Boeing P-8 Poseidon: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 117 bajtów ,  3 lata temu
→‎Pozostałe kraje: drobne redakcyjne
(→‎Stany Zjednoczone: drobne redakcyjne)
(→‎Pozostałe kraje: drobne redakcyjne)
 
=== Pozostałe kraje ===
Wśród dalszych potencjalnych użytkowników wymienia się [[Kanada|Kanadę]] i [[Włochy]]<ref>''Poseidon for Britain?'', „Air Forces Monthly”, nr 9 (2014), s. 4, {{ISSN|0955-7091}}</ref>. Wzrost potęgi militarnej Chin w Azji, może również otworzyć przed produktem Boeinga tamtejsze rynki zbytu. Wśród dalszych, potencjalnych nabywców wymienia się [[Filipiny]], [[Tajlandia|Tajlandię]] oraz [[Wietnam]], starający się o nabycie amerykańskich P-3C Orion z nadwyżek sprzętowych US Navy jednak w dalszej perspektywie, potrzebujący samolotu nowocześniejszego niż wiekowe Oriony<ref name="Pacholski">Łukasz Pacholski,''Groźny trójząb Posejdona'', "Nowa Technika Wojskowa", nr 8 (2013), s. 78-80, {{ISSN|1230-1655}}</ref>. W 2004 roku pojawiły się informację o zainteresowaniu Posejdonem [[Japonia|Japonii]], realizującej własny program budowy morskiego samolotu patrolowego, którego efektem był [[Kawasaki P-1]]. Rozważano przerwanie prac nad P-1 a zaoszczędzone środki miały zostać przeznaczone na rozwój systemów antybalistycznych. W wyniku dyskusji zdecydowano się kontynuować prace nad rodzimą konstrukcją a ówczesny pomysłodawca takiego rozwiązania, sekretarz stanu ds obrony Shigeru Ishiba podał się do dymisji<ref>Leszek A. Wieliczko, ''Morski samolot patrolowy Kawasaki P-1'', "Lotnictwo Aviation International", nr 3 (2015), s. 42-50, {{ISSN|2450-1298}}</ref>. Boeing liczy również na zamówienia ze strony [[Arabia Saudyjska|Arabii Saudyjskiej]], z którą trwają negocjację w sprawie zakupu czterech egzemplarzy<ref>''Kolejne zamówienia na P-8 Poseidon'', „Lotnictwo Aviation International”, nr 3 (2016), s. 4, {{ISSN|2450-1298}}</ref>. Boeing promuje również swój samolot w Polsce w ramach programu "Rybitwa", którego celem jest pozyskanie przez Polskę trzech morskich samolotów patrolowo-rozpoznawczych zdolnych również do zwalczania okrętów podwodnych i nawodnych oraz w ramach programu "Płomykówka". Celem tego ostatniego programu jest pozyskanie trzech samolotów przeznaczonych do kompleksowego: obrazowego, elektronicznego i radiolokacyjnego rozpoznania z powietrza<ref>Dawid Kamizela, ''Lotnicze akcenty'', "Nowa Technika Wojskowa", nr 10 (2017), s. 58-63, {{ISSN|1230-1655}}</ref><ref>Maciej Szopa, ''XXV Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego. Lotnictwo i obrona przeciwlotnicza'', „Lotnictwo Aviation International”, nr 10 (2017), s. 20-33, {{ISSN|2450-1298}}</ref><ref>Adam M. Maciejewski, ''Gulfstream G550. Wersję specjalne na jego bazie'', „Lotnictwo Aviation International”, nr 10 (2017), s. 46-51, {{ISSN|2450-1298}}</ref><ref>Tomasz Kwasek, ''Lotniczy MSPO 2017'', „Lotnictwo”, nr 10-11 (2017), s. 21, {{ISSN|2450-1298}}</ref><ref>Tomasz Kwasek, ''Modernizacja Sił Powietrznych w latach 2001-2017'', „Lotnictwo”, nr 9 (2017), s. 14-29, {{ISSN|2450-1298}}</ref>. Potencjalną konkurencją dla produktu amerykańskiego koncernu może być zapowiedź [[Europa|europejskiego]] [[Airbus]]a wprowadzenia na rynek zmilitaryzowanej wersji popularnego samolotu pasażerskiego [[Airbus A320neo]]. Wśród potencjalnych wersji nowej maszyny wymieniana jest morska wersja patrolowa<ref>''Zmilitaryzowany A322neo'', „Lotnictwo”, nr 3 (2018), s. 7, {{ISSN|2450-1298}}</ref>. Wśród pierwszych potencjalnych użytkowników samolotu europejskiego producenta wymieniane są Francja i Niemcy. W dalszej kolejności reszta krajów NATO, użytkująca starzejące się samoloty P-3 Orion. Zakup samolotu Airbusa, pozwoliłby na ujednolicenie sprzętowe a tym samy, zdaniem firmy, zwiększył zdolność współpracy na morzach okalających Stary Kontynent oraz misjach ekspedycyjnych prowadzonych w innych częściach świata<ref>Bartosz Głowacki, ''Konkurs Makiet'', „Raport”, nr 8 (2018), s. 32-43, {{ISSN|1429-270x}}</ref>.
 
Kolejny wyzwaniem z jakim może zmierzyć się Boeing jest NATO-wski program Cooperation on Multinational Maritime Multi Mission Aircraft Capabilities, do którego 15 lutego 2018 roku dołączyły Polska i Kanada. Uroczystość przyjęcia dwójki nowych członków odbyła się w Kwaterze Głównej NATO w [[Bruksela|Brukseli]]. Projekt ma na celu określenie wspólnych wymagań jakie musi spełniać morski samolot patrolowy, który miałby znaleźć się w przyszłości na uzbrojeniu Francji, Niemiec, Grecji, Włoch, Hiszpanii, Turcji a od 15 lutego również Polski i Kanady<ref>''Polska w natowskim programie morskich samolotów patrolowych'', „Lotnictwo”, nr 4 (2018), s. 6, {{ISSN|2450-1298}}</ref>.