Cudzoziemiec: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2 bajty ,  1 rok temu
(→‎Cudzoziemcy w polskim prawie: źródła/przypisy)
 
== Cudzoziemcy w polskim prawie ==
Zgodnie z art. 3 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach<ref>{{Dziennik Ustaw|20182020|209435}}</ref> (będącej uzupełnieniem ustawy z 2 kwietnia 2009 r. o [[obywatelstwo polskie|obywatelstwie polskim]]<ref>{{Dziennik Ustaw|2018|1829}}</ref>) „''cudzoziemcem jest każdy kto nie posiada obywatelstwa polskiego''.” <ref>Podobnie definiowały to przepisy wcześniejsze: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 13 sierpnia 1926 r. o cudzoziemcach – art. 1 ({{Dziennik Ustaw|1926|83|465}}), Ustawa z 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach – art. 1 ({{Dziennik Ustaw|1963|15|77}}), Ustawa z 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach – art. 2 ({{Dziennik Ustaw|1997|114|739}}) i Ustawa z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach – art. 2 ({{Dziennik Ustaw|2003|128|1175}}).</ref><ref>Zbliżone jest określenie art. 1 ust. 2 ustawy z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców: ''cudzoziemcem w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna nie posiadająca obywatelstwa polskiego'' ([http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20170002278 Dz.U. 2017 poz. 2278]).</ref> Oznacza to, że ustawa wskazuje na negatywną legalną definicję cudzoziemca. Według art. 5 ustawy o cudzoziemcach – cudzoziemca, który jest obywatelem dwóch lub większej liczby państw traktuje się jako obywatela tego państwa, którego dokumentu użył podczas wjazdu na terytorium RP. Stąd [[podwójne obywatelstwo|dwupaństwowców]] trzeba traktować jakby byli obywatelami tylko jednego państwa<ref>„Materialne prawo administracyjne” Z. Leoński, wyd. C.H. Beck, wyd. 9, s. 60.</ref>. W Polsce sprawami cudzoziemców zajmuje się [[Urząd do Spraw Cudzoziemców]] z siedzibą w Warszawie przy ul. Koszykowej 16<ref>[http://www.udsc.gov.pl/ Strona Urzędu do Spraw Cudzoziemców].</ref>.
 
Oprócz ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. status cudzoziemców regulują również inne akty prawne, jak np.: