Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Historia: drobne merytoryczne
(→‎Historia: drobne merytoryczne)
 
== Historia ==
=== Okres międzywojenny ===
22 lutego 1925 utworzono w [[Warszawa|Warszawie]] Polski Związek Hokeja na Lodzie, który po kilku tygodniach przygotował regulamin rozgrywek o mistrzostwo kraju i jeszcze w tym samym roku rozpoczął zmagania. Inauguracyjnych mistrzostw Polski ([[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1925/1926)|1925/1926]]) jednak nie dokończono. Pomiędzy grudniem 1925, a lutym 1926 rozegrano bowiem jedynie fazę eliminacyjną, zaś planowanego na 19–21 lutego 1926 turnieju finałowego nie przeprowadzono w wyniku uzgodnień dokonanych przez zakwalifikowane do niego kluby<ref name="MP1926">{{Cytuj stronę | url = https://www.hockeyarchives.info/Pologne1926.htm | tytuł = Hockey en Pologne 1925/26 | opublikowany = hockeyarchives.info | język = fr | data dostępu = 2020-01-01}}</ref>. Od pierwszego w historii zakończonego sezonu zmagań o tytuł mistrza Polski (tj. w [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1926/1927)|1927]]) do [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1954/1955)|edycji 1954/1955]] rozgrywki, mające na celu wyłonienie najlepszej drużyny hokejowej w Polsce, toczyły się dwuetapowym systemem nieligowym. W pierwszej fazie MP wszystkie zespoły walczyły w poszczególnych okręgach (w ich skład wchodziły po dwa lub trzy [[Województwo|województwa]]), a najlepsze ekipy uzyskiwały awans do centralnego ''turnieju finałowego MP''. Odbywał się on w jednym miejscu, w ciągu 2-3 dni, a jego zwycięzca otrzymywał tytuł mistrzowski.
Hokej na lodzie w wersji kanadyjskiej na ziemiach polskich był uprawiany od początku XX wieku, jednak organizacyjnie rozwinął się kilka lat po odzyskaniu niepodległości. Z inicjatywy Polskiego Związku Łyżwiarskiego 16 stycznia 1924 roku została utworzona Komisja Organizacyjna "Polskiego Związku Hockeyowego". W tym czasie prężnie rozwijały się ośrodki hokejowe w Warszawie, Krakowie i Lwowie, gdzie powstało kilkanaście klubów. Rozgrywały one między sobą mecze w oparciu o przetłumaczone na język polski międzynarodowe przepisy gry w hokeja na lodzie. W Warszawie 21 lutego 1925 roku podczas Walnego Zgromadzenia przedstawiciele czterech klubów: Akademickiego Związku Sportowego, Polonii, Warszawianki oraz Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego powołali Polski Związek Hokeja na Lodzie. Prezesem został wybrany inż. [[Wacław Znajdowski]], a funkcję kapitana związkowego (trenera) powierzono Andrzejowi Osiecimskiemu-Czapskiemu. Za przygotowania reprezentacji Polski na turnieje międzynarodowe miał odpowiadać [[Tadeusz Adamowski]]. PZHL podczas kongresu 11 stycznia 1926 roku został przyjęty w poczet członków LIHG.
 
=== Pierwsze mistrzostwa Polski ===
22 lutego 1925 utworzono w [[Warszawa|Warszawie]] Polski Związek Hokeja na Lodzie, który po kilku tygodniach przygotował regulamin rozgrywek o mistrzostwo kraju i jeszcze w tym samym roku rozpoczął zmagania. Inauguracyjnych mistrzostw Polski ([[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1925/1926)|1925/1926]]) jednak nie dokończono. Pomiędzy grudniem 1925, a lutym 1926 rozegrano bowiem jedynie fazę eliminacyjną, zaś planowanego na 19–21 lutego 1926 turnieju finałowego nie przeprowadzono w wyniku uzgodnień dokonanych przez zakwalifikowane do niego kluby<ref name="MP1926">{{Cytuj stronę | url = https://www.hockeyarchives.info/Pologne1926.htm | tytuł = Hockey en Pologne 1925/26 | opublikowany = hockeyarchives.info | język = fr | data dostępu = 2020-01-01}}</ref>. Od pierwszego w historii zakończonego sezonu zmagań o tytuł mistrza Polski (tj. w [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1926/1927)|1927]]) do [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1954/1955)|edycji 1954/1955]] rozgrywki, mające na celu wyłonienie najlepszej drużyny hokejowej w Polsce, toczyły się dwuetapowym systemem nieligowym. W pierwszej fazie MP wszystkie zespoły walczyły w poszczególnych okręgach (w ich skład wchodziły po dwa lub trzy [[Województwo|województwa]]), a najlepsze ekipy uzyskiwały awans do centralnego ''turnieju finałowego MP''. Odbywał się on w jednym miejscu, w ciągu 2-3 dni, a jego zwycięzca otrzymywał tytuł mistrzowski.
 
Drugie mistrzostwa Polski odbyły się w 1927 roku, a poprzedziły je rozgrywki na szczeblu okręgowym. Mistrzowie pięciu okręgów: lwowskiego (Pogoń), poznańskiego (PKŁ), krakowskiego (Cracovia), warszawskiego (AZS) oraz pomorskiego (TKS) w dniach 21-23 stycznia 1927 roku w [[Zakopane]]m rywalizowali o tytuł Mistrza Polski. W mistrzostwach udział wzięła również drużyna Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego. Z rywalizacji wycofała się drużyna TKS Toruń, która z powodu problemów z dojazdem dotarła do Zakopanego pierwszego dnia mistrzostw o godz. 21.00. Hokeiści rozgrywali swoje mecze na niewymiarowym i źle przygotowanym lodowisku Szkoły Zdobniczej. W zmaganiach zwyciężyła drużyna AZS Warszawa, w której w większości występowali reprezentanci Polski. Hokeiści AZS-u przewyższali rywali pod względem technicznym, taktycznym oraz w sprzęcie hokejowym. Większość drużyn nie miała jednolitych strojów, używała zamiast łyżew hokejowych, łyżwy do jazdy figurowej lub półpanczenów, a bramkarze zamiast bramkarskich, używali zwykłych kijów hokejowych.
 
=== Próba utworzenia ligi ===
[[Plik:Pogoń Lwów - Legia Warszawa (hokejowe MP 1928 w Krynicy).jpg|mały|250px|Mecz o mistrzostwo Polski w 1928 roku pomiędzy Pogonią Lwów a Legią Warszawa]]
W 1928 roku mistrzostwa Polski ponownie odbyły się w Zakopanem. Wzięły w nich udział zwycięzcy pięciu okręgów: Legia Warszawa, TKS Toruń, Pogoń Lwów, AZS Wilno, Cracovia oraz obrońca tytułu AZS Warszawa. Ze względu na przygotowania Reprezentacji Polski do Igrzysk w [[St. Moritz]] turniej finałowy odbył się w dniach 6-9 stycznia. Przed rozpoczęciem rozgrywek z rywalizacji wycofała się Cracovia. Podobnie jak przed rokiem mistrzostwo Polski wywalczyli hokeiści AZS Warszawa, pokonując wysoko wszystkich przeciwników. W 1929 roku turniej finałowy został rozegrany w Krynicy.
 
Od pierwszego w historii zakończonego sezonu zmagań o tytuł mistrza Polski (tj. w [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1926/1927)|1927]]) do [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1954/1955)|edycji 1954/1955]] rozgrywki, mające na celu wyłonienie najlepszej drużyny hokejowej w Polsce, toczyły się dwuetapowym systemem nieligowym. W pierwszej fazie MP wszystkie zespoły walczyły w poszczególnych okręgach (w ich skład wchodziły po dwa lub trzy [[Województwo|województwa]]), a najlepsze ekipy uzyskiwały awans do centralnego ''turnieju finałowego MP''. Odbywał się on w jednym miejscu, w ciągu 2-3 dni, a jego zwycięzca otrzymywał tytuł mistrzowski.
 
[[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1949/1950)|Sezon 1949/1950]] był rozgrywany pod nazwą ''Liga PZHL''<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Skład i regulamin ligi PZHL | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Rzeszowskie]] | strony = 6 | data = nr 52 z 5 listopada 1949 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/4967}}</ref>. [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie (1950/1951)|Edycja 1950/1951]] była prowadzona w ramach Mistrzostw Polski [[Zrzeszenie sportowe|Zrzeszeń Sportowych]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Uroczyste zamknięcie Zimowych Mistrzostw Polski | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Sportowe]] | strony = 2 | data = nr 9 z 27 lutego 1951 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/5136}}</ref>. W 1955 [[Polski Związek Hokeja na Lodzie]] podjął decyzję o gruntownej reformie systemu rozgrywek o MP i wprowadzeniu w jej ramy [[Rozgrywki ligowe|modelu ligowego]]. Dlatego od [[I liga polska w hokeju na lodzie (1955/1956)|sezonu 1955/1956]] do dziś rywalizacja o miano najlepszej drużyny w Polsce toczona jest w formule ligowej:
11 706

edycji