Drop zwyczajny: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 23 bajty ,  2 lata temu
m
poprawa przek., drobne redakcyjne, kat.
m (drobne merytoryczne)
m (poprawa przek., drobne redakcyjne, kat.)
== Występowanie ==
Zasięg występowania jest inny dla każdego z dwóch [[Podgatunek|podgatunków]]{{r|Gill&Donsker}}:
* ''Otis tarda tarda'' – [[Europa Środkowa]] i [[Europa Wschodnia|Wschodnia]]; izolowana populacja na [[Półwysep Iberyjski|Półwyspie Iberyjskim]]. Osiadły. W [[Polska|Polsce]] dawniej skrajnie nielicznie gniazdował, wyginął ok. [[1986]] (ostatnie osobniki spotykano w [[Wielkopolska|Wielkopolsce]]){{r|Awifauna}}. Obecnie zalatuje. Trwają próby [[reintrodukcja|reintrodukcji]], również w innych krajach, np. w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], gdzie został wytępiony około 200 lat temu.
* ''Otis tarda dybowskii'' – pas stepów w [[Azja|Azji]]. Wędrowny.
 
 
=== Drop w Polsce ===
Od XVII do XIX wieku drop gnieździł się na znacznych obszarach kraju, ale pod koniec XIX w. ptak ten zaczął znikać z rejonów wschodnich; ostatnia informacja z 1889 r. pochodzi z Mazur. W latach 30. XX w. odnotowano około 600-700600–700 osobników na terenie województw zachodnich. W 1958 r. – 432 sztuki. W latach 1962–1979 gatunek występował już tylko w okolicach [[Pyrzyce|Pyrzyc]] i [[Słubice|Słubic]] (1962 – 305 sztuk, 1975 – 123 sztuki, 1979 – 25 sztuk). W 1980 roku odnotowano jedynie 16 ptaków na 4 stanowiskach lęgowych. W 1986 r. tylko na jednym stanowisku w [[Parnica (powiat gryfiński)|Parnicy]] koło Pyrzyc<ref>[http://www.ptaki-polski.com/aa_drop/ Ptaki Polski: Drop, Otis larda].</ref>.
 
W latach 1974–1980 w [[Siemianice (województwo wielkopolskie)|Siemianicach]] działała pierwsza doświadczalna stacja hodowli dropi przy Akademii Rolniczej w Poznaniu (obecnie [[Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu|Uniwersytet Przyrodniczy]]). Jej zadaniem było przyjmowanie zagrożonych zniszczeniem lęgów z terenów rolniczych, inkubacja jaj, wychów i karmienie piskląt oraz dopracowanie metod hodowli dropi w warunkach półwolnych, by ostatecznie wypuścić na wolność. W stacji wykluło się 17 ptaków z 28 zagrożonych zniszczeniem jaj, przejętych z terenów rolniczych. Wiek jednego roku osiągnęło 11 osobników, 2 lat – 8, a 4 lat tylko 2 ptaki. Najwyższy stan liczbowy – 13 ptaków – w Siemianicach osiągnięto w 1980 roku. 13 grudnia 1980 roku nieznani sprawcy zabili 9 ptaków z hodowli, a dwa lata później kolejne dwa. Ocalałe ptaki przeniesiono do stacji w [[Stobnica (województwo wielkopolskie)|Stobnicy]]. W 1986 r. z uratowanych 4 ptaków, żyły ostatnie 2 dropie. W 1989 roku padł ostatni polski drop<ref name=michalak>[http://web.archive.org/save/http://www.michalak.biz.pl/Prezentacja/Prezentacja/Ginace_zwierzeta_drop3.htm Smutna historia polskich dropi.]</ref>.
# <ref name=itis2>{{ITIS|TSN=176418|nazwa=''Otis''|data=2011-01-13}}</ref>
# <ref name="iucn">{{IUCN|id=22691900|nazwa=Otis tarda|autorzy=BirdLife International|rok=2016|iucn rok=2017|wersja=2016-3|data=2017-01-25}}</ref>
# <ref name="Łącki">{{Cytuj książkę |autor = Albin Łącki |tytuł = Wśród zwierząt. Ptaki |wydawca = [[PaństwowePowszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne|PWRiL]] |miejsce = Ponań |rok = 1988 |strony = 108 |isbn = 83-09-01320-5}}</ref>
# <ref name="Mielczarek&Kuziemko">Systematyka i nazwy polskie za: {{cytuj stronę |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/nonpasserines1.html#Otididae |tytuł = Rodzina: Otididae Rafinesque, 1815 – dropie – Bustards (wersja: 2015-09-04) |autor = P. Mielczarek, M. Kuziemko |opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata |data dostępu = 2016-05-24}}</ref>
}}
 
[[Kategoria:Dropie]]
[[Kategoria:Ptaki Azji]]
[[Kategoria:Ptaki Europy]]