Działo samobieżne: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 49 bajtów ,  15 lat temu
brak opisu edycji
(drobne techniczne)
Nie podano opisu zmian
'''Działo samobieżne''' – [[działo]] umieszczone na podwoziu [[czołg]]u lub innego pojazdu mechanicznego. Pierwszym działem samobieżnym była powstała w [[1917]] r. angielska konstrukcja o nazwie [[Gun Carrier Mark I]].
 
Wraz z wprowadzeniem na uzbrojenie [[czołg|czołgów]]ów i wyposażeniem piechoty w [[transporter opancerzony]] pojawiła się konieczność dostosowania artylerii do zwiększonych szybkości przemieszczania się oraz możliwości pokonywania trudnego terenu, tak aby artyleria mogła wspierać tak mobilne wojsko.
 
Najprostszą koncepcją było osadzenie typowego wyposażenia artyleryjskiego na podwoziu, najczęściej [[napęd gąsienicowy|gąsienicowym]] lub [[kołowym]]
czasami [[Półgąsienicowy układ jezdny|półgasienicowym]]. Opancerzenie chroniło przed odłamkami pocisków artyleryjskich, bomb lotniczych jak też ostrzałem ręcznej
broni piechoty.
 
W takiej roli działo samobieżne podążało za jednostkami czołowymi wspierając je w razie potrzeby ogniem artyleryjskim.
 
Początkowo działa samobieżne występowało głównie jako samobieżne [[Samobieżne działadziało polowe]] wspierając własne jednostki ogniem artyleryjskim zza pierwszej linii.
 
Z tej koncepcji weewoluowało też [[działo pancerne]], silnie opancerzona odmiana działa samobieżnego przeznaczona do bezpośredniego wsparcia jednostek na pierwszej linii. Znakomicie radziło sobie z małymi celami punktowymi, takimi jak silnie okopane karabiny maszynowe, działa przeciwnika czy schrony bojowe, które niszczyło strzałami bezpośrednimi z małej odległości.
konstrukcyjne a sposób użycia.
 
Ważną odmianą działa samobieżnego jest samobieżne [[działo przeciwlotnicze]]. Przeznaczone do osłony przeciwlotniczej własnych jednostek. Ze względu na specyfikę obrony przeciwlotniczej miało obrotoweobrotowo osadzone działka.
 
===Zobacz też===
[[Kategoria:Samobieżne działa polowe| ]]
 
 
{{Wojsko stub}}
 
[[de:Selbstfahrlafette]]
Anonimowy użytkownik