Grumman F-14 Tomcat: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 9 bajtów ,  1 rok temu
jęz. błędne użycie l. mnogiej i "międzyczas"
m (Aktualizacja danych o silnikach)
(jęz. błędne użycie l. mnogiej i "międzyczas")
Początki F-14 wywodzą się jednak sprzed programu VFX i sięgają wcześniejszego prywatnego przedsięwzięcia wytwórni Grumman z [[1966]] roku, konstrukcji samolotu myśliwsko-bombowego dla projektu VFAX (''Navy Fighter Attack Experimental'' – eksperymentalny myśliwsko-bombowy samolot floty), który miał być lepszym myśliwcem niż F-4 Phantom II i lepszym [[samolot bombowy|bombowcem]] niż [[LTV A-7 Corsair II|A-7 Corsair II]]. Po [[1965]] roku inżynierowie Grummana wykonywali projekt morskiej wersji samolotu F-111 z nowymi ekonomiczniejszymi silnikami [[Silnik turboodrzutowy dwuprzepływowy|dwuprzepływowymi]], zmienną geometrią skrzydeł dla optymalizacji lotu z dużymi prędkościami i niskiej prędkości lądowania, zdolnej przenosić nowe duże pociski powietrze-powietrze [[AIM-54 Phoenix]] o zasięgu powyżej 200 km. Program VFAX został rozpoczęty, gdy marynarka próbowała wprowadzić samolot F-111B będący tylko nosicielem [[pocisk rakietowy|pocisków rakietowych]] i niezdolny do walki z MiG-ami, z którymi zetknęło się lotnictwo amerykańskie podczas wojny w Wietnamie, ze względu na małą zwrotność. Dodatkowo wersja F-111B, ze swoją masą całkowitą przekraczającą 31 000 kg, przekraczała założenia US Navy, która przyjęła masę całkowitą nowego samolotu na poziomie 23 ton.
 
Na początku 1966 roku dowództwo US Navy zdało sobie sprawę, że lżejszy samolot zdolny do przenoszenia pocisków Phoenix będzie lepszym rozwiązaniem niż cięższa maszyna myśliwsko-bombowa, jaką był F-111B. W odpowiedzi na nowe wymagania w ramach kolejnego zmodyfikowanego programu VFX, inżynierowie Grummana przenieśli opracowane dla F-111B rozwiązania, silniki i systemy uzbrojenia zoptymalizowane do zadań obrony floty, do nowego samolotu oznaczonego jako '''G-303''', wygrywając konkurs w styczniu [[1969]] roku. Projekt nowego myśliwca marynarki zyskał najwyższy priorytet ze względu na obawy dowództwa US Navy związane z brakiem samolotu zdolnego przeciwstawić się maszynom takim jak [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckieradziecki]] [[MiG-25|MiG-25 Foxbat]], którektóry powstałypowstał w międzyczasieczasie, gdy Amerykanie borykali się z nieudanymi projektami – najpierw [[Douglas F6D Missileer|F6D Missileer]], a później F-111B.
 
W nowej maszynie zastosowano silniki [[Pratt & Whitney]] TF30 i system kierowania ogniem AWG-9, produkcji firmy [[Hughes Aircraft Company]] dla pocisków Phoenix z F-111B, a w celu redukcji kosztów wykorzystano wloty powietrza, [[podwozie (lotnictwo)|podwozie]] i [[Skrzydło (lotnictwo)|skrzydła]] od samolotu [[Grumman A-6 Intruder|A-6 Intruder]], zainstalowane do nowego lepszego kadłuba z mechanizmem zmiany geometrii skrzydeł, oraz z wykorzystaniem wielu elementów [[tytan (pierwiastek)|tytanowych]], w technologii opracowanej przy projektowaniu rozpoznawczego [[Lockheed SR-71 Blackbird|SR-71 Blackbird]].
50

edycji