Wachlarz (przedmiot): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 17 bajtów ,  2 lata temu
m
m (→‎Historia wachlarza w Japonii: drobne redakcyjne)
W parnych miesiącach letnich w zachodniej i środkowej Japonii, wachlarz służy do ochłody, odpędzania insektów, lub rozniecania ognia. Jest też środkiem wyrazu w tańcu.
 
W VI wieku, poprzez [[Korea|Koreę]] wraz z przyjęciem [[buddyzm]]u, oraz przez wysoko rozwiniętą kulturę cesarskich [[Chiny|Chin]], do [[Japonia|Japonii]] trafiły wachlarze chińskie. Głównie był to popularny w czasach zachodniej [[Dynastia Han|dynastii Han]] wachlarz liściasty zwany po japońsku ''uchiwa'' oraz wachlarz-pióropusz z piór bażanta, które to formy znaleźć można na ściennych malowidłach grobowych z VI wieku. Te chińskie formy wachlarza używane były głównie przez rodzinę cesarską i wysokich kapłanów jako znak ich godności. Prosty lud używał wachlarzy plecionych z listowia.
 
Przypuszczalnie na początku okresu [[Heian]] (794–1185) japońscy rzemieślnicy wynaleźli wachlarz składany ''ōgi'' albo ''sensu''. Najstarszy typ takiego wachlarza zbudowany jest z wąskich, klinowatych płytek z drewna cyprysu, które w swej szerszej części są zszyte. Takie cyprysowe, skomplikowane w budowie, wachlarze ''hi-ōgi'' stanowiły najczęściej charakterystyczne dodatki strojów dam dworu. Wykonane z kości słoniowej lub [[szylkret]]u, trafiały później jako kosztowne przedmioty zbytku na Zachód.
1435

edycji