Mieszko II Lambert: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 48 bajtów ,  3 lata temu
brak opisu edycji
(minus treści ofaktowane)
W 1013 najprawdopodobniej wraz z ojcem przybył do [[Merseburg]]a i był obecny podczas zawierania porozumienia między Bolesławem Chrobrym a [[Henryk II Święty|Henrykiem II]]<ref>Według R. Grodeckiego Mieszko II zawarł porozumienie z Henrykiem II w Magdeburgu (1012) i został jego lennikiem. {{cytuj książkę|nazwisko=S. Zachorowski, J. Dąbrowski|imię=R. Grodecki|tytuł=Dzieje Polski średniowiecznej|tom=I|strony=94}}</ref>, na mocy którego Bolesław uzyskał Milsko i Łużyce w lenno, a w zamian zobowiązał się do posiłkowania Henrykowi II podczas wyprawy do Italii<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=S. Zachorowski, J. Dąbrowski|imię=R. Grodecki|tytuł=Dzieje Polski średniowiecznej|tom=I|strony=94}} {{cytuj książkę|nazwisko=Szczur|imię=S.|tytuł=Historia Polski – średniowiecze|strony=70}}</ref>.
 
Pozycję młodego księcia na dworze, zarówno polskim, jak i cesarskim, dobitnie zwiększyło zawarte w 1013 małżeństwo z [[Rycheza Lotaryńska|Rychezą]]<ref>Istnieje mniejszościowa, niepodparta źródłowo hipoteza jakoby do zaręczyn Mieszka II i Rychezy doszło już podczas zjazdu w Gnieźnie. Pisze o tym m.in. Labuda G. w ''Pierwsze państwo polskie''.</ref>, córką [[władcy Palatynatu|palatyna reńskiego]] [[Ezzon]]a, szwagra [[Otton III (cesarz rzymski)|Ottona III]]. Zgodnie z zapiskami z [[opactwo Brauweiler|klasztoru Brauweiler]] późniejszy „król polski Mieszko, wysławszy dziewosłębów z najróżnorodniejszymi darami, jak przystało na osobę królewską, za pośrednictwem wspomnianego władcy [króla Niemiec] do jego pierworodnej córki, prosił o rękę Rychezy”. Ezzo miał status równy księciu terytorialnemu oraz duże wpływy jako przywódca [[Lotaryngia|lotaryńskiej]] opozycji przeciw Henrykowi II. Matka Rychezy była siostrą i córką cesarzy. Poprzez małżeństwo Mieszka z jego córką dynastia piastowska weszła w krąg rodziny cesarskiej i zyskała pozycję równą, jeśli nie wyższą, od pierwszych rodów Rzeszy.
 
W 1014 Mieszko został wysłany przez ojca do Czech w roli emisariusza. Miał przekonać księcia [[Oldrzych (zm. 1034)|Udalryka]] do sojuszu przeciw Henrykowi II. Misja zakończyła się niepowodzeniem, a Udalryk uwięził Mieszka<ref>B. Zientara, ''Poczet Królów i Książąt Polski'', s. 37.</ref>. Został on uwolniony dopiero po interwencji cesarza, który pomimo zdrady Chrobrego lojalnie wypełniał obowiązki [[senior (feudalizm)|seniora]] i ujął się za swoim [[wasal]]em. W efekcie Mieszko trafił na dwór cesarski w Merseburgu, stając się zakładnikiem władcy niemieckiego.
74

edycje