Mehmed III: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  1 rok temu
m
korekta błędu
(WP:SK, lit.)
m (korekta błędu)
Był władcą zdolnym, błyskotliwym i skorym do energicznych działań. Został przez ojca przygotowany od objęcia władzy w imperium – od [[1583]] r. sprawował władzę w prowincji (tur. [[sandżak]]) [[Manisa]]. W 1595 r., zaraz po objęciu tronu postanowił zabić 19. braci (zgodne z tradycją zapoczątkowaną jeszcze przez [[Mehmed II Zdobywca|Mehmeda II]])<ref>{{Cytuj|url = http://www.wilanow-palac.pl/zostac_sultanem_w_turcji_osmanskiej.html|tytuł = Zostać sułtanem w Turcji osmańskiej|opublikowany = www.wilanow-palac.pl|data dostępu = 2016-01-23}}</ref>. W przeciwieństwie do ojca nie ulegał wpływom haremu, prowadził rządy osobiste, nie opierał się na zaufanych ministrach. Ogromny wpływ na sułtana wywierała natomiast jego matka.
 
Zaraz po przejęciu władzy postanowił o bezpośredniej aneksji zbuntowanych lenn, [[Mołdawia|Mołdawii]] i [[Wołoszczyzna|Wołoszczyzny]] do imperium. Planu nie zrealizowano wobec ingerencji [[Jan Zamoyski|Jana Zamoyskiego]], hetmana wielkiego koronnego i wojsk [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|RzeczypospolitejRzeczpospolitej]].
 
W tej sytuacji sułtan skoncentrował się na walce z [[Habsburgowie|Habsburgami]], którą rozpoczął jego poprzednik, [[Murad III]]. W [[1596]] r. osobiście przybył z armią na [[Węgry]], gdzie w październiku pokonał siły cesarskie pod wodzą arcyksięcia Maksymiliana Habsburga w [[bitwa pod Mezőkeresztes|bitwie pod Mezőkeresztes]]. Turcy nie potrafili jednak wykorzystać tego zwycięstwa. Walki trwały dalej, ograniczając się do oblegania i zdobywania bądź tracenia twierdz przez obie strony (zobacz: [[III wojna austriacko-turecka]] [[1593]]-[[1605]] r.). Jego armia podbiła [[Eger]] (1596), oblegała twierdzę [[Kosszeg]], pokonała wojska habsburskie i siedmiogrodzkie w bitwie na równinie [[Keresztes]], zdobywając twierdzę [[Kaniża]]. Prowadził walki z dążącym do niezależności księciem mołdawskim [[Michał Waleczny|Michałem Walecznym]], a po jego rozgromieniu podporządkował księstwa naddunajskie administracji tureckiej. Wspierał księcia siedmiogrodzkiego [[Stefan Bocskay|Stefana Bocskaya]] w walce z Habsburgami. W obawie o swą pozycję polityczną zapoczątkował zwyczaj izolowania potomków sułtana w areszcie pałacowym z dala od życia publicznego (słynne "złote klatki").
44 909

edycji