Braniccy herbu Korczak: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 22 bajty ,  1 rok temu
red.
(szablon)
(red.)
Zdaniem [[Adam Boniecki (heraldyk)|Adama Bonieckiego]], najprawdodobniej Braniccy herbu Korczak pochodzą z Branicy w województwie lubelskim<ref>[[Adam Boniecki (heraldyk)|Adam Boniecki]], [https://polona.pl/item/herbarz-polski-wiadomosci-historyczno-genealogiczne-o-rodach-szlacheckich-cz-1-t-2,MTAzNTU5MDA/141/#item s. 105].</ref>.
 
Fortuna Branickich-Korczaków, wyrosła dzięki aktywnej działalnościaktywności politycznej i zapobiegliwości materialnej [[Franciszek Ksawery Branicki|Franciszka Ksawerego Branickiego]], który szczyt cynicznej walki o władzę i wpływy osiągnął żeniąc się z protegowaną (i przypuszczalnie córką) carycy [[Katarzyna II Wielka|Katarzyny II]] – [[Aleksandra von Engelhardt|Aleksandrą Engelhardt]], a później przyłączając się do [[konfederacja targowicka|konfederacji targowickiej]]. Bazę jego sukcesu materialnego stanowiły ogromne dobra ziemskie na Kijowszczyźnie z centrum w [[Biała Cerkiew|Białej Cerkwi]] i rezydencją w [[Aleksandria koło Białej Cerkwi|Aleksandrii]]. Ojcem Franciszka Ksawerego był [[Piotr Franciszek Branicki|Piotr Branicki]]<ref>[http://www.sejm-wielki.pl/b.php?o=2.261.75 Potomkowie Sejmu Wielkiego]</ref>, był on kolejnym senatorem w tej rodzinie.
 
Franciszek Ksawery miał 3 córki i dwóch synów: Aleksandra, który umarł w młodym wieku po upadku z konia, i [[Władysław Grzegorz Branicki|Władysława]], który otrzymał od [[Władcy Rosji|cara]] tytuł [[hrabia|hrabiowski]] (według innej wersji tytuł ten tylko potwierdzono). Najstarszy syn Władysława – [[Ksawery Branicki (z Montrésor)|Ksawery Branicki]] był jedną z najwybitniejszych osobowości polskiej emigracji we [[Francja|Francji]] II poł. XIX w. Był aktywnym działaczemaktywistą politycznym (ze względu na swe poglądy nazywany "czerwonym hrabią"), niezwykle sprawnym finansistą (zasługując się na tym polu dla rządu i społeczeństwa Francji) oraz kolekcjonerem. Pozostawał w dużej zażyłości z członkami najbliższej rodziny cesarza [[Napoleon III Bonaparte|Napoleona III]], których przyjmował w swej francuskiej posiadłości [[Montrésor]]. Jego głównym spadkobiercą był bratanek [[Ksawery Branicki (przyrodnik)|Ksawery Branicki]]. Wśród innych zasłużonych dla kultury polskiej potomków [[Władysław Grzegorz Branicki|Władysława Branickiego]] wyliczyć można [[Aleksander Branicki (syn Władysława)|Aleksandra]] i [[Konstanty Branicki|Konstantego]] – zapalonych podróżników, przyrodników i kolekcjonerów.
 
Kres fortuny Branickich przyszedł wraz z [[Rewolucja październikowa|rewolucją bolszewicką]] i utratą dóbr ukraińskich. Odbiło się to zwłaszcza na kondycji finansowej [[Ksawery Branicki (przyrodnik)|Ksawerego Branickiego]], który odziedziczywszy w 1892 r. [[Wilanów|dobra wilanowskie]], zobowiązany został przez rząd [[II Rzeczpospolita|odrodzonej Polski]] do łożenia znacznych środków na utrzymanie [[Pałac w Wilanowie|rezydencji wilanowskiej]] i zbiorów muzealnych.
24 409

edycji