Marc Cohn: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 3826 bajtów ,  2 lata temu
brak opisu edycji
(kat.)
[[Plik:2016-08-28-Marc Cohn in Saratoga-0209.jpg|thumb|200px300px|<center>Marc Cohn podczas koncertu w [[Saratoga|Saratodze]], [[2005]]<center>]]
'''Marc Cohn''' (ur. [[5 lipca]] [[1959]] w [[Cleveland]] w stanie [[Ohio]]) - [[Stany Zjednoczone|amerykański]] wokalista, pianista, kompozytor, autor tekstów, producent nagrań, twórca przeboju''Walking in Memphis'' (coverowanego m.in. przez [[Cher]]) z debiutanckiego albumu zatytułowanego własnym imieniem i nazwiskiem (wyd. 1991); laureat [[Nagroda Grammy w kategorii Best New Artist|nagrody Grammy w kategorii Best New Artis]] za [[1992]] rok; żonaty z popularną prezenterką telewizyjną Elizabeth Vargas, mają dwóch synów; Cohn ma również syna i córkę z pierwszego małżeństwa.
'''Marc Cohn''' (ur. [[5 lipca]] [[1959]], [[Cleveland]]) - [[Stany Zjednoczone|amerykański]] piosenkarz i autor tekstów.
 
== Historia ==
Jego największym hitem pozostaje ''Walking in Memphis'', pochodzące z debiutanckiego albumu zatytułowanego własnym imieniem i nazwiskiem, wydanego w [[1991]] roku. Nagrał również dwa inne albumy: ''The Rainy Season'' ([[1993]]) oraz ''[[Burning the Daze]]'' ([[1998]]), a także płytę koncertową. Jest laureatem [[Nagroda Grammy w kategorii Best New Artist|nagrody Grammy w kategorii Best New Artis]] za [[1992]] rok.
Jego ojciec pracował jako farmaceuta. W młodości Cohn pasjonował się twórczością takich autorów jak [[Van Morrison]], [[Joni Mitchell]] i [[Jackson Browne]] i pod wpływem ich ballad już w wieku 10 lat pisał inspirowane nimi piosenki. W szkolnych zespołach udzielał się jako pianista. Chciał zostać muzykiem estradowym, lecz sugestie ojca oraz macochy zachęciły go do studiowania psychologii. Po uzyskaniu dyplomu śpiewał swoje utwory w barach oraz klubach folkowych w Cleveland i Los Angeles. W 1981 zamieszkał w Nowym Jorku i utrzymywał się jako piosenkarz w nagraniach demo. W tej roli miał okazję współpracować ze znanymi w tych czasach twórcami muzyki rozrywkowej, do których zaliczali się Jim Webb oraz para Jerry Leiber i Mike Stoller. Od czasu do czasu angażował się w sesje nagraniowe jako pianista m.in. w trakcie nagrywania płyty Tracy Chapman pt. ''Crossroads''. Cohn założył grupę The Supreme Court, która zawierała sekcję instrumentów dętych. Największym sukcesem tego zespołu stał się występ na weselu Caroline Kennedy w Hyannis Port{{odn|Weiss|1994|s=72}}.
 
W poszukiwaniu natchnienia do piosenek udał się w szereg podróży po kraju. W Hollywood w stanie Arkansas, niewielkiej osadzie przy autostradzie 61 (unieśmiertelnionej w balladzie Boba Dylana pt. ''Highway 61 Revisited'') poznał wiekową Murzynkę. Pełnym słodyczy głosem śpiewała grając na rozklekotanym pianinie pieśni z gatunku gospel i blues, a także wykonywała repertuar Hoagy Carmichaela. Spotkanie to posłużyło Cohnowi jako inspiracja do napisania softrockowej ballady ''Walking in Memphis''. Dzięki temu utworowi podpisał w 1989 kontrakt z firmą Atlantic. Praca nad debiutanckim albumem przebiegała najpierw w Los Angeles pod okiem producenta Davida Kershenbauma, lecz wyniki nie przekonały Marca Cohna. Po powrocie do Nowego Jorku rozpoczął pracę od podstaw z nowym producentem, którym był Ben Wisch. Wiosną 1991 miała miejsce premiera albumu ''Marc Cohn'', po czym artysta wyruszył w ogólnokrajową trasę koncertową. W nagraniach płyty wzięło udział wielu muzyków, lecz na koncertach towarzyszył mu tylko gitarzysta Jeff Pilar. Jak podaje Wiesław Weiss, ''zdobył uznanie i popularność jako twórca romantycznych ballad, często o autobiograficznym wydźwięku, niekiedy zabarwionych sarkazmem, jak piosenki Randy'ego Newmana, wykonywanych głównie z akompaniamentem fortepianu, śpiewanych jakby głosem Chrisa Rei (Strangers In A Car), Paula Simona (True Companion), Robbiego Robertsona (Perfect Love) czy Toma Waitsa (Walking in Memphis)''{{odn|Weiss|1994|s=72}}.
Jest żonaty z popularną prezenterką telewizyjną Elizabeth Vargas, mają dwóch synów. Cohn ma również syna i córkę z pierwszego małżeństwa.
 
Piosenka ''Silver Thunderbird'' była pisana latami i przechodziła przez wiele poprawek. Miała ona stanowić próbę rozrachunku z ojcem, który jako posiadacz małej apteki w Cleveland nie potrafił poradzić sobie w życiu i zatroszczyć się o rodzinę, przez co zmarł w długach. Później Marc Cohn sięgnął po twórczość pisarza Williego Lomana. Utwór ''True Companion'' był humorystyczną opowieścią o nostalgią za obrazem miłości idealnej{{odn|Weiss|1994|s=73}}. Za najlepszą z piosenek Marc Cohn uznał ''Perfect Love'', w której opisał historię małżeństwa swego brata na tle dziejów USA lat 60. W jej nagraniu udział wziął [[James Taylor]]. Poza autorskimi piosenkami na albumie ''Marc Cohn'' znalazła się przeróbka ''29 Ways'' Williego Dixona. W 1993 Cochn wydał następną płytę utrzymaną w podobnej stylistyce. Gościnnie wystąpili w niej David Crosby i Graham Nash. Zawierała ona nie tylko nastrojowe ballady (''Rest For The Weary'', ''The Things We've Handed Down''), ale też subtelne pastisze rhytm and blues w rodzaju ''Baby King'' lub ''Paper Walls''.
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* {{cytuj |autor=[[Wiesław Weiss]] |tytuł=Rock. Encyklopedia 2 |wydawca=Iskry |miejsce=Warszawa |data=1994 |isbn=83-207-1458-3 |s=72-73 |odn=tak}}
 
== Linki zewnętrzne ==