Zasilacz impulsowy: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 40 bajtów ,  1 rok temu
m
m (podpis ilustr.)
Pierwsza sekcja, występująca tylko w zasilaczach sieciowych, służy do przetworzenia napięcia przemiennego na napięcie jednokierunkowe i zmniejszenie jego zmian. Sekcja ta składa się z [[prostownik]]a (zwykle [[mostek Graetza|mostka Graetza]]) i [[kondensator]]ów wygładzających [[Prąd tętniący|tętnienia]].
 
Napięcie stałe dociera do sekcji kluczującej. W zasilaczach impulsowych jako klucze wykorzystuje się [[tranzystor]]y, przełączane między stanem nasycenia i zatkania przy pomocy impulsów sterujących o zmiennej długości ([[modulacja szerokości impulsów]]). Utworzony w ten sposób przebieg prostokątny trafia do [[uzwojenie pierwotne|uzwojenia pierwotnego]] [[transformator impulsowy|transformatora impulsowego]]. Częstotliwość impulsów (dochodząca do setek kHz) jest o wiele większa od częstotliwości [[Sieć energetyczna|sieci energetycznej]], dzięki temu transformatory stosowane w zasilaczach impulsowych mogą być znacznie mniejsze niż w przypadku tradycyjnych [[zasilacz transformatorowy|zasilaczy transformatorowych]].
 
Napięcie wychodzące z [[Uzwojenie wtórne|uzwojenia wtórnego]] transformatora trafia do prostownika złożonego z [[Dioda|diod]] przystosowanych do pracy z dużą częstotliwością. Tętnienia napięcia są wygładzane przez [[dławik]]i i kondensatory o dużej pojemności. Jeśli zasilacz ma dostarczać kilka różnych napięć wyjściowych, wówczas w transformatorze stosuje się kilka uzwojeń wtórnych.