Semen (kozak): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 229 bajtów ,  1 rok temu
dr. meryt.-red.
(dr. red.)
(dr. meryt.-red.)
 
[[Plik:Cossack-horseman.jpg|mały|Semen regularnej jazdy kozackiej (mal. [[Józef Brandt]])]]
'''Semen''' ([[język ukraiński|ukr.]] ''семен'' od [[język osmański|osmańsko-tureckiego]] ''sejmen''<ref>[[Zygmunt Gloger]] podaje, że nazwę tę zapożyczono ze Wschodu, gdzie semeni byli „milicją” sułtanów tureckich (''[[Encyklopedia staropolska (Gloger)|Encyklopedia staropolska]]''. Warszawa: Wyd. P. Laskauer, 1903, t. IV, s. 228).</ref>) – nadworny kozak w posiadłościach [[magnat|magnackich]] i szlacheckich na [[Małorosja|Ukrainie]] w XVII-XVIII wieku.
 
Określenie to zasadniczo odnoszono do „kozaków wyborowych”, pozostających w służbie zamożnych właścicieli ziemskich i pełniących zarówno funkcje wojskowe, jak strażniczo-policyjne (żandarmów)<ref>[https://sjp.pwn.pl/doroszewski/semen;5495790.html ''Słownik języka polskiego'' (pod red. W. Doroszewskiego)].</ref>. Świadectwa ikonograficzne wskazują, że zazwyczaj wyposażano ich w szable i podręczną broń palną (pistolety, [[rusznica|rusznice]], [[samopał]]y). Niekiedy nosili jednolitą barwę wskazującą na przynależność do określonego dworu.
 
W XVII-wiecznych wojskach [[Kresy Wschodnie|kresowych]] [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]] semeni jako osobny rodzaj [[jazda kozacka|lekkiej jazdy]] zaliczani byli wraz z [[dragoni|dragonami]] do pośledniejszej kawalerii. Ich uzbrojenie stanowiły wówczas dodatkowo łuk i [[pika|spisa]]; niekiedy też wykorzystywali zdobyczną krótką broń białą ([[kindżał]]y, [[jatagan]]y, [[handżar (broń)|handżary]]).
 
== Zobacz też ==