Zygmunt Kęska: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 85 bajtów ,  2 lata temu
m
→‎Działalność w wojsku: drobne merytoryczne
m (Dodano kategorię "Ludzie urodzeni w Witebsku" za pomocą HotCat)
m (→‎Działalność w wojsku: drobne merytoryczne)
Był synem Tomasza Kęski i Wiktorii z domu Jakubik. W latach międzywojennych mieszkał w [[Dęblin]]ie. W latach [[1938]]-[[1939]] uczestniczył w dywizyjnym kursie podchorążych rezerwy przy [[28 Dywizja Piechoty (II RP)|28 Dywizji Piechoty]], który ukończył w stopniu kaprala podchorążego rezerwy. Brał udział w [[kampania wrześniowa|wojnie obronnej 1939 r.]] Na początku [[1940]] r. zaangażował się w działalność konspiracyjną, początkowo jako członek ZWZ, a następnie AK pod ps. „Świt”. Do lipca [[1944]] r. walczył w oddziale partyzanckim [[Marian Bernaciak|Mariana Bernaciaka]] ps. „Orlik”, działającego na [[Lubelszczyzna|Lubelszczyźnie]]. Po jego rozwiązaniu powrócił do domu, ale od kwietnia [[1945]] r. ponownie znalazł się w szeregach reaktywowanego oddziału M. Bernaciaka, w którym objął funkcję dowódcy samodzielnej kompanii. Używał wtedy ps. „Krewny”. Na czele swojej kompanii odniósł wiele sukcesów w walce z [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|UB]], [[Milicja Obywatelska|MO]] i [[Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego|KBW]]. Prowadził też akcje propagandowe.
 
W początkach kwietnia 1945 zaskoczony przez grupę operacyjną UBP i KBW, objął dowództwo nad oddziałem. Po krótkiej walce trzydziestu żołnierzy KBW złożyło broń i przeszło na stronę „Świta”. Oddział za namową nowo przyjętych odczekał na następną grupę KBW i gdy ta nadeszła, po krótkiej wymianie zdań kolejnych sześćdziesięciu żołnierzy poddało się i przeszło dobrowolnie do oddziału „Świta”. Z tych żołnierzy wkrótce zorganizowano III pluton. 16 kwietnia 1945 na rozkaz „Orlika” wspólnie z Wacławem Rejmakiem „Ostoją” zdobył posterunek MO w [[Adamów (powiat łukowski)|Adamowie]], pow. Łuków. [[24 kwietnia]] [[1945]] r ubezpieczał atak oddziału M.Bernaciaka na Powiatowy [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|Urząd Bezpieczeństwa Publicznego]] w [[Puławy|Puławach]]. Jedną z jego najbardziej spektakularnych akcji było przemaszerowanie [[1 maja]] [[1945]] r. na czele swojego oddziału krokiem defiladowym przez [[Kock]], a następnie wygłoszenie na rynku uroczystego przemówienia. Miejscowi milicjanci ukryli się. [[14 czerwca]] [[1945]] r. rozbroił posterunek MO w [[Żelechów|Żelechowie]]. Nocą z [[27 lipca|27]] na [[28 lipca]] [[1945]] r. współuczestniczył w zasadzce koło Dęblina na pociąg przewożący do więzienia we [[Wronki|Wronkach]] b. członków AK. Uwolniono wtedy ok. 120 więźniów, m.in. ppłk. [[Antoni Żurowski|Antoniego Żurowskiego]] ps. „Andrzej” vel. „Bóbr” i ppłk. [[Henryk Krajewski (podpułkownik)|Henryka Krajewskiego]] ps. „Trzaska” vel. „Leśny”. Również w czasie tej akcji sześćdziesięciu konwojentów – żołnierzy LWP przeszło na stronę „leśnych”, pozostali z ochrony pociągu zostali puszczeni wolno.
 
Był dowódcą lubianym, odważnym i nieugiętym.
 
== Więzienie, śmierć ==