Ignacy Łukasiewicz: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 371 bajtów ,  2 lata temu
[[Plik:AptekaMikolaschaLwow.jpg|mały|Wnętrze apteki Mikolascha we [[Lwów|Lwowie]], w której pracował Ignacy Łukasiewicz]]
Powrócił do Lwowa, aby kontynuować pracę w aptece Mikolascha. W laboratorium przy aptece, na zlecenie Mikolascha, on oraz drugi asystent – [[Jan Zeh]] – prowadzili badania nad destylacją ropy naftowej. Z czasem Mikolasch wycofał się z badań, nie widząc praktycznego zastosowania nowych destylatów jako lekarstw. Na przełomie roku 1852/1853 Łukasiewicz i Jan Zeh otrzymali [[nafta|naftę]] metodą [[Rektyfikacja (destylacja)|frakcjonowanej destylacji]]. Łukasiewicz starał się potem znaleźć dla nafty zastosowanie praktyczne. Stosowane do tej pory lampy oliwne nie nadawały się do nafty i wymagały przekonstruowania. Pierwsza skonstruowana przez Łukasiewicza lampa rozświetliła wystawę apteki.
31 lipca 1853 roku jest symboliczną, oficjalną datą narodzin przemysłu naftowego w Polsce. Po raz pierwszy zastosowano w praktyce oświetlenie naftowe podczas pilnej nocnej operacji w szpitalu powszechnym na lwowskim [[Łyczaków (Lwów)|Łyczakowie]]. Na początku roku 1854 Łukasiewicz przeniósł się do [[Gorlice|Gorlic]], aby być bliżej terenów roponośnych. W tym roku w gorlickiej dzielnicy Zawodzie na skrzyżowaniu ulic Węgierskiej i Kościuszki zapłonęła pierwsza na świecie uliczna lampa naftowa. Ropę naftową eksploatowano tam już od dawna, wykorzystując ją do różnych celów gospodarczych, jak np. lekarstwo dla bydła lub smar. Łukasiewicz rozpoczął tam pracę w miejscowej aptece Jana Tomaszewicza. Jednocześnie zaczął z okolicznymi właścicielami terenów roponośnych zakładać pierwsze spółki i kopalnie ropy, które powstały w następnych latach w rejonie Gorlic, [[Jasło|Jasła]] i [[Krosno|Krosna]]. W tym roku założył także pierwszą na świecie [[Kopalnia ropy naftowej w Bóbrce|kopalnię ropy naftowej w Bóbrce]] koło Krosna (spółka naftowa Trzecieski-Łukasiewicz); kopalnia jest czynna do dzisiaj i stara się wpisanie na listę UNESCO<ref>{{Cytuj |tytuł = Zabytkowa kopalnia ropy naftowej w Bóbrce - startuje do UNESCO! |data = 2019-02-14 |data dostępu = 2019-04-01 |opublikowany = 🏰Budynkowo.pl - Architektura {{!}} Budynki {{!}} Zabytki {{!}} Nieruchomości {{!}} Budownictwo |url = https://budynkowo.pl/kopalnia-ropy-naftowej-bobrka/ |język = pl-PL}}</ref>. W 1857 roku otworzył [[Rafineria ropy naftowej|rafinerię]] w [[Klęczany (powiat nowosądecki)|Klęczanach]] koło Nowego Sącza. Z wydobywanej w tym miejscu ropy produkował naftę, smary, oleje smarne i asfalt. Rok później zamieszkał w Jaśle, gdzie otworzył aptekę w na północnej pierzei Rynku. Rok 1859 zaznaczył się tragicznie w życiu Łukasiewicza z powodu śmierci córki Marianny. Był to także rok przenosin do [[Polanka (Krosno)|Polanki]] pod Krosnem, gdzie po spłonięciu rafinerii założył kolejną. Po wybuchu [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] wspierał je finansowo, a później pomagał popowstaniowym uchodźcom. W roku 1865 kupił pod Krosnem wieś Chorkówka i przyległy folwark Leśniówka, gdzie założył nowoczesną rafinerię.
[[Plik:Grob Honoraty i Ignacego Łukasiewicz.jpg|mały|Grób Honoraty i Ignacego Łukasiewicza na cmentarzu w [[Zręcin]]ie]]
W latach 1868–1881 Łukasiewicz zainicjował powstanie kilku kopalni nafty w [[Beskid Dukielski|Beskidzie Dukielskim]] (Ropianka, Wilsznia, Smereczne) i w Gorlickiem (Ropa, Wójtowa), w [[Bóbrka (powiat krośnieński)|Bóbrce]] oraz otworzył leczniczy zakład kąpielowy jodowo-bromowy, w Chorkówce kaplicę dla miejscowej ludności, a w miejscowości [[Zręcin]] (pod Chorkówką) ufundował ze swoim wspólnikiem Klobassą kościół w stylu neogotyckim. Pod koniec życia został wybrany do [[Sejm Krajowy (Galicja)|Sejmu Galicyjskiego]].
Anonimowy użytkownik