Estoński Kościół Prawosławny: Różnice pomiędzy wersjami

(schizma nastąpiła w 1054 więc trudno wcześniej mówić o prawosławiu jako oddzielnej grupie)
== Historia ==
{{osobny artykuł|Prawosławie w Estonii}}
Chrześcijaństwo w obrządku wschodnim na terenie dzisiejszej Estonii pojawiło się za sprawą misjonarzy z Nowogrodu i Pskowa w X–XII w. W 1030 wzmiankowana jest społeczność chrześcijan obrządku wschodniego w dzisiejszym [[Tartu]]. Wpływy prawosławia zostały ostatecznie zredukowane w XIII wieku po ekspansji Zakonu[[Kawalerowie mieczowi|zakonu Kawalerówkawalerów Mieczowychmieczowych]]. W XVII i XVIII w. na teren Estonii uciekło wielu [[staroobrzędowcy|staroobrzędowców]]. Gwałtowny przyrost ilości prawosławnych nastąpił po aneksji ziem estońskich do [[Imperium Rosyjskie]]go. Obszar ten od 1850 należał do [[Eparchia ryska|eparchii ryskiej]].
 
Status Kościoła samorządnego został nadany Estońskiemu Kościołowi Prawosławnemu przez [[Tichon (patriarcha Moskwy)|patriarchę Tichona]] w 1920. Pierwszym jego zwierzchnikiem został metropolita [[Aleksander (Paulus)]]. W 1923 Estoński Kościół Prawosławny, nie bez nacisków ze strony władz państwowych, wystąpił o przejście pod jurysdykcję patriarchy Konstantynopola, czego Rosyjska Cerkiew Prawosławna nie uznała. W 1939 Estoński Kościół Prawosławny posiadał 159 działających parafii, jedno seminarium duchowne oraz trzy monastery.
117 892

edycje