pomoc czeską przeciw najazdowi tatarskiemu<ref>Tamże, s. 282.</ref>.
Z przekazów źródłowych wiemy, że [[Bolesław II Rogatka|Bolesław Rogatka]] nie wypełnił zapisów przysięgi złożonej w [[Złotoryja|Złotoryi]], dlatego nie zażegnano konfliktu<ref>A. Jureczko, Henryk III Biały…, s 85.; J. Osiński, Bolesław Rogatka …,s. 263.</ref>. W zaistniałej sytuacji jedyną efektywną metodą na rozładowanie konfliktu było osobiste zaangażowanie się Henryka Białego. Jednakże sam Henryk najpierw musiał zadośćuczynić wrocławskiemu Kościołowi za szkody jakie mu sam uczynił podczas pobierania dziesięciny od biskupa [[Tomasz I (biskup wrocławski)|Tomaszem I]] podczas jego niewoli w [[Legnica|Legnicy]].
Z 3 czerwca [[1259]]r. pochodzi pierwszy dokument świadczący o początku naprawiania przez Henryka szkód wyrządzonych [[Kościół (organizacja)|Kościołowi]]<ref>J. Osiński, Bolesław Rogatka …,s.264.</ref>. Podjęte działania doprowadziły do bezpośrednich rokowań z biskupem [[Tomasz I (biskup wrocławski)|Tomaszem I]], które odbyły się 8 marca [[1260]]r. na zamku biskupim w [[Nysa|Nysie]]<ref>Tamże, s. 264.</ref>. Henryk w imieniu [[Bolesław II Rogatka|Bolesława Rogatki]] wydał dokument, w którym zaświadczył biskupowi [[Tomasz I (biskup wrocławski)|Tomaszowi I]] wypłatę 2000 grzywien srebra. Jednocześnie zobowiązał się do zwrotu dochodów niesłusznie pobranych, kosztem organów kościelnych, wolność od służby i świadczeń oraz jurysdykcję duchowną<ref>Tamże, s. 267.</ref>.
Jedyną drogą do wycofania skargi złożonej na [[Bolesław II Rogatka|Bolesława Rogatkę]] w [[Rzym]]ie było wydanie odpowiednich przywilejów na rzecz [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]]. 5 maja [[1260]] roku, na rzecz kapituły, Henryk Biały, wydał zezwolenie na okres 10 lat na pobieranie cła z przewożonego przez [[Wrocław]] drewna oraz wypłacenia kapitule określonej kwoty pieniędzy<ref name="Tamże, s. 265">Tamże, s. 265.</ref>.
Starania podejmowane przez Henryka Białego w celu pojednania Bolesława Rogatki z biskupem [[Tomasz I (biskup wrocławski)|Tomaszem I]] nie były altruistyczne. Przypuszczalnie w zamian za zaangażowanie wrocławskiego księcia w zakończenie konfliktu, [[Bolesław II Rogatka|Bolesław]] musiał wynagrodzić Henryka ustępstwami terytorialnymi. Z dokumentów wynika, że takie zmiany terytorialne, bez przeprowadzonych działań zbrojnych, miały miejsce<ref name="Tamże, s. 265"/>. Na zmianie terytorialnej najbardziej skorzystał Henryk III , który do swej domeny włączył spory obszar<ref>T. Jurek, Konrad … s. 119.; J. Osiński, Bolesław Rogatka …,s.266.</ref>.
451 424

edycje