Traktat w Troyes: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 3 bajty ,  4 lata temu
dr. red., lit.
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
m (poprawiam przekierowania)
(dr. red., lit.)
[[Plik:Jean de Tillet - Charles VI - Recueil des rois de France.jpg|thumb|Karol VI]]
[[Plik:King Henry V from NPG.jpg|thumb|Henryk V]]
'''Traktat w Troyes''' - traktat zawarty pomiędzy [[Królestwo Anglii|Anglią]] i [[Królestwo Francji (987–1791)|Francją]] [[21 maja]] [[1420]] w mieście [[Troyes]]. W swoich założeniach miał on kończyć [[wojna stuletnia|wojnę stuletnią]], odsuwając dynastię [[Walezjusze|Walezjuszy]] od tronu francuskiego i zaprowadzając [[unia personalna|unię personalną]] obydwu krajów pod berłem [[Henryk V Lancaster|Henryka V]].
 
== Okoliczności zawarcia traktatu ==
W [[1420]] królem Francji był [[Karol VI Szalony]], który od [[1392]], pod wpływem choroby psychicznej, nie był zdolny do kontrolowania własnych poczynań, a zatem do prowadzenia niezależnej polityki. Znajdując się całkowicie pod wpływem proangielskiego stronnictwa [[Burgundczycy|burgundczyków]] król Francji zgodził się podpisać [[21 maja]] [[1420]] w [[katedra w Troyes|katedrze w Troyes]] traktat z [[Henryk V Lancaster|Henrykiem V]]. W czasie ceremonii podpisywania gotowego dokumentu króla reprezentował [[Filip III Dobry]], książę Burgundii. Dla strony angielskiej traktat ten miał być ostatecznym potwierdzeniem odniesionych zwycięstw wojskowych poprzez uzyskanie długofalowych korzyści politycznych.
 
== Treść ==
Traktat w Troyes odsuwał od sukcesji [[Delfin Francji|delfina]] [[Karol VII Walezjusz|Karola]], uznając go za winnego [[Zabójstwo Jana Bez Trwogi|zabójstwa Jana Bez Trwogi]] w [[Montereau]] w [[1419]] oraz za nieślubne pochodzenie. W związku z tym również wszyscy jego potomkowie zostali odsunięci od dziedziczenia tronu francuskiego w przyszłości. Córka Karola VI, [[Katarzyna de Valois]], miała poślubić Henryka V. W rezultacie po śmierci Karola VI Anglia i Francja miałyby znaleźć się w unii personalnej pod jego rządami.
 
== Skutki traktatu ==
[[1 grudnia]] [[1420]] Henryk V i Karol VI wkroczyli uroczyście do opanowanego przez burgundczyków [[Paryż]]a. W anonimowych pamiętnikach znanych jako wspomnienia Mieszczanina Paryskiego odnotowanaodnotowane zostało niezwykle ciepłe przyjęcie obydwu władców przez mieszkańców miasta. Traktat został potwierdzony przez sąd paryski i pozytywnie przyjęty przez uniwersytet. Jan Baszkiewicz uważa poparcie paryżan dla traktatu za efekt propagandy burgundczyków oraz zniechęcenie do Walezjuszy, jakie wywołała rozrzutność dworu królewskiego i nieefektywność administracji państwowej.
 
Małżeństwo zaplanowane w traktacie doszło do skutku, jednak Karol VI i Henryk V zmarli nieoczekiwanie w [[1422]], w odstępie siedmiu tygodni. Zgodnie z postanowieniem układu w Troyes za nowego króla Francji uznano dziesięciomiesięcznego syna króla angielskiego, [[Henryk VI Lancaster|Henryka VI]]. W jego imieniu regentem został Jan książę Bedford. Równocześnie jednak dziewiętnastoletni delfin Karol, który nie uznał wykluczenia swojej osoby z dziedziczenia tronu, ogłosił się królem jako Karol VII, mając pod swoją kontrolą południową Francję i ciesząc się poparciem szlachty i mieszczan na terenach na południe od [[Loara|Loary]] do granicy z [[Księstwo Burgundii|Księstwem Burgundii]].
 
Wobec patowej sytuacji, jaka zapanowała w walkach między zwolennikami Henryka VI i Karola VII, praktyczna realizacja postanowień traktatu w Troyes była niemożliwa. W [[1429]] inicjatywa wojenna nieoczekiwanie przeszła na stronę tego drugiego za sprawą pojawienia się [[Joanna d’Arc|Joanny d’Arc]]. W tym samym roku Karol VII zdołał przeprowadzić w [[Reims]] tradycyjną ceremonię [[sakra królów Francji|sakry królewskiej]], co przypieczętowało jego popularność w społeczeństwie; koronacja Henryka VI na króla Francji w [[1431]] nie miała praktycznie żadnego oddźwięku propagandowego. W związku z tymi wydarzeniami i późniejszymi sukcesami militarnymi Francuzów główne postanowienia traktatu w Troyes nigdy nie weszły w życie.