Zamek w Olsztynie (województwo śląskie): Różnice pomiędzy wersjami

m
brak opisu edycji
(kat.)
m
Pierwsza wzmianka o Zbyszku, burgrabim olsztyńskim pochodzi z 1349 r. Istniejącą od drugiej połowy XIII w. strażnicę rozbudował w XIV w. [[Kazimierz Wielki]] jako jeden z najbardziej warownych zamków na pograniczu śląsko-małopolskim. Według tradycji za jego panowania więziony był w zamku [[Wojewodowie poznańscy i wielkopolscy|wojewoda poznański]] [[Maciej Borkowic|Maćko Borkowic]], który zmarł w niej skazany na śmierć głodową za zorganizowanie spisku przeciw królowi. Według podań duch wojewody, jęki, brzęk kajdan i zawodzenia do dziś mają straszyć w okolicy zamku<ref name="hist" />.
 
W 1370 r. król [[Ludwik Węgierski]] przekazał Olsztyn z [[Ziemia wieluńska|ziemią wieluńską]] w lenno swemu siostrzeńcowikuzynowi, księciu opolskiemu [[Władysław Opolczyk|Władysławowi Opolczykowi]] za popieranie swych planów dynastycznych. W 1391 r. [[Władysław Jagiełło]] po tygodniowym oblężeniu zdobył zamek i przywrócił go Koronie. W 1406 r. podgrodowa osada nazywana wówczas Olsztynkiem została siedzibą starostwa. W 1488 r. [[Kazimierz IV Jagiellończyk]] nadał jej prawa miejskie.
 
W XV wieku powstał tzw. dolny zamek, który prawdopodobnie był rozbudowywany w kolejnym stuleciu{{r|pap2311}}. W XV w. zamek odegrał znaczącą rolę przy odpieraniu napadów ze strony książąt śląskich. W tym czasie został rozbudowany, potem był kilkakrotnie przebudowywany z powodu kruszenia się murów wskutek osuwania się skał. W 1552 r. Olsztyn uzyskał [[przywilej]] na [[targ]]i i [[jarmark]]i. Miasto nigdy nie rozwinęło się ze względu na nieurodzajną, piaszczystą glebę oraz położenie z dala od szlaków handlowych.
74

edycje