Tradycjonalizm katolicki: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 40 bajtów ,  1 rok temu
m
MalarzBOT: WPCHECK#64: poprawiam link tożsamy z tekstem linka
(drobne redakcyjne)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej
m (MalarzBOT: WPCHECK#64: poprawiam link tożsamy z tekstem linka)
{{Dopracować|źródła=2012-02}}
[[Plik:Unchurch.jpg|thumb|250px]]
'''Tradycjonalizm katolicki''' – termin określający nurt [[katolicyzm]]u, charakteryzujący się zamiłowaniem do starych zwyczajów [[Kościół łaciński|Kościoła]], sprzed [[Sobór watykański II|Soboru Watykańskiego II]], i pielęgnowaniem [[nadzwyczajnaNadzwyczajna forma rytu rzymskiego|liturgii rzymskiej w jej formie nadzwyczajnej]]. W swojej skrajnej formie jest sprzeciwem wobec decyzji papieży z lat [[Lata 60. XX wieku|60.]], [[Lata 70. XX wieku|70.]] i [[Lata 80. XX wieku|80.]] o zmianach w Kościele i przeobraża się w [[schizmaSchizma|schizmę]] – separację od [[Kościół łaciński|Kościoła katolickiego]], uznawanego wówczas za „nieprawowierny”.
 
== Tradycjonalizm wewnątrz Kościoła katolickiego ==
Tradycjonalizm katolicki to treść nauczania wspólnot „tradycyjnokatolickich” (pozostających, mimo reform, w jedności z papieżem) oraz całość przyjętych w nich zasad odnoszących się do [[Wiara (chrześcijaństwo)|wiary]], [[moralnośćMoralność|moralności]], życia religijnego (m.in. praktyk liturgicznych i pobożnościowych) i funkcjonowania Kościoła (np. praktykowanie zniesionych postów).
 
Grupy tradycjonalistów, zatwierdzone przez papieża, i uznające jego zwierzchnictwo:
Tradycjonalizm w swojej skrajnej postaci doprowadził część katolików do poglądów [[Sedewakantyzm|sedewakantystycznych]], [[Sedeprywacjonizm|sedeprywacjonistycznych]] lub nawet [[Konklawizm|konklawistycznych]] i, w konsekwencji, do zerwania łączności z Kościołem rzymskokatolickim. Ma on swoje korzenie w sprzeciwie części duchowieństwa i wiernych wobec zmian w niektórych praktykach Kościoła katolickiego, zaprowadzonych po [[Sobór watykański II|Soborze Watykańskim II]]. Przedstawiciele tego nurtu krytykują w szczególności zmiany w obrzędach liturgicznych, wprowadzone po [[Sobór watykański II|Vaticanum Secundum]].
 
Wśród błędów [[Kościół katolicki|Kościoła posoborowego]], tradycjonaliści wskazują m.in.: uznanie przez Kościół wolności religijnej, fałszywe pojmowanie [[ekumenizm]]u (tzw. [[irenizm]]) oraz prowadzenie [[dialogDialog międzyreligijny|dialogu z religiami niechrześcijańskimi]] ([[judaizm]]em, [[islam]]em itd.). Według nich te działania i wynikające z nich konsekwencje doktrynalne opacznie interpretują dogmatyczną definicję Kościoła Chrystusowego oraz prymatu papieskiego.
 
Tradycjonaliści ci oskarżają hierarchów [[Kościół łaciński|Kościoła]] o głoszenie [[Modernizm katolicki|poglądów modernistycznych]], potępionych przez papieża [[Pius X|św. Piusa X]] w encyklice ''[[Pascendi Dominici Gregis]]'' w [[1907]] roku, a także o liberalizowanie Kościoła Chrystusowego. Tradycjonaliści za główną lub jedyną właściwą formę Mszy św. uważają [[Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego|ryt rzymski w formie sprzed reform Pawła VI]], twierdząc, iż [[Zwyczajna forma rytu rzymskiego|posoborowa reforma liturgii]] [[protestantyzmProtestantyzm|sprotestantyzowała]] obrzędy [[Msza|mszy św.]] i usunęła z niej wiele istotnych elementów. Swoje twierdzenia w tym zakresie opierają na ocenie danej przez papieża [[Leon XIII|Leona XIII]] w liście apostolskim ''Apostolicae curae'' z 13 września 1896 r., który stwierdził nieważność protestanckiej eucharystii oraz [[Anglikanizm|anglikańskich]] święceń.
 
Tradycjonaliści krytykują również [[Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X|Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X]] za, jak twierdzą, ustępliwość, niekonsekwencję i niespójność logiczno-teologiczną, gdyż uznaje ono papieża, twierdząc jednocześnie, iż ten się myli.
 
Wśród grup tradycjonalistycznych pozostających poza Kościołem rzymskokatolickim, warto wymienić:
3 895 611

edycji