Zdzisław Beksiński: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 90 bajtów ,  2 lata temu
drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
'''Zdzisław Beksiński''' (ur. [[24 lutego]] [[1929]] w [[Sanok]]u{{r|dokum}}, zm. [[21 lutego]] [[2005]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski inżynier architekt, malarz, rzeźbiarz, fotograf, rysownik i artysta posługujący się też [[Grafika komputerowa|grafiką komputerową]].
 
== Życiorys ==
[[Plik:Zdzisek 1941.jpg|thumb|Około 12-letni Zdzisław Beksiński (po prawej) podczas zabawy w radzieckim bunkrze na [[Linia Mołotowa|Linii Mołotowa]] w Sanoku (1941)]]
[[Plik:Beksiński family house at Jagiellońska Street in Sanok (1960-70).jpg|thumb|[[Dom Beksińskich]] w Sanoku]]
Zabójcą okazał się Robert K.{{r|Morderstwo Zdzisława Beksińskiego}}, liczący wówczas 19 lat mieszkaniec [[Wołomin]]a. On sam, jego ojciec, matka i siostry od lat pracowali dla artysty, zajmując się dokonywaniem drobnych napraw i sprzątaniem. Motywem morderstwa miało być to, że Beksiński odmówił udzielenia pożyczki sprawcy. Zabójca zadał malarzowi siedemnaście pchnięć nożem{{r|wiadomosci.gazeta-}}, po czym razem ze swoim 16-letnim kuzynem wyniósł ciało na balkon i usiłował zatrzeć ślady zbrodni (m.in. usuwając ślady krwi). Ukradł także z mieszkania dwa aparaty fotograficzne i płyty CD. Sprawcy zostali zatrzymani przez policję dwa dni po zabójstwie. W listopadzie 2006 roku zostali skazani wyrokiem sądu – morderca na 25 lat pozbawienia wolności, natomiast jego 16-letni kuzyn, za „psychiczną pomoc w zabójstwie”, 5 lat pozbawienia wolności. Obrońca sprawcy złożył apelację. 16 maja 2007 roku sąd utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji.
 
== Twórczość ==
[[Plik:Untitled drawing by Zdzislaw Beksinski 1958.jpg|mały|Rysunek bez tytułu, 1958]]
[[Plik:Wife portrait by Zdzislaw Beksinski 1956-57.jpg|thumb|''Fotografia bez tytułu'', 1956-57]]
Po 2000 roku, nie zaprzestając jednocześnie malować i rysować, zaczął Beksiński tworzyć swoje kompozycje na komputerze i przy pomocy fotokopiarki.
 
== Testament i zbiory prac ==
[[Plik:Beksiński Gallery Sanok workplace.jpg|thumb|Pracownia Beksińskiego z mieszkania w Warszawie odtworzona w Galerii w sanockim muzeum]]
[[Plik:Beksiński Statue Sanok 2012a.jpg|thumb|Pomnik Beksińskiego przy frontowej elewacji [[Kamienica przy ul. Rynek 14 w Sanoku|kamienicy przy ul. Rynek 14]] na [[Rynek w Sanoku|sanockim rynku]]]]
W 2001 cały dorobek artystyczny Beksiński zapisał w testamencie [[Muzeum Historyczne w Sanoku|Muzeum Historycznemu w Sanoku]], któremu już za życia przekazał ok. 300 swoich prac. Po śmierci artysty Muzeum otrzymało ok. 20 jego ostatnich obrazów, ok. 1000 zdjęć i grafik, a także cały majątek – mieszkania, lokaty bankowe, sprzęt komputerowy<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Śmierć wyprzedziła urodziny. Z ostatniej chwili | czasopismo = [[Tygodnik Sanocki]] | wolumin = Nr 8 (694) | strony = 1 | data = 25 lutego 2005 | url = }}</ref>. Zbiory muzeum powiększyły się również o zapisy multimedialne, listy i filmy dokumentujące życie rodzinne twórcy. Muzeum posiada obecnie największą kolekcję dzieł artysty, obejmującą kilka tysięcy obrazów, reliefów, rzeźb, rysunków, grafik i fotografii.
 
=== Galeria Beksińskiego w Sanoku ===
{{osobny artykuł|Podkarpackie Centrum Sztuki Współczesnej im. Zdzisława Beksińskiego w Sanoku}}
Ośrodek systematycznie gromadził środki finansowe na budowę osobnego skrzydła w [[Zamek Królewski w Sanoku|sanockim Zamku Królewskim]] celem stworzenia w nim autorskiej galerii Beksińskiego. Odbudowa południowego skrzydła sanockiego zamku ruszyła wiosną 2010{{r|Rozbudowa muzeum}}, a została ukończona jesienią 2011. W pomieszczeniach skrzydła rozpoczęto wówczas urządzanie stałej Galerii Zdzisława Beksińskiego. Prace trwały do końca kwietnia 2012 roku{{r|7 lat od śmierci Beksińskiego}}. Otwarcie Galerii Beksińskiego miało miejsce 18 maja 2012 roku dla gości oficjalnych{{r|W sanockim Muzeum Historycznym}}, a dzień później dla ogółu zwiedzających{{r|W Sanoku oficjalnie otwarto}}. Zgodnie z zamierzeniami Galeria Beksińskiego znajduje się w południowo-wschodnim skrzydle Zamku na kilku kondygnacjach. Znajduje się w niej niemal 300 prac artysty (oprócz obrazów także fotografie i rysunki). Osobną atrakcją jest precyzyjnie zrekonstruowana pracownia Beksińskiego, pierwotnie znajdująca się w jego warszawskim mieszkaniu przy ulicy Sonaty. Koszt stworzenia Galerii wyniósł 4,5 miliona zł.
 
=== Inne zbiory prac ===
Oprócz muzeum w Sanoku, które posiada obecnie najszerszy zbiór dzieł Beksińskiego, znaczące kolekcje posiadają:
* W Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie pod nazwą ''Beksiński''. Wystawionych jest tu 30 obrazów artysty i 30 jego rysunków z okresu młodości. Prace te pochodzą z kolekcji Anny i Piotra Dmochowskich.
* Muzeum we Wrocławiu posiada wiele prac z okresu abstrakcyjnego, darowanych przez Beksińskiego, gdy opuszczał on Sanok i nie wiedział, co zrobić z nagromadzonymi w domu pracami.
* Największa prywatna kolekcja obrazów i rysunków Beksińskiego należy do Anny i Piotra Dmochowskich (w przypadku dwóch obrazów proces sądowy rozstrzygnął, iż dzieła przysługują sanockiemu muzeum{{r|Obrazy Beksińskiego zostają}}).
* W październiku 2016 roku w [[Nowohuckie Centrum Kultury|Nowohuckim Centrum Kultury]] została otwarta Galeria Zdzisława Beksińskiego w Krakowie, trzecia w Polsce (po Sanoku i Częstochowie) stała wystawa prac artysty. Galeria prezentuje 50 obrazów, które zostały przekazane Nowohuckiemu Centrum Kultury w depozyt przez Annę i Piotra Dmochowskich. Depozyt obejmuje także 100 rysunków oraz 100 fotografii Beksińskiego, które są prezentowane podczas wystaw czasowych{{r|-----------beksinski}}.
 
== Filmy ==
* 1976: ''Rozmowa mistrza ze śmiercią'' (reżyseria: [[Franiszek Kuduk]]){{odn|Beksińscy|2014|s=164}}{{r|Rozmowa mistrza ze śmiercią}}
* 1978: ''Fotoplastykon'' (reżyseria: [[Piotr Andrejew]]){{r|Fotoplastykon}}
* 1981: ''[[Ręce do góry]]'' (reżyseria: [[Jerzy Skolimowski]]), w części filmu ''Prolog'' wykorzystano dzieła malarskie{{r|Ręce do góry}}
* 1982: ''Rozmowa z malarzem. Beksiński'' (reżyseria: [[Maria Mastalińska]]){{r|Rozmowa z malarzem Beksiński}}
* 1985 : ''Hommage à Beksinski'' (scenariusz i reżyseria: Bogdan Dziworski. Producent: Piotr Dmochowski)
* 1987: ''Sen'' (scenariusz i reżyseria: [[Bogdan Dziworski]]){{r|Sen}}
* 1995: ''Trójgłos o Beksińskim'' (reżyseria: [[Hanna Kramarczuk]] i [[Tadeusz Nyczek]]){{r|Trójgłos o Beksińskim}}
* 2006: ''Beksiński. Autoportret pośmiertny'' (scenariusz i realizacja: [[Alicja Wosik]]){{r|Beksiński Autoportret pośmiertny}}
* 2006: ''„Wywiad rzeka” ze Zdzisławem Beksińskim'' (scenariusz i realizacja: [[Fundacja Beksiński]])
* 2006: ''17 chwil z życia Zdzisława Beksińskiego'' (scenariusz i realizacja: [[Fundacja Beksiński]])
* 2012: ''Testament Zdzisława Beksińskiego'' scenariusz i reżyseria: [[Wojciech Barczak]]){{r|Testament Zdzisława Beksińskiego}}
* 2016: ''[[Ostatnia rodzina]]'', reżyseria: [[Jan P. Matuszyński]], scenariusz: [[Robert Bolesto]]{{r|Ostatnia rodzina}}
* 2017: ''Beksińscy. Album wideofoniczny'', scenariusz i reżyseria: Marcin Borchardt
 
== Wydawnictwa ==
; Albumy
* {{Cytuj książkę | autor = [[Tadeusz Nyczek]] | tytuł = Zdzisław Beksiński | wydawca = [[Wydawnictwo „Arkady”]] | miejsce = Warszawa | data = 1989 | seria = Sztuka naszych czasów | isbn = 83-213-3437-7}}
* {{Cytuj książkę | autor = Anna Dmochowska i Piotr Dmochowski | tytuł = Beksiński – Peintures et dessins 1987 – 1991 | wydawca = AIP | data = 1991}}{{r|Sklepik}}
* {{Cytuj książkę | autor = Anna Dmochowska i Piotr Dmochowski | tytuł = Beksiński – Photographies dessins sculptures | wydawca = AIP | data = 1986}}
* „Beksinski” album wydany przez francuskie wydawnictwo Ramsay 1990 (Paryż)
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Beksiński | imię=Zdzisław | tytuł=Antologia Twórczości cz 1 – Fotografia| data=2007 | wydawca=Fundacja Beksiński | miejsce=Rzeszów | ISBN 978-83-60942-20-8}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Beksiński | imię=Zdzisław | tytuł=Antologia Twórczości cz 2 – prace z lat 50. i 60.| data=2011 | wydawca=Fundacja Beksiński | miejsce=Rzeszów | ISBN 978-83-929805-2-0}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Beksiński | imię=Zdzisław | tytuł=Antologia Twórczości cz 3 – Okres Fantastyczny| data=2010 | wydawca=Fundacja Beksiński | miejsce=Rzeszów | ISBN 978-83-929805-0-6}}
* Dwutomowy album „Beksiński” wydany przez Miejską Galerię Sztuki w Częstochowie
* Trzytomowy album „Beksinski” wydany przez Nowohuckie Centrum Kultury
* Trzytomowy album „Beksinski” wydany przez japońskie wydawnictwo Treville
 
; Publikacje książkowe
* Piotr Dmochowski: „Notes''Notes sur la situation générale. Historique d’un échec ‘'' 1995 (ParyzParyż: wydane naklademnakładem autora), 1995
* {{Cytuj książkę | autor = Liliana Śnieg-Czaplewska | tytuł = BEX@. Moje e-maile ze Zdzisławem Beksińskim | wydawca = [[Państwowy Instytut Wydawniczy]] | miejsce = Warszawa | data = 2005 | isbn = 83-06-02961-5}}{{r|Liliana Śnieg Czaplewska|Bex Korespondencja mailowa}}
* Piotr Dmochowski: „Zmagania''Zmagania o Beksińskiego”Beksińskiego'' wydawnictwoWydawnictwo MAWITMawit DRUKDruk, 2017
* Piotr Dmochowski, Zdzisław Beksiński: „Listy''Listy 1999-2003”2003'' wydawnictwoWydawnictwo MAWITMawit DRUKDruk, 2018
* {{Cytuj książkę | autor = [[Magdalena Grzebałkowska]] | tytuł = Beksińscy. Portret podwójny | wydawca = [[Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”]] | miejsce = Kraków | data = 2014 | isbn =978-83-240-2874-0}}{{r|Magdalena Grzebałkowska Beksińscy|BEKSIŃSCY ojciec i syn przeklęci|Magdalena Grzebałkowska Beksińscy2|Magdalena Grzebałkowska Beksińscy3}}
* Zdzisław Beksiński, Jarosław Mikołaj Skoczeń: ''Beksiński. Dzień po dniu kończącego się życia. Dzienniki. Rozmowy''; wydawnictwo:Wydawnictwo Mawit Druk, 2016; {{ISBN|9788361443117}}&nbsp;
 
== Upamiętnienie ==
[[Plik:Rondo Beksińskiego (Z.Beksiński Roundabout) Sanok.jpg|thumb|Rondo w rodzinnym mieście artysty, Sanoku, nazwane jego imieniem i nazwiskiem.]]
[[Plik:Beksiński tomb in Sanok.jpg|thumb|Grobowiec rodziny Beksińskich]]
* Postanowieniem [[Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej|prezydenta RP]] [[Aleksander Kwaśniewski|Aleksandra Kwaśniewskiego]] z 1 marca 2005 roku Zdzisław Beksiński został pośmiertnie odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski]] ''za wybitne zasługi dla kultury, za osiągnięcia w twórczości artystycznej''{{r|MP 2005-30-425}}. Odznaczenie wraz z uzasadnieniem przekazał [[Ryszard Pacławski]]{{r|Pożegnanie Zdzisława Beksińskiego2}}.
* Po śmierci Beksińskiego jego imieniem nazwano [[Rondo (drogownictwo)|rondo]] drogowe w rodzinnym mieście Sanoku, położone u zbiegu ulic [[Ulica Rymanowska w Sanoku|Rymanowskiej]] i Romana Dmowskiego (pierwotnie decyzją [[Rada Miasta Sanoka|Rady Miasta Sanoka]] przyjęto nazwę Rondo Krakowskie Przedmieście, jednak po śmierci Beksińskiego dokonano zmiany celem upamiętnienia artysty){{r|Waldemar Och2011-s260|Wykaz nazw ulic miasta Sanoka|Ścieżka spacerowa Śladami3}}.
* W miejscu istnienia [[Dom Beksińskich przy ul. Jagiellońskiej w Sanoku|domu Beksińskich w Sanoku]], został ustanowiony Zieleniec Beksińskiego. Z dawnych zabudowań majątku Beksińskich pozostała w tym miejscu studnia{{r|Paweł Kosina Helena Kosinówna}}. 11 listopada 2005 roku staraniem Okręgu Bieszczadzkiego [[Liga Ochrony Przyrody|Ligi Ochrony Przyrody]] zasadzono tam [[dąb]] kolumnowy upamiętniający artystę{{r|Waldemar Bałda Sowa i bocian}}. Inskrypcja na tabliczce brzmi: ''W hołdzie wielkiemu sanoczaninowi Zdzisławowi Beksińskiemu. Zarząd Okręgu Bieszczadzkiego LOP. Sanok 11 listopada 2005''. Został odsłonięty 10 listopada 2005{{r|Tygodnik Sanocki nr 46 732}}.
* Związany z Sanokiem poeta [[Janusz Szuber]] napisał wiersz pt. ''Stojąc przed obrazami Zdzisława Beksińskiego'', opublikowany w tomiku poezji pt. ''Apokryfy i epitafia sanockie'' z 1995{{r|Janusz Szuber1995-s47}}. Inny sanocki poeta [[Ryszard Kulman]] napisał wiersze pt. ''Muza Beksińskiego'', pt. ''Kobieta Beksińskiego'', pt. ''Gioconda Beksińskiego'', opublikowane w tomiku poezji pt. ''Wszystkie kobiety'' w 2009{{r|Ryszard Kulman2009-s48-495256}}.
* W październiku 2010 roku w [[Hol (architektura)|holu]] głównym gmachu [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] w [[Bruksela|Brukseli]] zaprezentowano ekspozycję 21 prac artysty na wystawie pod nazwą „Zdzisław Beksiński – mroki podświadomości” (organizatorem był europoseł [[Tomasz Poręba]], [[Prawo i Sprawiedliwość|PiS]]){{r|Wystawa prac Beksińskiego}}.
* 1 października 2011 roku otwarto w Sanoku ścieżkę spacerową pod nazwą „Śladami Rodu Beksińskich”, wytyczoną i przebiegającą przez miejsca w mieście związane z rodziną Beksińskich. Na jej trasie umieszczono jedenaście tablic informujących o dokonaniach przedstawicieli rodziny. Tablice wykonano w formie [[Sztaluga|sztalug]] malarskich z uwagi na działalność Zdzisława Beksińskiego i artystyczne profesje innych członków rodziny{{r|Sanocki szlak Śladami Rodu|Ścieżka spacerowa Śladami4}}.
* 19 maja 2012 roku przy frontowej elewacji [[Kamienica przy ul. Rynek 14 w Sanoku|kamienicy przy ul. Rynek 14]] na [[Rynek w Sanoku|sanockim rynku]] odsłonięto pomnik Zdzisława Beksińskiego naturalnych rozmiarów. Rzeźbę wykonał [[Adam Przybysz]]{{r|Pomnik Zdzisława Beksińskiego}}. Figura o wymiarze 180&nbsp;cm wysokości i wadze 200&nbsp;kg, została odlana z brązu{{r|Beksiński z brązu stanie}}.
* Robert Bolesto został autorem scenariusza pt. ''Ostatnia rodzina'' w zamierzeniu dla pełnometrażowego filmu fabularnego dotyczącego ostatnich 28 lat życia rodziny Beksińskich w Warszawie (1977-2005){{r|Zdzisław Beksiński sezony}}. Jan P. Matuszyński po przeczytaniu w biogramie Z. Beksińskiego w Wikipedii informacji o tym scenariuszu zrealizował na jego podstawie film pt. ''[[Ostatnia rodzina]]'', który miał premierę w 2016{{r|Beata Zatońska2016}}{{odn|Lichnerowicz|2016}}. W rolę Zdzisława Beksińskiego w tej produkcji wcielił się aktor [[Andrzej Seweryn]]{{odn|Lichnerowicz|2016}}.
* W styczniu 2006 roku podjęła działalność Fundacja Beksiński, której celem jest ochrona oraz popularyzacja dorobku artysty, nabywanie prac i przekazywanie ich Muzeum Historycznemu w [[Sanok]]u.
* Na przełomie maja i czerwca 2013 roku zorganizowano pośmiertną wystawę prac artysty pt. „Mroki podświadomości” w wiedeńskim Phantastenmuseum{{r|biznes}}.
 
== Odniesienia w kulturze masowej ==
* W amerykańskim horrorze ''[[Parasomnia]]'' w reżyserii Williama Malone'a zostały zawarte cytaty obrazów Zdzisława Beksińskiego{{r|wnas}}.
* Meksykański reżyser filmowy [[Guillermo del Toro]] zadeklarował inspirację twórczością Beksińskiego w swoich produkcjach{{r|biznes|wnas}}.
* Obraz Zdzisława Beksińskiego został wykorzystany na okładce albumu ''[[Omen (album Antestor)|Omen]]'' z 2012 roku norweskiej grupy muzycznej [[Antestor]]{{r|Antestor Omen}}.
*Amerykański zespół [[Rishloo]] nagrał utwór pod tytułem ''Zdzislaw''„Zdzislaw”, zainspirowany osobą i twórczością artysty<ref>{{Cytuj |tytuł = Rishloo |data dostępu = 2018-09-14 |opublikowany = www.rishloo.com |url = http://www.rishloo.com/}}</ref>.
 
== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="uwaga1">Dyplom został wydany przez [[Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie|Akademię Górniczo-Hutniczą]].</ref>
}}
 
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="7 lat od śmierci Beksińskiego">{{cytuj stronę|url=http://esanok.pl/2012/7-lat-od-smierci-beksinskiego.html|tytuł=7 lat od śmierci Beksińskiego!|data dostępu=2012-02-21|opublikowany=eSanok}}</ref>
}}
 
== Bibliografia ==
* [https://archive.fo/YAgkq Życie i twórczość Zdzisława Beksińskiego na stronie Muzeum Historycznego w Sanoku] ([https://web.archive.org/web/20150228071447/http://www.muzeum.sanok.pl/pl/zbiory-sanok/zdzislaw-beksinski-zbiory/ycie-i-tworczo IA])
* {{Cytuj|autor=Agnieszka Lichnerowicz|autor r=Jan P. Matuszyński|rozdział=W kinach „Ostatnia rodzina” o Beksińskich|tytuł=Światopodgląd|data=2016-09-30|data dostępu=2016-09-30|opis=godz. 16:30|praca=TOK FM|url=http://audycje.tokfm.pl/audycja/Swiatopodglad/20|odn=tak}}
* {{Cytuj pismo | autor = Paweł Sawicki | tytuł = „Nie przekazują żadnych treści” – mówi o swoich obrazach żadnych treści | czasopismo = Tygodnik Sanocki | strony = 6 | data = Nr 33 (197) z 18 sierpnia 1995 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=955}}
* {{Cytuj książkę |odn={{odn/id|Beksińscy|2014}} | autor = [[Magdalena Grzebałkowska]] | tytuł = Beksińscy. Portret podwójny | wydawca = [[Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”|Wydawnictwo „Znak”]] | miejsce = Kraków | data = 2014 | isbn = 978-83-240-2874-0 | url=https://books.google.pl/books?id=FtJ-AwAAQBAJ&pg=PT749&lpg=PT749&dq=juliusz+eisenbach&source=bl&ots=aT4jzL6Wtx&sig=-PRyo6AidT8hVNQCMzAKFJlo8vs&hl=pl&sa=X&ei=qjfaU6r5BKXf4QTHoICIBQ#v=onepage&q&f=false}}
* Piotr Dmochowski „Notes sur la situation générale. Historique d’un échec” Paryż 1995
* Piotr Dmochowski „Zmagania o Beksińskiego” wydawnictwo MAWIT DRUK 2017
* Piotr Dmochowski, Zdzisław Beksiński „Listy 1999-2003” wydawnictwo MAWIT DRUK 2018
 
== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.beksinski.com.pl/ Oficjalna strona Fundacji Beksiński]
* [https://web.archive.org/web/20150820213954/http://www.muzeum.sanok.pl:80/pl/wystawy-stale/galeria-beksinski-stala Galeria Zdzisława Beksińskiego w Muzeum Historycznym w Sanoku]
* [http://www.dmochowskigallery.net/ Wirtualne muzeum Zdzisława Beksińskiego]
* [https://web.archive.org/web/20140529141633/http://www.biblioteka.sanok.pl/www/beksinski-podz.html Bibliografia publikacji poświęconych twórczości Zdzisława Beksińskiego]
* [https://web.archive.org/web/20150923203303/http://www.cialo-umysl-dusza.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=138:zdzisaw-beksiski-maluj-swoje-sny&catid=39:strefa-dobrych-myli-artykuy&Itemid=59 ''Zdzisław Beksiński: malował swoje sny'' (rozmowa, którą przeprowadził z malarzem Sławomir Zygmunt)]
* [http://www.parnas.pl/index.php?co=blog&id=12&idb=11 ''Boję się śmierci'' (rozmowa, którą przeprowadził z malarzem Remigiusz Grzela)]
* [http://www.gnosis.art.pl/iluminatornia/sztuka_o_inspiracji/zdzislaw_beksinski/zdzislaw_beksinski.htm Autoryzowana przez Zdzisława Beksińskiego strona jego malarstwa i grafiki]
* [http://www.polskieautobusy.com.pl/_pdf/_polskie_autobusy/2005/PA_nr-1.pdf ''Sanockie autobusy Jego marzeń. Wspomnienie o Zdzisławie Beksińskim'', Andrzej Glajzer, Polskie Autobusy, nr 1, 2005 (pdf)]
* {{Filmpolski|osoba|117556|Zdzisław Beksiński}}
 
{{Kontrola autorytatywna}}