Beniamin (Bykowski): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 lata temu
m
lit.
m (link)
m (lit.)
 
== Życiorys ==
Był synem kapłana prawosławnego. W 1843 ukończył seminarium duchowne w [[Połtawa|Połtawie]]. 27 lipca 1844 przyjął święcenia kapłańskie jako mężczyzna żonaty i został skierowany do pracy duszpasterskiej w cerkwi we wsi Pogrieby (powiat priłucki guberni połtawskiej), następnie służył w jednej ze świątyń w [[Pryłuki|Pryłukach]]. W 1849, po śmierci żony i trzech synów, wyjechał do [[Kijów|Kijowa]] na wyższe studia [[teologia|teologiczne]] w [[Kijowska Akademia Duchowna|Kijowskiej Akademii Duchownej]]. 31 maja 1851 złożył w Kijowie [[postrzyżyny mnisze|wieczyste śluby mnisze]]<ref name="pravenc">[http://www.pravenc.ru/text/150289.html ВЕНИАМИН]</ref>.
 
W latach 1853–1855 pracował w II szkole duchownej w [[Orzeł (miasto)|Orle]] jako nauczyciel i nadzorca. Współpracował także z gubernialnym komitetem historyczno-statystycznym. W 1855 obronił dysertację [[kandydat nauk|kandydacką]], a rok później – magisterską i został rektorem szkoły duchownej, w której był zatrudniony. W 1858 został przeniesiony do seminarium w [[Chersoń|Chersoniu]], gdzie uczył [[język francuski|języka francuskiego]] i nauki o ''rozłamie'' (tzn. o [[staroobrzędowcy|staroobrzędowcach]]). Trzy lata został podniesiony do godności [[archimandryta|archimandryty]]. Od 1864 do 1867 był profesorem i inspektorem Kazańskiej Akademii Duchownej. Od kwietnia 1867 był rektorem seminarium duchownego w [[Woroneż]]u, profesorem nauk teologicznych. W lipcu 1867 objął także kierownictwo redacjiredakcji „Woronieżskich Jeparchialnych Wiedomostiej”, którą kierował przez cztery lata oraz obowiązki dziekana monasterów [[eparchia woroneska|eparchii woroneskiej]], jak również cenzora kazań głoszonych w Woroneżu<ref name="pravenc"/>.
 
12 listopada 1871 został nominowany na biskupa ostrogoskiego, wikariusza eparchii woroneskiej. Jego chirotonia biskupia odbyła się 19 grudnia tego samego roku w [[Petersburg]]u. Natychmiast po chirotonii został wyznaczony na przełożonego [[Akatowski Monaster św. Aleksego|Akatowskiego Monasteru św. Aleksego]] w Woroneżu. W 1879 został ordynariuszem [[eparchia orenburska|eparchii orenburskiej]], zaś po trzech latach przeniesiono go na katedrę [[eparchia czernihowska (Patriarchat Moskiewski)|czernihowską]]. W eparchii czernihowskiej otworzył szereg nowych parafii, dbał o wyświęcanie nowych kapłanów na wakujące miejsca, organizował bractwa cerkiewne dla świeckich. Z jego inicjatywy wyremontowany został monaster św. Eliasza w Czernihowie oraz Monaster Wołdiński. Dbał o poziom śpiewu cerkiewnego oraz szkół parafialnych<ref name="pravenc"/>. Autor stojących na wysokim poziomie kazań i komentarzy biblijnych oraz tekstów teologicznych i cyklu ''Listy do kobiety-chrześcijanki'' wydanego w 1891 w Czernihowie<ref name="pravenc"/>.
35 826

edycji