John Galsworthy: Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎''Saga rodziny Forsyte’ów'': drobne redakcyjne, lit.
m (→‎Juwenilia: drobne redakcyjne)
m (→‎''Saga rodziny Forsyte’ów'': drobne redakcyjne, lit.)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
Jako krytyka wiktoriańskiej obłudy zamierzona była pierwsza znana powieść Galsworthy’ego, ''The Island Pharisees'' (1904). Publikacja przyniosła mu rozgłos<ref name="dybowski 709">{{cytuj książkę |autor=Roman Dyboski |tytuł=Sto lat literatury angielskiej |rok=1957 |wydawca=PAX |miejsce=Warszawa |strony=709}}</ref>. Pisarz stanął tym samym po stronie [[realizm (literatura)|krytycznego realizmu mieszczańskiego]], którego stał się ostatnim znaczącym twórcą<ref name="zbierski 216" />. Główna oś fabularna utworu, którą była podróż bezdomnego francuskiego włóczęgi po Anglii, od teatrów, salonów i kół cyganerii artystycznej po szynki, więzienia i wiejskie chaty, skupiała się na konflikcie sumienia z konwenansami społecznymi. Galsworthy, zabierający głos wyraźnie jako przedstawiciel młodego pokolenia, pragnął jednocześnie stworzyć panoramę świata wiktoriańskiego, wychodząc z założenia, iż jako pisarz powinien wyrażać się bezstronnie i obiektywnie<ref name="galsworthy 6">{{cytuj książkę |autor=Juliusz K. Palczewski |tytuł=John Galsworthy |rok=1981 |wydawca=Czytelnik |miejsce=Warszawa |strony=6 |isbn=83-07-00579-5}}</ref>. Pisarz pragnął zdystansować się do opowiadanych przez siebie historii, a jednak w początkowej fazie twórczości daje się wyczuć skłonność do [[satyra|satyry]]. Zbierski zauważa wręcz, że zmagały się w nim wówczas trzy przeciwstawne siły: wielki talent satyryczny, realistyczna obserwacja i przejęcie się ideą społecznej sprawiedliwości<ref name="zbierski 216" />.
 
{{Cytat|Spoglądając wstecz na rozciągnięty trakt własnego dzieła, staję się świadkiem nie kończącego się pojedykupojedynku w sobie samym, pojedynku między emocjonalną a krytyczną stroną mojej natury, gdzie raz jedna, raz druga strona bierze górę, rzadko godząc się osiągnięciem harmonii ostatecznego kształtu<ref name="galsworthy 72">{{cytuj książkę |autor=Juliusz K. Palczewski |tytuł=John Galsworthy |rok=1981 |wydawca=Czytelnik |miejsce=Warszawa |strony=72 |isbn=83-07-00579-5}}</ref>.|}}
 
''Posiadacz'' uznawany dziś bywa za najlepszą powieść Galsworthy’ego<ref name="dybowski 710">{{cytuj książkę |autor=Roman Dyboski |tytuł=Sto lat literatury angielskiej |rok=1957 |wydawca=PAX |miejsce=Warszawa |strony=710}}</ref>. Akcja ''Sagi rodziny Forsyte’ów'' rozpoczyna się w [[1886]]<ref name="biała małpa 5" />. Rodzina Forsyte’ów, symbol całej epoki wiktoriańskiej<ref name="dybowski 710" />, wykreowana została właśnie po to, aby stworzyć punkt odniesienia dla obrazu społeczeństwa niedawnej przeszłości, skoro pisarz wyznaje: „przez wczesny wiktorianizm rozumiem to, co reprezentowali starzy Forsyte’owie”<ref name="biała małpa 6">{{cytuj książkę |autor=John Galsworthy |tytuł=Biała małpa (tłum.Zofia Lasocka) |rozdział=Przedmowa |rok=2009 |wydawca=Wydawnictwo Videograf II |miejsce=Katowice |strony=6 |isbn=978-83-7183-696-1}}</ref>, dodając przy tym:
37 157

edycji