Języki samojedzkie: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  1 rok temu
int.
(drobne redakcyjne)
(int.)
 
'''Języki samojedzkie''', rzadziej nazywane także '''językami samodyjskimi''' – [[rodzina językowa]], przez zdecydowaną większość specjalistów klasyfikowana w obrębie [[języki uralskie|rodziny uralskiej]]. Są też próby kwestionowania tej klasyfikacji, polegające na uznawaniu języków samojedzkich za osobną rodzinę w obrębie [[języki uralo-ałtajskie|ligi uralo-ałtajskiej]].
 
Języki samojedzkie występują w północnej [[Rosja|Rosji]] (północno-wschodni skrawek [[Europa|Europy]] i północno-zachodnia [[Azja]]). Posługuje się nimi ok. 25-3025–30 tys. ludzi, określanych jako [[Samojedzi]] lub [[Nieńcy]]. Obecnie w użyciu znajdują się 4 języki samojedzkie, są to:
* [[język nieniecki]] (juracki) (ok. 23-2723–27 tys. mówiących)
* [[język nganasański]] (tawgi-samojedzki) (tawgijski) (ok. 500-1000500–1000 mówiących)
* [[język eniecki]] (jenisej-samojedzki) (mniej niż 300 mówiących)
* [[język selkupski]] (ostiak-samojedzki) (ok. 1,5-35–3 tys. mówiących)
 
Spośród kilku wymarłych najbardziej znanym był [[język kamasyjski]] (sajan-samojedzki).