Milton Caraglio: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 30 bajtów ,  2 lata temu
m
poprawa linkowania/nazw
m (poprawa linkowania/nazw)
m (poprawa linkowania/nazw)
! 2007–2011 ! [[Rosario Central]] ! 49 ! 11
! 2011 ! [[New England Revolution]] ! 12 ! 3
! 2012–2015 ! [[RangersCSD TalcaRangers]] ! 37 ! 16
! 2013 ! → [[Delfino Pescara 1936]] (wyp.) ! 4 ! 0
! 2013–2014 ! → [[Arsenal Sarandí]] (wyp.) ! 30 ! 7
Caraglio pochodzi z miasta [[Rosario]] i jest wychowankiem akademii juniorskiej tamtejszego klubu [[Rosario Central]], do której trafił w wieku siedmiu lat. Do pierwszej drużyny został włączony jako osiemnastolatek przez tymczasowego szkoleniowca Daniela Riquelme (swojego byłego trenera z rezerw) i w [[Primera División (Argentyna)|argentyńskiej Primera División]] zadebiutował 17 marca 2007 w przegranym 0:1 spotkaniu z [[San Lorenzo de Almagro|San Lorenzo]]. Przez pierwsze dwa lata pozostawał jednak wyłącznie rezerwowym drużyny, premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej zdobywając 15 listopada 2008 w wygranej 2:0 konfrontacji z [[Club Atlético Huracán|Huracánem]]. Zaraz potem został wiodącym graczem ekipy (otrzymał nawet powołanie do krajowego składu reprezentacji), lecz jego dobrą passę przerwało zerwanie więzadeł krzyżowych, którego doznał w maju 2009 i w konsekwencji musiał pauzować przez siedem miesięcy. Na koniec rozgrywek 2009/2010 spadł z Central do drugiej ligi argentyńskiej, a sam w lipcu 2010 udał się na testy do londyńskiego [[West Ham United F.C.|West Ham United]], gdzie nie znalazł jednak ostatecznie zatrudnienia.
 
Latem 2011 Caraglio przeszedł do amerykańskiego [[New England Revolution]], zostając pierwszym graczem w historii klubu zatrudnionym na kontrakcie dla desygnowanego zawodnika. W tamtejszej [[Major League Soccer]] zadebiutował 6 sierpnia 2011 w przegranym 2:3 meczu z [[Chivas USA]], a pierwsze bramki strzelił dwa tygodnie później w zremisowanej 2:2 konfrontacji z [[New York Red Bulls]], dwukrotnie wpisując się na listę strzelców. Ogółem w Revolution grał przez sześć miesięcy jako podstawowy zawodnik, jednak bez większych sukcesów, po czym jako wolny zawodnik podpisał umowę z beniaminkiem ligi chilijskiej – zespołem [[Rangers Talca|CSD Rangers]] z siedzibą w [[Talca|Talce]]. W [[Primera División de Chile|chilijskiej Primera División]] zadebiutował 28 stycznia 2012 w wygranym 2:0 spotkaniu z [[Deportes La Serena]], kiedy to zdobył również pierwszego gola w nowej drużynie. Barwy Rangers reprezentował przez rok, będąc czołowym napastnikiem ligi chilijskiej i jednym z najskuteczniejszych graczy rozgrywek.
 
W styczniu 2013 Caraglio za sumę pół miliona euro został wypożyczony do włoskiego [[Delfino Pescara 1936]], w tamtejszej [[Serie A]] debiutując 27 stycznia 2013 w przegranej 0:6 konfrontacji z [[UC Sampdoria|Sampdorią]]. Jego półroczny pobyt w Europie okazał się jednak wielkim rozczarowaniem – Pescara na koniec sezonu 2012/2013 zajęła ostatnie miejsce w tabeli i spadła do drugiej ligi, a on sam zanotował zaledwie cztery ligowe występy bez zdobyczy bramkowej. Bezpośrednio po tym powrócił do ojczyzny, na zasadzie wypożyczenia zasilając klub [[Arsenal Sarandí|Arsenal de Sarandí]], prowadzony przez [[Gustavo Alfaro]] – swojego byłego trenera z Central. Tam spędził rok jako podstawowy napastnik, w 2013 roku zdobywając puchar Argentyny – [[Copa Argentina]] i zajmując drugie miejsce w superpucharze – [[Supercopa Argentina]]. W lipcu 2014 został natomiast wypożyczony do [[Club Atlético Vélez Sársfield]] ze stołecznego [[Buenos Aires]], którego barwy reprezentował z kolei przez półtora roku – mimo iż nie odniósł poważniejszych osiągnięć, to miał pewne miejsce w formacji ofensywnej, tworząc duet napastników najpierw z [[Lucas Pratto|Lucasem Pratto]], a następnie z [[Mariano Pavone]].
|-
| 2012
| [[Rangers Talca|CSD Rangers]]
| {{państwoL|CHL}}
| [[Primera División de Chile|Primera División]]
25 936

edycji