Ziemia okrzemkowa: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 36 616 bajtów ,  1 rok temu
m
w mojej zmianie zostalo opublikowane ryzoko dla zdrowia ludzi co nie bylo zawarte w poprzedniej wersji
m (poprawa linków)
m (w mojej zmianie zostalo opublikowane ryzoko dla zdrowia ludzi co nie bylo zawarte w poprzedniej wersji)
W Polsce ziemia okrzemkowa występuje nielicznie, w okolicach Poznania, Łodzi, [[Augustów|Augustowa]]<ref name="Kutek, 1978"/> i [[Bircza (gmina)|Birczy]]. Wydobywana jest, między innymi, w [[Jawornik Ruski|Jaworniku Ruskim]].
 
 
 
 
 
Próbka ziemi okrzemkowej o jakości spożywczej
 
Ziemia okrzemkowa ( / ˌ d aɪ . ə t ə ˌ m eɪ ʃ ə s ˈ ɜːr θ / ) - znany również jako DE , ziemia okrzemkowa lub ziemia okrzemkowa / ziemia okrzemkowa - jest naturalnie występującą, miękką, krzemionkową skałą osadową, którą łatwo kruszy się w drobny biały lub prawie biały proszek. Ma wielkość cząstek od mniej niż 3 μm do więcej niż 1 mm, ale zwykle od 10 do 200 μm. W zależności od ziarnistości , proszek ten może mieć właściwości ścierne , podobne do proszku pumeksu , i ma niską gęstość w wyniku wysokiej porowatości . Typowy skład chemiczny suszonej w piecu ziemi okrzemkowej wynosi 80–90% krzemionki , z 2–4% tlenku glinu (przypisywanego głównie minerałom ilastym ) i 0,5–2% tlenku żelaza . [1]
 
Ziemia okrzemkowa składa się ze skamieniałych szczątków okrzemek , rodzaju twardego protisty . Jest stosowany jako pomoc w filtracji , łagodny środek ścierny w produktach, w tym pastach do metalu i pastach do zębów , insektycydu mechanicznym, chłonnym do płynów, matującym do powłok, wzmacniającym wypełniaczu w plastikach i gumie, przeciwblokującym w foliach z tworzywa sztucznego, porowatym nośniku dla katalizatorów chemicznych, żwirek dla kotów , aktywator w badaniach krzepnięcia krwi , stabilizujący składnik dynamitu , izolator termiczny i gleba dla roślin doniczkowych i drzew, takich jak bonsai . [2] [3]
 
Ziemia okrzemkowa widziana w jasnym oświetleniu pola pod mikroskopem świetlnym . Ziemia okrzemkowa składa się ze ścian komórkowych / skorup okrzemek jednokomórkowych i łatwo rozpada się na drobny proszek. Ściany komórkowe okrzemek zbudowane są z biogenicznej krzemionki ; krzemionka syntetyzowana w komórce okrzemkowej przez polimeryzację kwasu krzemowego . Ten obraz cząstek ziemi okrzemkowej w wodzie ma skalę 6.236 pikseli / μm , cały obraz obejmuje obszar około 1,13 na 0,69 mm.
 
Zdjęcie SEM ziemi okrzemkowej
 
Kompozycja
 
Każde złoże ziemi okrzemkowej jest inne, z różnymi mieszankami czystej ziemi okrzemkowej w połączeniu z innymi naturalnymi glinkami i minerałami. Okrzemki w każdym złożu zawierają różne ilości krzemionki, w zależności od wieku złoża. Gatunki okrzemek mogą również różnić się między złożami. Gatunek okrzemki zależy od wieku i paleośrodowiska złoża. Z kolei kształt okrzemki zależy od jego gatunku.
 
Wiele złóż w całej Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, takich jak Red Lake Earth, pochodzi z epoki miocenu i zawiera gatunek okrzemki znany jako Melosira granulata . Te okrzemki mają około 12 do 13 milionów lat i mają mały kulisty kształt. Depozyt zawierający okrzemki z tego wieku może zapewnić znacznie więcej korzyści niż depozyt starszy. Na przykład okrzemki z epoki eocenu (w wieku około 40 do 50 milionów lat) nie są tak skuteczne pod względem zdolności do wchłaniania płynów, ponieważ starsze okrzemki rekrystalizują, a ich małe pory wypełniają się krzemionką. [4]
 
formacji
 
Okrzemki powstają w wyniku gromadzenia się amorficznej krzemionki ( opal , SiO 2 · nH 2 O) pozostałości martwych okrzemek (mikroskopijne jednokomórkowe glony ) w osadach jeziornych lub morskich . Pozostałości skamielin składają się z pary symetrycznych skorup lub fragmentów . [1]
 
odkrycia
 
W 1836 lub 1837 r. Niemiecki chłop Peter Kasten odkrył ziemię okrzemkową (niem. Kieselgur ) podczas zatapiania studni na północnych zboczach wzgórza Haußelberg , w Pustaci Lüneburskiej w północnych Niemczech . [5] [6] [7]
 
Miejsca wydobycia i przechowywania w Pustaci Lüneburskiej
 
Neuohe - wydobycie od 1863 do 1994 Wiechel od 1871 do 1978 Hützel od 1876 do 1969 Hösseringen od ok. 1880 do 1894 Hammerstorf od ok. 1880 do 1920 Oberohe od 1884 do 1970 Schmarbeck od 1896 do ok. 1925 Steinbeck od 1897 do 1928 Breloh od 1907 do 1975 Schwindebeck od 1913 do 1973 Hetendorf od 1970 do 1994 Osady mają do 28 metrów grubości i wszystkie są ze słodkowodnej ziemi okrzemkowej.
 
   do. 1900–1910 Kopalnia ziemi okrzemkowej w Neuohe
 
   do. 1900–1910 obszar suszenia: przygotowuje się jeden stos do wypalania; inny jest w toku
 
   1913: Personel fabryki Neuohe z pracownikami i kucharką przed suszarnią
 
Do pierwszej wojny światowej prawie cała światowa produkcja ziemi okrzemkowej pochodziła z tego regionu.
 
Inne depozyty
 
W Niemczech ziemia okrzemkowa została również wydobyta w Altenschlirf [8] na Vogelsberg ( Górna Hesja ) i w Klieken [9] ( Saksonia-Anhalt ).
 
W rezerwacie przyrody Soos w Republice Czeskiej znajduje się warstwa ziemi okrzemkowej o grubości do 4 metrów.
 
Złoża na wyspie Skye , na zachodnim wybrzeżu Szkocji, wydobywano do 1960 r. [10]
 
W Kolorado i hrabstwie Clark w stanie Nevada w Stanach Zjednoczonych występują złoża o grubości do kilkuset metrów. Złoża morskie zostały opracowane w formacji Sisquoc w hrabstwie Santa Barbara w Kalifornii w pobliżu Lompoc i wzdłuż wybrzeża południowej Kalifornii . Dodatkowe złoża morskie zostały opracowane w Maryland , Wirginii , Algierii i MoClay w Danii. Złoża słodkowodnych jezior występują w Nevadzie, Oregonie , Waszyngtonie i Kalifornii . Osady jezior występują także w jeziorach międzyglodowawczych we wschodnich Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie oraz w Europie w Niemczech, Francji, Danii i Czechach. Światowe stowarzyszenie złóż diatomitu i złóż wulkanicznych sugeruje, że dostępność krzemionki z popiołu wulkanicznego może być konieczna w przypadku grubych złóż diatomitu. [11]
 
Ziemia okrzemkowa znajduje się czasem na pustynnych powierzchniach. Badania wykazały, że erozja ziemi okrzemkowej na takich obszarach (takich jak depresja Bodélé na Saharze ) jest jednym z najważniejszych źródeł pyłu wpływającego na klimat w atmosferze.
 
Krzemionkowe zrębki okrzemek gromadzą się w świeżych i słonawych mokradłach i jeziorach. Niektóre torfy i błoto zawierają wystarczającą liczbę frustul, które można wydobywać. Większość ziem okrzemkowych na Florydzie znaleziono w błocie mokradeł lub jezior. American Diatomite Corporation, od 1935 do 1946 r., Rafinował maksymalnie 145 ton rocznie z zakładu przetwórczego w pobliżu Clermont na Florydzie . Błoto z kilku miejsc w hrabstwie Lake na Florydzie zostało wysuszone i spalone ( kalcynowane ) w celu wytworzenia ziemi okrzemkowej. [12] Wcześniej wydobyto go z jeziora Myvatn na Islandii.
 
Komercyjne złoża diatomitu są ograniczone do trzeciorzędu lub czwartorzędu . Starsze złoża już w okresie kredy są znane, ale niskiej jakości. [11]
 
Ziemia okrzemkowa jest dostępna w handlu w kilku formatach:
 
   granulowana ziemia okrzemkowa jest surowcem po prostu kruszonym w celu wygodnego pakowania
 
   zmielona lub zmikronizowana ziemia okrzemkowa jest szczególnie drobna (10 μm do 50 μm) i stosowana do środków owadobójczych.
 
   kalcynowana ziemia okrzemkowa jest poddawana obróbce cieplnej i aktywowana na filtry.
 
materiałów wybuchowych
 
Poszczególne ściany komórek okrzemek często zachowują swój kształt nawet w komercyjnie przetwarzanych mediach filtracyjnych, takich jak ta do basenów
 
Żywe okrzemki morskie z Antarktydy (powiększenie)
 
W 1866 r. Alfred Nobel odkrył, że nitrogliceryna może być znacznie bardziej stabilna, jeśli zostanie wchłonięta przez diatomit. Umożliwia to znacznie bezpieczniejszy transport i obsługę niż nitrogliceryna w jej surowej postaci. Opatentował tę mieszaninę jako dynamit w 1867 r .; mieszanina jest również nazywana dynamitem guhr.
 
Filtracja
 
Inżynier z Celle, Wilhelm Berkefeld, rozpoznał zdolność ziemi okrzemkowej do filtrowania i opracował filtry rurkowe (znane jako świece filtracyjne) wystrzeliwane z ziemi okrzemkowej. [13] Podczas epidemii cholery w Hamburgu w 1892 r. Z powodzeniem zastosowano te filtry Berkefeld . Jedna forma ziemi okrzemkowej jest stosowana jako ośrodek filtrujący , szczególnie w basenach. Ma wysoką porowatość, ponieważ składa się z mikroskopijnie małych, pustych cząstek. Ziemia okrzemkowa (czasami nazywana znakami towarowymi, takimi jak Celite) jest stosowana w chemii jako pomoc w filtracji, do filtrowania bardzo drobnych cząstek, które w przeciwnym razie mogłyby przejść lub zatkać bibułę filtracyjną . Służy również do filtrowania wody, szczególnie w procesie uzdatniania wody pitnej oraz w zbiornikach rybnych i innych płynach, takich jak piwo i wino . Może również filtrować syropy , cukier i miód bez usuwania lub zmiany ich koloru, smaku lub właściwości odżywczych. [14]
 
ścierniwa
 
Najstarsze zastosowanie diatomitu jest jako bardzo łagodny środek ścierny i do tego celu był stosowany zarówno w pastach do zębów, jak i w pastach do metali, a także w niektórych peelingach do twarzy.
 
Kontrola szkodników
 
Diatomit jest cenny jako środek owadobójczy , ze względu na jego właściwości ścierne i fizykosorpcyjne . [15] Drobny proszek adsorbuje lipidy z woskowej zewnętrznej warstwy egzoszkieletów wielu gatunków owadów; warstwa ta działa jak bariera, która zapobiega utracie pary wodnej z ciała owada. Uszkodzenie warstwy zwiększa parowanie wody z ich ciał, przez co odwadniają się, często śmiertelnie.
 
Stawonogi giną w wyniku niedoboru ciśnienia wody, zgodnie z prawem dyfuzji Ficka . Działa to również przeciwko ślimakom i jest powszechnie stosowane w ogrodnictwie do zwalczania ślimaków . Ponieważ jednak ślimaki zamieszkują wilgotne środowisko, skuteczność jest bardzo niska. Ziemia okrzemkowa jest czasem mieszana z atraktantem lub innymi dodatkami w celu zwiększenia jej skuteczności.
 
Nie stwierdzono, aby kształt okrzemek zawartych w złożu wpływał na ich funkcjonalność, jeśli chodzi o adsorpcję lipidów; jednak niektóre zastosowania, takie jak ślimaki i ślimaki, działają najlepiej, gdy stosuje się okrzemkę o określonym kształcie, co sugeruje, że adsorpcja lipidów to nie wszystko. Na przykład w przypadku ślimaków i ślimaków duże kolczaste okrzemki działają najlepiej, aby zranić nabłonek mięczaka. Skorupki okrzemek będą w pewnym stopniu działać na ogromną większość zwierząt, które ulegają ekdyzie w zrzucaniu skórek , takich jak stawonogi lub nicienie . Może także mieć inne działanie na lophotrochozoany , takie jak mięczaki lub pierścienie .
 
Diatomit klasy medycznej został przebadany pod kątem jego skuteczności jako środka odrobaczającego u bydła; w obu cytowanych badaniach grupy traktowane ziemią okrzemkową nie radziły sobie lepiej niż grupy kontrolne. [16] [17] Jest powszechnie stosowany zamiast kwasu borowego i może być stosowany w celu kontroli i ewentualnego wyeliminowania pluskiew , roztoczy kurzu domowego , karalucha , mrówek i pcheł . [18]
 
Ziemia okrzemkowa jest szeroko stosowana do zwalczania owadów podczas przechowywania ziarna. [19]
 
Aby być skutecznym środkiem owadobójczym, ziemia okrzemkowa musi być niezaszczepiona (tj. Nie może być poddana obróbce cieplnej przed zastosowaniem) [20] i mieć średnią wielkość cząstek poniżej około 12 μm (tj. Jakość spożywczą - patrz poniżej ) .
 
Chociaż pestycydy zawierające ziemię okrzemkową są uważane za stosunkowo niskie, nie są wyłączone z przepisów w Stanach Zjednoczonych na mocy federalnej ustawy o środkach owadobójczych, grzybobójczych i gryzoniobójczych i muszą być zarejestrowane w Agencji Ochrony Środowiska . [21]
 
termiczna
 
Jego właściwości termiczne pozwalają na stosowanie go jako materiału barierowego w niektórych sejfach ognioodpornych. [ potrzebne źródło ] Jest również stosowany w ewakuowanej izolacji proszkowej do stosowania z kriogeniką. [22] Proszek ziemi okrzemkowej wprowadza się do przestrzeni próżniowej, aby zwiększyć skuteczność izolacji próżniowej. Został zastosowany w klasycznych kuchenkach AGA jako termiczna bariera cieplna.
 
Obsługa katalizatora
 
Ziemia okrzemkowa znajduje również pewne zastosowanie jako podłoże dla katalizatorów , ogólnie służące maksymalizacji pola powierzchni i aktywności katalizatora. Na przykład na materiale można osadzić nikiel - połączenie to nazywa się Ni – Kieselguhr - w celu poprawy jego aktywności jako katalizatora uwodornienia . [23]
 
Zastosowanie w rolnictwie
 
Naturalna słodkowodna ziemia okrzemkowa jest stosowana w rolnictwie do przechowywania ziarna jako środek przeciwzbrylający , a także środek owadobójczy. [24] Został zatwierdzony przez Food and Drug Administration jako dodatek paszowy [25], aby zapobiec zbrylaniu.
 
Niektórzy uważają, że można go stosować jako naturalny środek przeciw robakom (odrobaczacz), chociaż badania nie wykazały jego skuteczności. [16] [17] Niektórzy rolnicy dodają go do paszy dla zwierząt i drobiu, aby zapobiec zbrylaniu się paszy. [26] „Ziemia okrzemkowa klasy spożywczej” jest szeroko dostępna w sklepach z zaopatrzeniem rolniczym.
 
Diatomit słodkowodny może być stosowany jako podłoże do uprawy w ogrodach hydroponicznych .
 
Jest również stosowany jako podłoże do uprawy w roślinach doniczkowych, szczególnie jako gleba bonsai . Entuzjaści Bonsai używają go jako dodatku do gleby lub sadzą drzewo bonsai w 100% ziemi okrzemkowej. W ogrodnictwie warzywnym jest czasem stosowany jako środek poprawiający glebę , ponieważ podobnie jak perlit , wermikulit i glina ekspandowana zatrzymuje wodę i składniki odżywcze, jednocześnie szybko i swobodnie odprowadzając wodę, umożliwiając wysoki przepływ tlenu w pożywce.
 
Marker w eksperymentach żywieniowych zwierząt gospodarskich
 
Naturalnie suszona, nie kalcynowana ziemia okrzemkowa jest regularnie wykorzystywana w badaniach żywieniowych zwierząt gospodarskich jako źródło nierozpuszczalnego w kwasie popiołu (AIA), który jest stosowany jako niestrawny marker. Mierząc zawartość AIA w stosunku do składników odżywczych w testowanych dietach i kale lub surowcu pobranym z końcowego jelita krętego (ostatnia jedna trzecia jelita cienkiego), procent tego strawionego składnika odżywczego można obliczyć, stosując następujące równanie:
 
<nowiki>N. = ( 1 - N. fa N. fa × ZA fa ZA fa ) × 100 {\ displaystyle N = \ left (1 - {\ frac {N_ {f}} {N_ {F}}} \ times {\ frac {A_ {F}} {A_ {f}}} \ right) \ razy 100 } N = \ left (1 - {\ frac {N_ {f}} {N_ {F}}} \ times {\ frac {A_ {F}} {A_ {f}}} \ right) \ razy 100</nowiki>
 
gdzie:
 
N oznacza strawność składników odżywczych (%)
 
N f to ilość składników odżywczych w kale (%)
 
N F to ilość składników odżywczych w paszy (%)
 
A f to ilość AIA w kale (%)
 
A F to ilość AIA w paszy (%)
 
Naturalna słodkowodna ziemia okrzemkowa jest preferowana przez wielu badaczy nad tlenkiem chromu, który jest szeroko stosowany w tym samym celu, ten ostatni jest znanym czynnikiem rakotwórczym, a zatem potencjalnym zagrożeniem dla personelu badawczego.
 
konstrukcji
 
Zużyta ziemia okrzemkowa z procesu warzenia może być dodana do masy ceramicznej w celu produkcji czerwonych cegieł o wyższej porowatości otwartej. [27]
 
Ziemia okrzemkowa może być również wykorzystana do produkcji porowatej lekkiej ceramiki. [28]
 
Określone odmiany
 
   Tripolite to odmiana występująca w Trypolisie w Libii.
 
   Glina Bann to odmiana występująca w dolinie Dolnego Bann w Irlandii Północnej.
 
   Moler ( Mo-clay ) to odmiana występująca w północno-zachodniej Danii, szczególnie na wyspach Fur i Mors .
 
   Ziemia okrzemkowa pochodząca ze słodkiej wody jest typem stosowanym w amerykańskim rolnictwie do przechowywania ziarna, jako dodatek do pasz i jako środek owadobójczy. Jest produkowany w postaci niezaszczepionej , ma bardzo drobną wielkość cząstek i ma bardzo niską zawartość krzemionki krystalicznej (<2%).
 
   Filtr do basenów / piwa / wina pochodzący z słonej wody nie nadaje się do spożycia przez ludzi ani nie jest skuteczny jako środek owadobójczy. Zwykle kalcynowany przed sprzedażą w celu usunięcia zanieczyszczeń i niepożądanych lotnych składników, składa się z większych cząstek niż wersja słodkowodna i ma wysoką zawartość krzemionki krystalicznej (> 60%).
 
Degradacja mikrobiologiczna
 
Znaczenie klimatyczne
 
Na klimat Ziemi wpływa pył w atmosferze , dlatego zlokalizowanie głównych źródeł pyłu atmosferycznego jest ważne dla klimatologii . Ostatnie badania wskazują, że znaczną rolę odgrywają powierzchniowe złoża ziemi okrzemkowej. Badania pokazują, że znaczny pył pochodzi z depresji Bodélé w Czadzie , gdzie burze przepychają żwir diatomitowy nad wydmami , generując pył na skutek ścierania . [31]
 
Względy bezpieczeństwa
 
Wdychanie krzemionki krystalicznej jest szkodliwe dla płuc, powodując krzemicę . Uważa się, że krzemionka amorficzna ma niską toksyczność, ale długotrwałe wdychanie powoduje zmiany w płucach. [32] Ziemia okrzemkowa jest w większości krzemionką amorficzną , ale zawiera pewną krzemionkę krystaliczną, szczególnie w postaci słonej wody. [33] W badaniu pracowników narażeni na naturalną DE przez ponad 5 lat nie mieli znaczących zmian w płucach, podczas gdy u 40% osób narażonych na kalcynowaną postać rozwinęła się pylica płuc . [34] Dzisiejsze popularne preparaty DE są bezpieczniejsze w użyciu, ponieważ składają się głównie z amorficznej krzemionki i zawierają niewiele lub nie zawierają krzemionki krystalicznej. [35]
 
Zawartość krzemionki krystalicznej w DE jest regulowana w Stanach Zjednoczonych przez Administrację Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (OSHA), a istnieją wytyczne z Narodowego Instytutu Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy określające maksymalne dopuszczalne ilości w produkcie (1%) i w powietrze w pobliżu strefy oddychania pracowników, z zalecanym limitem narażenia wynoszącym 6 mg / m3 w ciągu 8 godzin pracy. [35] OSHA wyznaczyła dopuszczalny limit narażenia ziemi okrzemkowej na 20 mppcf (80 mg / m 3 /% SiO 2 ). Przy poziomach 3000 mg / m3 ziemia okrzemkowa jest natychmiast niebezpieczna dla życia i zdrowia. [36]
 
W latach 30. XX wieku stwierdzono, że długotrwałe narażenie zawodowe pracowników w branży krystobalitowej DE, którzy przez dziesięciolecia byli narażeni na wysoki poziom krzemionki krystalicznej w powietrzu, wiązało się ze zwiększonym ryzykiem krzemicy . [37]
 
Obecnie pracownicy są zobowiązani do stosowania środków ochrony dróg oddechowych, gdy stężenie krzemionki przekracza dopuszczalne poziomy.
 
Diatomit produkowany do filtrów basenowych poddawany jest działaniu wysokiej temperatury ( kalcynacji ) i topnika ( sody kalcynowanej ), co powoduje, że niegroźny bezpostaciowy bezpostaciowy dwutlenek krzemu przybiera postać krystaliczną. [35]
 
 
Natural dried, not calcinated diatomaceous earth is regularly used in livestock nutrition research as a source of acid insoluble ash (AIA), which is used as an indigestible marker. By measuring the content of AIA relative to nutrients in test diets and feces or digesta sampled from the terminal ileum (last third of the small intestine) the percentage of that nutrient digested can be calculated using the following equation:
 
<nowiki>N = ( 1 − N f N F × A F A f ) × 100 {\displaystyle N=\left(1-{\frac {N_{f}}{N_{F}}}\times {\frac {A_{F}}{A_{f}}}\right)\times 100} N=\left(1-{\frac {N_{f}}{N_{F}}}\times {\frac {A_{F}}{A_{f}}}\right)\times 100</nowiki>
 
where:
 
N is the nutrient digestibility (%)
 
Nf is the amount of nutrients in the feces (%)
 
NF is the amount of nutrients in the feed (%)
 
Af is the amount of AIA in the feces (%)
 
AF is the amount of AIA in the feed (%)
 
Natural freshwater diatomaceous earth is preferred by many researchers over chromic oxide, which has been widely used for the same purpose, the latter being a known carcinogen and, therefore, a potential hazard to research personnel.
 
Construction
 
Spent diatomaceous earth from the brewing process can be added to ceramic mass for the production of red bricks with higher open porosity.[27]
 
Diatomaceous earth can also be used to produce porous lightweight ceramics. [28]
 
Specific varieties
 
   Tripolite is the variety found in Tripoli, Libya.
 
   Bann clay is the variety found in the Lower Bann valley in Northern Ireland.
 
   Moler (Mo-clay) is the variety found in northwestern Denmark, especially on the islands of Fur and Mors.
 
   Freshwater-derived food grade diatomaceous earth is the type used in United States agriculture for grain storage, as feed supplement, and as an insecticide. It is produced uncalcinated, has a very fine particle size, and is very low in crystal silica (<2%).
 
   Salt-water-derived pool / beer / wine filter grade is not suitable for human consumption or effective as an insecticide. Usually calcinated before being sold to remove impurities and undesirable volatile contents, it is composed of larger particles than the freshwater version and has a high crystalline silica content (>60%).
 
Microbial degradation
 
Certain species of bacteria in oceans and lakes can accelerate the rate of dissolution of silica in dead and living diatoms; by using hydrolytic enzymes to break down the organic algal material.[29][30]
 
Climatologic importance
 
The Earth's climate is affected by dust in the atmosphere, so locating major sources of atmospheric dust is important for climatology. Recent research indicates that surface deposits of diatomaceous earth play an important role. Research shows that significant dust comes from the Bodélé depression in Chad, where storms push diatomite gravel over dunes, generating dust by abrasion.[31]
 
Safety considerations
 
Inhalation of crystalline silica is harmful to the lungs, causing silicosis. Amorphous silica is considered to have low toxicity, but prolonged inhalation causes changes to the lungs.[32] Diatomaceous earth is mostly amorphous silica, but contains some crystalline silica, especially in the saltwater forms.[33] In a study of workers, those exposed to natural D.E. for over 5 years had no significant lung changes, while 40% of those exposed to the calcined form had developed pneumoconiosis.[34] Today's common D.E. formulations are safer to use as they are predominantly made up of amorphous silica and contain little or no crystalline silica.[35]
 
The crystalline silica content of D.E. is regulated in the United States by the Occupational Safety and Health Administration (OSHA), and there are guidelines from the National Institute for Occupational Safety and Health setting maximum amounts allowable in the product (1%) and in the air near the breathing zone of workers, with a recommended exposure limit at 6 mg/m3 over an 8-hour workday.[35] OSHA has set a permissible exposure limit for diatomaceous earth as 20 mppcf (80 mg/m3/%SiO2). At levels of 3000 mg/m3, diatomaceous earth is immediately dangerous to life and health.[36]
 
In the 1930s, long-term occupational exposure among workers in the cristobalite D.E. industry who were exposed to high levels of airborne crystalline silica over decades were found to have an increased risk of silicosis.[37]
 
Today, workers are required to use respiratory-protection measures when concentrations of silica exceed allowable levels.
 
Diatomite produced for pool filters is treated with high heat (calcination) and a fluxing agent (soda ash), causing the formerly harmless amorphous silicon dioxide to assume its crystalline form.[35]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Antonides, Lloyd E. (1997). Diatomite (PDF). USGS. Retrieved December 12, 2010.
 
Reka, Arianit A.; Pavlovski, Blagoj; Ademi, Egzon; Jashari, Ahmed; Boev, Blazo; Boev, Ivan; Makreski, Petre (December 31, 2019). "Effect Of Thermal Treatment Of Trepel At Temperature Range 800-1200˚C". Open Chemistry. 17 (1): 1235–1243. doi:10.1515/chem-2019-0132.
 
Reka, Arianit; Anovski, Todor; Bogoevski, Slobodan; Pavlovski, Blagoj; Boškovski, Boško (December 29, 2014). "Physical-chemical and mineralogical-petrographic examinations of diatomite from deposit near village of Rožden, Republic of Macedonia". Geologica Macedonica. 28 (2): 121–126.
 
"Diatoms". UCL London's Global University. Retrieved September 14, 2011.
 
"History of Diatoms – What Is Diatomaceous Earth". Diatomaceous. Diatomaceous Organization. Retrieved October 12, 2018.[better source needed]
 
"Diatomaceous Earth (one of my new favorite products)". Homesteading Stewards. June 5, 2012. Retrieved October 12, 2018.[better source needed]
 
Klebs, Florian (December 17, 2001). "Deutschland - Wiege des Nobelpreis: Tourismus-Industrie und Forschung auf den Spuren Alfred Nobels" (in German). Alexander von Humboldt Foundation. Retrieved October 12, 2018.
 
"Was ist es um die Kieselgur?". Archived from the original on September 28, 2007. Retrieved March 10, 2010. Über den früheren Abbau von Kieselgur im Vogelsberg/Hessen
 
Geschichte des Kieselgurabbaus in Klieken Archived April 20, 2008, at the Wayback Machine
 
"SKYE DIATOMITE: A LOST INDUSTRY". www.stornowaygazette.co.uk.
 
Cummins, Arthur B., Diatomite, in Industrial Minerals and Rocks, 3rd ed. 1960, American Institute of Mining, Metallurgical, and Petroleum Engineers, pp. 303–319
 
Davis, Jr., John H. (1946). The Peat Deposits of Florida Their Occurrence, Development and Uses, Geological Bulletin No. 30. Florida Geological Survey.
 
"BERKEFELD® & AQUANTIS Water Treatment - Veolia Water Technologies". technomaps.veoliawatertechnologies.com.
 
Amos Ives Root; Ernest Rob Root (March 1, 2005). The ABC And Xyz of Bee Culture. Kessinger Publishing. p. 387. <nowiki>ISBN 978-1-4179-2427-1</nowiki>.
 
Fields, Paul; Allen, Sylvia; Korunic, Zlatko; McLaughlin, Alan; Stathers, Tanya (July 2002). "Standardized testing for diatomaceous earth" (PDF). Proceedings of the Eighth International Working Conference of Stored-Product Protection. York, U.K.: Entomological Society of Manitoba.
 
Lartigue, E. del C.; Rossanigo, C. E. (2004). "Insecticide and anthelmintic assessment of diatomaceous earth in cattle". Veterinaria Argentina. 21 (209): 660–674.
 
Fernandez, M. I.; Woodward, B. W.; Stromberg, B. E. (1998). "Effect of diatomaceous earth as an anthelmintic treatment on internal parasites and feedlot performance of beef steers". Animal Science. 66 (3): 635–641. doi:10.1017/S1357729800009206.
 
Faulde, M. K.; Tisch, M.; Scharninghausen, J. J. (August 2006). "Efficacy of modified diatomaceous earth on different cockroach species (Orthoptera, Blattellidae) and silverfish (Thysanura, Lepismatidae)". Journal of Pest Science. 79 (3): 155–161. doi:10.1007/s10340-006-0127-8.
 
"The Food Storage Faq – Specific Specifications". Survival-center.com. Retrieved July 7, 2013.
 
Capinera, John L. (2008). "Diatomaceous earth". In Capinera, John L. (ed.). Encyclopedia of Entomology (Second ed.). Springer. p. 1216. <nowiki>ISBN 978-1-4020-6242-1</nowiki>.
 
"Pesticide Labeling Questions & Answers - Advertising Claims". EPA. Archived from the original on May 30, 2013. Retrieved July 7, 2013.
 
Flynn, Thomas M. "Cryogenic Equipment and Cryogenic Systems Analysis." Cryogenic Engineering. Boca Raton etc.: CRC, 2005. Print.
 
Nishimura, Shigeo (2001). Handbook of Heterogeneous Catalytic Hydrogenation for Organic Synthesis (1st ed.). Newyork: Wiley-Interscience. pp. 2–5. <nowiki>ISBN 9780471396987</nowiki>.
 
"Prevention and Management of Insects and Mites in Farm-Stored Grain". Province of Manitoba. Archived from the original on October 18, 2013. Retrieved July 7, 2013.
 
"21 CFR 573.340 - Diatomaceous earth" (PDF). Code of Federal Regulations (annual edition)—Title 21 - Food and Drugs—Part 573 - Food additives permitted in feed and drinking water of animals—Section 573.340 - Diatomaceous earth. Food and Drug Administration/U.S. Government Publishing Office. April 1, 2001. Retrieved February 9, 2016.
 
"Diatomaceous Earth (DE)".
 
Ferraz, E.; Coroado, J.; Silva, J.; Gomes, C.; Rocha, F. (2011). "Manufacture of ceramic bricks using recycled brewing spent kieselguhr". Materials and Manufacturing Processes. 26 (10): 1319–1329. doi:10.1080/10426914.2011.551908.
 
Reka, Arianit A.; Pavlovski, Blagoj; Makreski, Petre (October 2017). "New optimized method for low-temperature hydrothermal production of porous ceramics using diatomaceous earth". Ceramics International. 43 (15): 12572–12578. doi:10.1016/j.ceramint.2017.06.132.
 
Bidle, Kay D.; Azam, Farooq (February 1999). "Accelerated dissolution of diatom silica by marine bacterial assemblages". Nature. 397 (6719): 508–512. Bibcode:1999Natur.397..508B. doi:10.1038/17351.
 
Zakharova, Yulia R.; Galachyants, Yuri P.; Kurilkina, Maria I.; Likhoshvay, Alexander V.; Petrova, Darya P.; Shishlyannikov, Sergey M.; Ravin, Nikolai V.; Mardanov, Andrey V.; Beletsky, Alexey V.; Likhoshway, Yelena V.; Mormile, Melanie R. (April 1, 2013). "The Structure of Microbial Community and Degradation of Diatoms in the Deep Near-Bottom Layer of Lake Baikal". PLoS ONE. 8 (4): e59977. Bibcode:2013PLoSO...859977Z. doi:10.1371/journal.pone.0059977. PMC 3613400. <nowiki>PMID 23560063</nowiki>.
 
Washington, R.; Todd, M. C.; Lizcano, G.; Tegen, I.; Flamant, C.; et al. (2006). "Links between topography, wind, deflation, lakes and dust: The case of the Bodélé Depression, Chad" (PDF). Geophysical Research Letters. 33 (9): L09401. Bibcode:2006GeoRL..33.9401W. doi:10.1029/2006GL025827. ISSN 0094-8276.
 
"NIOSH 1988 OSHA PEL Project Documentation: List by Chemical Name: SILICA, AMORPHO". CDC. September 19, 2018.
 
"Diatomaceous Earth: Its Use and Precautions" (PDF). Archived from the original (PDF) on July 17, 2013. Retrieved November 9, 2013.
 
<nowiki>https://www.cdc.gov/niosh/docs/81-123/pdfs/0552.pdf</nowiki>
 
"Wayback Machine" (PDF). web.archive.org. July 10, 2003.
 
"NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards - Silica, amorphous". CDC. Retrieved November 21, 2015.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
<br />
== Przypisy ==
{{Przypisy}}2. Antonides, Lloyd E. (1997). Diatomite (PDF). USGS. Retrieved December 12, 2010.
{{Przypisy}}
 
Reka, Arianit A.; Pavlovski, Blagoj; Ademi, Egzon; Jashari, Ahmed; Boev, Blazo; Boev, Ivan; Makreski, Petre (December 31, 2019). "Effect Of Thermal Treatment Of Trepel At Temperature Range 800-1200˚C". Open Chemistry. 17 (1): 1235–1243. doi:10.1515/chem-2019-0132.
 
Reka, Arianit; Anovski, Todor; Bogoevski, Slobodan; Pavlovski, Blagoj; Boškovski, Boško (December 29, 2014). "Physical-chemical and mineralogical-petrographic examinations of diatomite from deposit near village of Rožden, Republic of Macedonia". Geologica Macedonica. 28 (2): 121–126.
 
"Diatoms". UCL London's Global University. Retrieved September 14, 2011.
 
"History of Diatoms – What Is Diatomaceous Earth". Diatomaceous. Diatomaceous Organization. Retrieved October 12, 2018.[better source needed]
 
"Diatomaceous Earth (one of my new favorite products)". Homesteading Stewards. June 5, 2012. Retrieved October 12, 2018.[better source needed]
 
Klebs, Florian (December 17, 2001). "Deutschland - Wiege des Nobelpreis: Tourismus-Industrie und Forschung auf den Spuren Alfred Nobels" (in German). Alexander von Humboldt Foundation. Retrieved October 12, 2018.
 
"Was ist es um die Kieselgur?". Archived from the original on September 28, 2007. Retrieved March 10, 2010. Über den früheren Abbau von Kieselgur im Vogelsberg/Hessen
 
Geschichte des Kieselgurabbaus in Klieken Archived April 20, 2008, at the Wayback Machine
 
"SKYE DIATOMITE: A LOST INDUSTRY". www.stornowaygazette.co.uk.
 
Cummins, Arthur B., Diatomite, in Industrial Minerals and Rocks, 3rd ed. 1960, American Institute of Mining, Metallurgical, and Petroleum Engineers, pp. 303–319
 
Davis, Jr., John H. (1946). The Peat Deposits of Florida Their Occurrence, Development and Uses, Geological Bulletin No. 30. Florida Geological Survey.
 
"BERKEFELD® & AQUANTIS Water Treatment - Veolia Water Technologies". technomaps.veoliawatertechnologies.com.
 
Amos Ives Root; Ernest Rob Root (March 1, 2005). The ABC And Xyz of Bee Culture. Kessinger Publishing. p. 387. <nowiki>ISBN 978-1-4179-2427-1</nowiki>.
 
Fields, Paul; Allen, Sylvia; Korunic, Zlatko; McLaughlin, Alan; Stathers, Tanya (July 2002). "Standardized testing for diatomaceous earth" (PDF). Proceedings of the Eighth International Working Conference of Stored-Product Protection. York, U.K.: Entomological Society of Manitoba.
 
Lartigue, E. del C.; Rossanigo, C. E. (2004). "Insecticide and anthelmintic assessment of diatomaceous earth in cattle". Veterinaria Argentina. 21 (209): 660–674.
 
Fernandez, M. I.; Woodward, B. W.; Stromberg, B. E. (1998). "Effect of diatomaceous earth as an anthelmintic treatment on internal parasites and feedlot performance of beef steers". Animal Science. 66 (3): 635–641. doi:10.1017/S1357729800009206.
 
Faulde, M. K.; Tisch, M.; Scharninghausen, J. J. (August 2006). "Efficacy of modified diatomaceous earth on different cockroach species (Orthoptera, Blattellidae) and silverfish (Thysanura, Lepismatidae)". Journal of Pest Science. 79 (3): 155–161. doi:10.1007/s10340-006-0127-8.
 
"The Food Storage Faq – Specific Specifications". Survival-center.com. Retrieved July 7, 2013.
 
Capinera, John L. (2008). "Diatomaceous earth". In Capinera, John L. (ed.). Encyclopedia of Entomology (Second ed.). Springer. p. 1216. <nowiki>ISBN 978-1-4020-6242-1</nowiki>.
 
"Pesticide Labeling Questions & Answers - Advertising Claims". EPA. Archived from the original on May 30, 2013. Retrieved July 7, 2013.
 
Flynn, Thomas M. "Cryogenic Equipment and Cryogenic Systems Analysis." Cryogenic Engineering. Boca Raton etc.: CRC, 2005. Print.
 
Nishimura, Shigeo (2001). Handbook of Heterogeneous Catalytic Hydrogenation for Organic Synthesis (1st ed.). Newyork: Wiley-Interscience. pp. 2–5. <nowiki>ISBN 9780471396987</nowiki>.
 
"Prevention and Management of Insects and Mites in Farm-Stored Grain". Province of Manitoba. Archived from the original on October 18, 2013. Retrieved July 7, 2013.
 
"21 CFR 573.340 - Diatomaceous earth" (PDF). Code of Federal Regulations (annual edition)—Title 21 - Food and Drugs—Part 573 - Food additives permitted in feed and drinking water of animals—Section 573.340 - Diatomaceous earth. Food and Drug Administration/U.S. Government Publishing Office. April 1, 2001. Retrieved February 9, 2016.
 
"Diatomaceous Earth (DE)".
 
Ferraz, E.; Coroado, J.; Silva, J.; Gomes, C.; Rocha, F. (2011). "Manufacture of ceramic bricks using recycled brewing spent kieselguhr". Materials and Manufacturing Processes. 26 (10): 1319–1329. doi:10.1080/10426914.2011.551908.
 
Reka, Arianit A.; Pavlovski, Blagoj; Makreski, Petre (October 2017). "New optimized method for low-temperature hydrothermal production of porous ceramics using diatomaceous earth". Ceramics International. 43 (15): 12572–12578. doi:10.1016/j.ceramint.2017.06.132.
 
Bidle, Kay D.; Azam, Farooq (February 1999). "Accelerated dissolution of diatom silica by marine bacterial assemblages". Nature. 397 (6719): 508–512. Bibcode:1999Natur.397..508B. doi:10.1038/17351.
 
Zakharova, Yulia R.; Galachyants, Yuri P.; Kurilkina, Maria I.; Likhoshvay, Alexander V.; Petrova, Darya P.; Shishlyannikov, Sergey M.; Ravin, Nikolai V.; Mardanov, Andrey V.; Beletsky, Alexey V.; Likhoshway, Yelena V.; Mormile, Melanie R. (April 1, 2013). "The Structure of Microbial Community and Degradation of Diatoms in the Deep Near-Bottom Layer of Lake Baikal". PLoS ONE. 8 (4): e59977. Bibcode:2013PLoSO...859977Z. doi:10.1371/journal.pone.0059977. PMC 3613400. <nowiki>PMID 23560063</nowiki>.
 
Washington, R.; Todd, M. C.; Lizcano, G.; Tegen, I.; Flamant, C.; et al. (2006). "Links between topography, wind, deflation, lakes and dust: The case of the Bodélé Depression, Chad" (PDF). Geophysical Research Letters. 33 (9): L09401. Bibcode:2006GeoRL..33.9401W. doi:10.1029/2006GL025827. ISSN 0094-8276.
 
"NIOSH 1988 OSHA PEL Project Documentation: List by Chemical Name: SILICA, AMORPHO". CDC. September 19, 2018.
 
"Diatomaceous Earth: Its Use and Precautions" (PDF). Archived from the original (PDF) on July 17, 2013. Retrieved November 9, 2013.
 
<nowiki>https://www.cdc.gov/niosh/docs/81-123/pdfs/0552.pdf</nowiki>
 
"Wayback Machine" (PDF). web.archive.org. July 10, 2003.
 
"NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards - Silica, amorphous". CDC. Retrieved November 21, 2015.
 
Hughes, Janet M.; Weill, Hans; Checkoway, Harvey; Jones, Robert N.; Henry, Melanie M.; Heyer, Nicholas J.; Seixas, Noah S.; Demers, Paul A. (1998). "Radiographic Evidence of Silicosis Risk in the Diatomaceous Earth Industry". American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine. 158 (3): 807–814. doi:10.1164/ajrccm.158.3.9709103. ISSN 1073-449X. <nowiki>PMID 9731009</nowiki>.
[[Kategoria:Skały organogeniczne]]
[[Kategoria:Surowce ceramiczne]]
1

edycja