Tomasz Judym: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 98 bajtów ,  9 miesięcy temu
m
Ortografia, interpunkcja i styl.
(zbędny jest Andrzej Spoljar)
m (Ortografia, interpunkcja i styl.)
 
== Charakterystyka ==
Z zawodu lekarz, na początku utworu przedstawiony jako dwudziestosześcio- lub dwudziestoośmioletni absolwent studiów medycznych.
Cechuje go postawa aktywnego działania, co uwidacznia się przy odczytaniu referatu dotyczącego higieny, w którym pokazał wytyczne dla innych lekarzy. Wywodził się z biednej rodziny, co było przyczyną jego kompleksów i zarazem uwielbienia dla manier i wyglądu kobiet z wyższych sfer.
 
Stefan Żeromski kreuje go na postać rozdartą, z jednej strony nieobojętną na otaczającą go nędzę i biedę, a z drugiej strony borykającą się z własnymi problemami miłosnymi. Rozdarcie to jest zarazem jawnym symbolem ścierania i wzajemnego przenikania sfer i idei epok [[Romantyzm|romantyzmu]] i [[Pozytywizm (literatura)|pozytywizmu]]. Judym bowiem wierzy w wielkość nauki, [[altruizm]], oraz idee pozytywistycznego [[Organicyzm|organicyzmu]] i [[Praca u podstaw|pracy u podstaw]], jednak, nie znajdując uznania i zrozumienia ze strony innych lekarzy, niczym klasycznyromantyczny romantyk, będący wielkim indywidualistą,indywidualista buntuje się wobec panującego stanu rzeczy. Tym samym podejmujegodzi onsię działaniena wwyobcowanie i osamotnieniusamotność. Do zachwiania równowagi duchowej głównego bohatera doprowadzaprzyczynia osobasię też postać [[Joanna Podborska|Joanny Podborskiej]]. Przeżywający [[konflikt tragiczny]] Judym, choćmimo bardzoszczerej miłości kochado Joannęniej zdajedochodzi sobiedo sprawęwniosku, iż szczęście wynikające z miłości i posiadania rodziny uczyniznieczuli go osobą, która nie zrozumiena potrzebcudze biedotycierpienie.
 
TomaszPo udaje sięwyjeździe do [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia Dąbrowskiego]], gdzielekarz zostajena wstrząśniętywłasne obrazemoczy górników,widzi którzy przestali nawet być podobni do ludzi, aciężkie warunki ichpracy życia pozostawiały wiele do życzeniagórników. Przeświadczony o konieczności pomocy innym bohater przeżywa równocześnie coraz większy ból z powoduspowodowany rozłąkirozłąką z ukochaną. Na końcu książki dokonuje ostatecznego wyboru: rezygnując zerezygnuje szczęściaz osobistego szczęścia i porzuca Joannę, aby móc oddaćw sięcałości wyłączniepoświęcić sprawomswoje cierpiącejżycie biedotypotrzebującym.
 
[[Kategoria:Postacie_z_utworów_Stefana_Żeromskiego]]
89

edycji