ß: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 6 bajtów ,  3 lata temu
brak opisu edycji
[[Plik:ZZ Gosdpoda pod Białą Górą, Skansen Sanok 2.jpg|thumb|145px|Znak „ß”, użyty w krótkiej inwokacji na sklepieniu spichlerza w [[Przeczyca|Przeczycy]] z [[1732]]]]
 
'''ß''' (escet, [[język niemiecki|niem.]] ''Es-Zett'' lub ''Scharfes-S'', "ostre S") – litera występująca wyłącznie w [[alfabet niemiecki|alfabecie niemieckim]], z wyjątkiem alfabetu w standardzie szwajcarskim używanym w [[szwajcaria|Szwajcarii]] i [[Liechtenstein]]ie. Reprezentuje ona [[spółgłoska szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna|spółgłoskę szczelinową dziąsłową bezdźwięczną]] (polskie ''s''). Znak ten powstał jako ligatura małych liter '''[[S]]''' i '''[[Z]]''', zapisywanych historycznie jako [[długie s|'''ſ''']] i [[ʒ|'''[[ʒ]]''']], co stanowi źródło nazwy '''Es-Zett''. Litera nazywana jest też ''Scharfes-S'', gdyż jest czytana zawsze tak jak polskie ''s'', zaś litera S w niemieckim może być wymawiana na dwa sposoby - jak polskie ''s'' lub ''z''. Litera ß występuje zawsze w środku lub na końcu wyrazu.
 
ß jest wymawiane w identyczny sposób jak dwuznak ''ss'' (''doppel-S''). Po reformie ortograficznej z 1996 r. ''ß'' używa się wyłącznie po [[dyftong]]ach i długich [[samogłoska]]ch, a w pozostałych przypadkach zapisywane jest ''ss''. Nie dotyczy to wersji alfabetu stosowanej w Szwajcarii i Liechtensteinie, gdzie zawsze używa się ''ss'', a ''ß'' nie funkcjonuje w ogóle. Ponadto zastępowanie ß przez ''ss'' jest obowiązkowe, gdy czcionka nie zawiera tego znaku lub słowo go zawierające zapisywane jest dużymi literami - niedozwolone jest zatem użycie dużej litery [[B]], podobnej do escetu kształtem. W porządku alfabetycznym ß jest równoznaczne z ''ss''.
1982

edycje