Fieseler Fi 103: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 178 bajtów ,  2 lata temu
(dodanie linku)
{{Inne znaczenia|niemieckiej bomby latającej|[[V1 (ujednoznacznienie)|inne znaczenia symbolu V-1]]}}
{{Pocisk manewrujący infobox
|nazwa = Fieseler Fi 103
|grafika = [[Plik:RMM Brussel V-1.JPG|300px]]
|kraj = {{państwo|III Rzesza}}
|producent = [[Fieseler]]
|rodzaj =
|odmiany =
|wejscieDoSluzby =
|czassluzby = 1944–1945
|uzycie =
|długość = 7,90 metra
|średnica = 0,84 metra
|masa = 2180 kg
|rozpiętość = 5,30 metra
|napęd = [[silnik pulsacyjny]] Argus As 014
|predkosc = 645 km/h
|zasięg = 240 km
|pulapMax =
|pulapMin =
|naprowadzanie = programowe
|CEP =
|glowica = konwencjonalna (materiał wybuchowy pod nazwą „[[Amatol 40]]”: 50% dinitroanizol lub dinitrobenzol, 35% [[azotan amonu]], 15% [[heksogen]])
|masaglowicy = 850 kg
|commons = Category:V-1
}}
[[Plik:Bundesarchiv Bild 146-1973-029A-24A, Marschflugkörper V1 vor Start.jpg|thumb|Żołnierze przygotowują V1 do odpalenia]]
8. Licznik przelecianych kilometrów<br />
9. Regulator dopływu paliwa<br />
10. Autopilot żyroskopowy]]
'''Fieseler Fi 103''' – popularnie zwany '''V-1''' ([[Język niemiecki|niem.]] ''[[Broń V|Vergeltungswaffe-1]]'', broń odwetowa nr 1) – [[III Rzesza|niemiecki]] [[samolot-pocisk]] ([[pocisk manewrujący]]) z okresu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Potocznie nazywany ''latającą bombą''.
]]
'''Fieseler Fi 103''' – popularnie zwany V-1 ([[Język niemiecki|niem.]] ''[[Broń V|Vergeltungswaffe-1]]'', broń odwetowa nr 1) – [[III Rzesza|niemiecki]] [[samolot-pocisk]] ([[pocisk manewrujący]]) z okresu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Potocznie nazywany ''latającą bombą''.
 
== Historia ==
Prace nad bronią, którą nazwano później Fieseler Fi-103<ref>{{Cytuj książkę r|nazwisko =Bishop| imię =Chris|tytuł =The Ilustrated Encyclopedia of Weapons Of World War II|wydawca =Amber Books| miejsce =London|rok =2014 | strony =191 | isbn =978-1-78274-167-1 }}</ref>, prowadzone były już pod koniec [[Lata 30. XX wieku|lat trzydziestych]]. Prace nad projektem prowadził [[Fritz Gosslau]]. W pocisku V-1 zamierzano wykorzystać nowe [[silnik pulsacyjny|silniki pulsacyjne]]. Prace posuwały się dość szybko, co prawdopodobnie spowodowane było naciskiem "sponsora"„sponsora”, czyli Ministerstwa Lotnictwa. W połowie [[1942]] roku przedstawiono projekt do oceny.
 
Prace nad Fi-103 prowadzone były w [[Peenemünde]]. Próby startowania pocisku wykonywano w wielu wariantach, również przy użyciu samolotu, a jedna z koncepcji zakładała kierowanie V-1 przez pilota (wersja ''Reichenberg''). Najlepszym rozwiązaniem okazał się start ze specjalnej wyrzutni-katapulty.
W zależności od lokalizacji wyrzutni i innych czynników czas dolotu pocisku V-1 do Londynu wynosił 20–25 minut. Z racji stosunkowo małej celności broń ta nadawała się do ataków na duże powierzchniowo cele jak miasta: Londyn, a późniejszym okresie [[Antwerpia|Antwerpię]] i [[Liège]].
 
W niszczeniu budynków pociski V-1 były, jeśli dotarły do celu, o wiele skuteczniejsze niż zwykłe [[Bomba lotnicza|bomby lotnicze]] o podobnej masie. Ogółem do końca 1944 roku wystrzelono 6046 pocisków V-1, z tej liczby rozbiło się niebawem po starcie 1681. Do końca wojny wystrzelono 1279 latających bomb (także na [[Belgia|Belgię]]). Razem wszystkie wyrzutnie lądowe wystrzeliły 20&nbsp;880 pocisków V-1, do celów dotarło 18&nbsp;435. Około 1600 sztuk „odpalono” z samolotów (zwykle do tego używano bombowców [[Heinkel He 111|He 111]]).
 
Wyprodukowano około 30 tys. pocisków V-1. Wystrzelono około 10 tys. przeciwko Anglii, z czego 7 tys. „trafiło”, tzn. wylądowało gdzieś na angielskim terytorium (z tego 3876 pocisków w obrębie aglomeracji miejskiej Londynu).
Zwalczanie broni V-1 polegało na:
* niszczeniu wyrzutni pocisków,
* zestrzeliwaniu pocisków lubprzez wytrącaniu<ref>Poprzezsamoloty podważeniemyśliwskie końcemlub skrzydła skrzydła pocisku, który tracił w ten sposób równowagę i spadał.</ref>wytrącaniu{{u|wytrącanie}} ich z lotu nad kanałem [[La Manche]] przez te samoloty myśliwskie,
* zestrzeliwaniu przez [[Działko przeciwlotnicze |działa OPL]] na wybrzeżu Anglii,
* stosowaniu [[Balon zaporowy|zapór balonowych]].
 
Ponad 3000 pocisków zostało zniszczonychZniszczonych przez samoloty myśliwskie lub balony zaporowe zostało ponad 3000 pocisków.
 
Z powodu ataków pociskami V-1 zginęło w Anglii około 5500 ludziosób, a 16 tys. zostało rannych. Mimo braku jakichkolwiek środków obronnych V-1 mogły też być niebezpieczne dla myśliwców, które je atakowały. Ze względu na niewielki rozmiar celu samolot musiał zbliżyć się do „latającej bomby” na niewielką odległość (w przypadku [[Gloster Meteor|Glosterów Meteorów]] było to często 100–300 [[jard]]ów), tymczasem nawet pojedynczy pocisk z działka mógł spowodować eksplozję ładunku wybuchowego, ta zaś w połączeniu z chmurą odłamków mogła zagrozić znajdującemu się w pobliżu myśliwcowi<ref>{{cytuj książkę r| tytuł = Meteor I vs V1 Flying Bomb: 1944 | imię = Donald |nazwisko = Nijboer | wydawca = Osprey Publishing | rok = 2012 |strony = 61, 69 | język = en}}</ref>.
 
Zdobyczne pociski V-1 – przechwycone przez nacierające siły [[alianci (II wojna światowa)|alianckie]] oraz [[niewybuch]]y – posłużyły alianckim konstruktorom do opracowania własnych pocisków rakietowych. W ramach tych projektów powstały m.in. amerykański [[JB-2 Loon|JB-2]], radzieckie pociski Ch-101, Ch-102 i 10ChN oraz francuskie CT.10 i Caisseur.
== Zobacz też ==
* [[V2 (pocisk rakietowy)|V2]], [[V3]], [[Ruhrstahl X-4|X-4]], [[Enzian|E-4]], [[Rheintochter]], [[Hecht]]
 
== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="wytrącanie">Poprzez podważenie końcem skrzydła skrzydła<!-- SPRAWDŹ TO MIEJSCE! (POWTÓRZENIE?) --> pocisku, który tracił w ten sposób równowagę i spadał.</ref>
}}
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}|
<ref name="Bishop">{{cytuj książkę|nazwisko=Bishop|imię=Chris|tytuł=The Ilustrated Encyclopedia of Weapons Of World War II|wydawca=Amber Books|miejsce=London|rok=2014|strony=191|isbn=978-1-78274-167-1}}</ref>
<ref name="Nijboer">{{cytuj książkę|nazwisko=Nijboer|imię=Donald|tytuł=Meteor I vs V1 Flying Bomb: 1944|wydawca=Osprey Publishing|rok=2012|strony=61, 69|język=en}}</ref>
}}
 
== Bibliografia ==
49 603

edycje